Blow


Gebaseerd op een waargebeurd verhaal vertelt “Blow” de levensgeschiedenis van drugsdealer George Jung (Depp). Hij begint eind jaren ’70 met het verkopen van wiet op de stranden van Californië en eindigt als rechterhand van Pablo Escobar. Jung is verantwoordelijk voor 85 procent van de cocaà¯nehandel in de VS. Hij wordt een aantal keren opgepakt, moet een aantal keren zitten, maar is vaker op de vlucht voor de FBI. Aanvankelijk kan hij rekenen op de steun van zijn vrienden, maar die blijken uiteindelijk niet zo loyaal te zijn als Jung dacht.

Wat “Blow” tot een meeslepende film maakt, is de aandacht die deze film heeft voor de persoonlijke relaties van Jung. Zo heeft hij een uitstekende (en ontroerende) band met zijn liefhebbende vader, een prachtrol van Ray Liotta. Jung’s moeders blijkt een rasechte bitch die haar eigen zoon verraadt om haar imago hoog te houden. George Jung trouwt twee keer. Eerst met een schat van een meid die later aan kanker overlijdt. Daarna trouwt hij met een Colombiaanse schoonheid (Cruz), maar zij blijkt net zo’n bitch als Jung’s moeder.

In tegenstelling tot de meeste drugsfilm, zoals het recente “Traffic”, is “Blow” geen moraliserende preek tegen het gebruik van verdovende middelen. Het is een intiem drama over Jung die van kleine (ach, onschuldige) wietdealer uitgroeit tot Amerika’s grootste cocaà¯nedealer. De film concentreert zich op Jung’s relaties en hoe die ontstaan, verdwijnen of onder druk komen te staan als gevolg van zijn illustere handel. Met name de relatie met zijn vader en, later, met zijn dochter zijn ontroerend. De fraaie score van Graeme Revell (The Crow) versterkt de dramatiek, terwijl aanstekelijke disco- en rockklassiekers een sfeervol tijdsbeeld neerzetten.

De acteerprestaties zijn van topniveau. Johnny Depp (met lange hippie haren) zet een sympathieke George Jung neer, Ray Liotta een liefhebbende echtgenoot en vader, Rachel Griffiths is overtuigend als de zwaar irritante moeder en Penélope Cruz speelt Georges tweede echtgenote. Andere bijrollen van onder andere Ethan Suplee en Paul Reubens zijn dik in orde en vermakelijk.

Lijkt “Blow” op het eerste gezicht de zoveelste moraliserende drugsfilm, het blijkt een meeslepende rolprent over het bewogen leven van George Jung – met prachtige rollen en een aanstekelijke soundtrack. Gewoon heel mooi.

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen