Vergeten is onmogelijk


Ooit was mijn land een paradijs
met witte stranden,
wuivende palmen,
heldere blauwe zee.
Jij hebt alles weggenomen
zonder wat te vragen.

Je kwam met blijdschap.
gaf me verdriet. Je ging weg,
mijn familie nam je mee,
maar mijn herinneringen krijg je niet.
Je spoelde aan
en oordeelde over leven en dood.

Jij zonder naam.
met een doel,
huizen verwoesten, mensen doden.
Zonder enige reis nam je kinderen mee
naar je droompaleis.

Je bent nu rustig,
starend kijk je naar me met je blauwe kleur,
met de dodengeur.

Jij kreeg een naam,
een naam die ik nooit zal vergeten.
Tsunami, extreme vloedgolf,
Je zal niet rusten in mijn gedachten
totdat mijn hart stil staat .

Rojapuu Krishnan

Reacties
  1. Reply
    Gast
    januari 31, 2007 om 12:16 am

    desh desh na raha, pyaar pyaar na raha

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen