Schijtziek van oranje gezeur
Ik was net een beetje pissig, maar ben na het drinken van een glas melk toch wel enigszins afgekoeld. En dat is maar beter ook nu ik aan het schrijven ben. Dat ik nu achter mijn pc zit te tikken heeft de zojuist afgelopen uitzending van Studio Voetbal op de zondagavond als directe aanleiding. Met name het item over het Nederlands elftal en de mening van het volk stoorden mij enorm. Het zal de meeste mensen niet ontgaan zijn dat ons Oranje de komende tien dagen twee cruciale wedstrijden spelen zal ten einde zich te kwalificeren voor het Europees kampioenschap voetbal dat volgend jaar in Portugal plaats zal vinden. Zaterdag 6 september is de thuiswedstrijd tegen Oostenrijk en vier dagen later volgt de belangrijkste ontmoeting, in en tegen Tsjechië. Na het missen van het wereldkampioenschap in 2002 volgde Dick Advocaat Louis van Gaal op als bondscoach. Met Willem van Hanegem als zijn assistent heeft Oranje onder de hoede van De Kleine Generaal totnogtoe geen wedstrijd verloren. Na een voortvarend begin en enkele goede resultaten volgde het gelijke spel tegen de stugge Tsjechen in De Kuip op 29 maart van dit jaar.
Hoewel Oranje vooraf als favoriet gold en een goede eerste helft speelde, werd dit gelijke spel geaccepteerd door het volk en de media. Vier dagen later voorkwam Oranje nog maar net onverwacht puntverlies tegen het nietige Moldavië. Het publiek was deze keer echter minder mild over het vertoonde spel en hier en daar was het gemor al begonnen. Vervolgens werd ook niet van harte aangenomen dat Holland het lastig had in Wit-Rusland (maar toch won), en na een hele foute eerste helft tegen de Belgen in een oefenpot zijn de rapen helemaal gaar. “De bezem moet maar eens door Oranje.”, luidt thans de algemene opinie in Nederland. In opdracht van regionale kranten heeft onderzoeksbureau NIPO een enquàªte uitgevoerd, waaruit blijkt dat de gemiddelde Nederlander vindt dat de spelers zich gedragen als verwende miljonairs, er regelmatig met de pet naar gooien en dat bepaalde spelers maar beter buiten de basis gezet moeten worden. Nadat Balkenende impliciet gekozen is door het volk als leider van het land en Jamai gekozen is als superidool, is de uitslag van deze enquàªte een bevestiging van mijn bescheiden mening dat de gemiddelde Nederlander niet weet wat hij of zij precies wilt.
Ik vind dat we moeten accepteren dat bij Oranje de glans eraf is. Na het missen van de WK finale in 1998, het missen van de EK finale in 2000 en het missen van de WK eindronde in 2002, is de scherpte, de chemie en wellicht de kwaliteit simpelweg afgenomen. Pas als we dà¡t met z’n allen willen geloven, hoeven wij er ons niet over te verbazen dat een wedstrijd in en tegen Moldavië, Wit-Rusland en België lastig kan zijn. Het gebrek aan scherpte hangt deels samen met het probleem van een gebrek aan goede vervangers voor de huidige basisspelers. Met een Van der Vaart, Van Bommel en wellicht een Robben geldt dat misschien (nog) niet voor de aanval, maar vooral in verdedigend opzicht is het triest dat Stam eigenlijk de enige pure verdediger is. Het brouwen van een opperbeste onderlinge chemie is de hoofdtaak van de bondscoach, en die kan wat mij betreft wel ietsjes beter. Overigens vind ik het ook jammer dat Advocaat te weinig geëxperimenteerd heeft met verschillende spelers en verschillende speelstijlen. Zo hebben Hasselbaink en vooral Makaay te weinig speelminuten gehad op die momenten dat zij glorieerden in hun competitie.
Ook het systeem met twee diepe spitsen en Kluivert erachter met drie verdedigende middenvelders is te weinig uitgeprobeerd. Het beheersen van verschillende speelstijlen kan voor het huidige Oranje absoluut van pas komen wanneer een wedstrijd op slot zit. Terugkomend op de uitslag van de enquàªte wil ik niet geloven dat deze groep niet hard genoeg haar best doet en bewust er met de pet naar gooit. Tijdens onbenullige oefenpotjes en zelfs tegen ‘makkelijke’ tegenstanders voor de kwalificatie kan ik het begrijpen dat de spelers minder scherp zijn. Spelen in de Primera Division, de Serie A en de Premier League is heel wat anders dan spelen tegen Moldavië en Wit-Rusland. Maar wanneer het moet, dan wordt er zeker geknokt. Hoeveel miljoenen onze vedetten per jaar ook bijgeschreven krijgen op hun rekening, ook voor hen is de allerhoogste eer onbetaalbaar. Het volk en de media vinden ook dat Kluivert en Davids maar eens niet opgesteld moeten worden. In mijn optiek echter zijn deze twee met Cocu en Stam de steunpilaren van ons nationaal elftal; we hebben het immers respectievelijk over dé technisch meest begaafde aanvaller, dé driftige aanjager, dé stabiele verbindingsfactor en dé betrouwbare mandekker. Sowieso verdient Kluivert .– nota bene Nederlands topscorer aller tijden .– in deze mindere fase veel meer krediet als ik ter herinnering verwijs naar zijn belangrijke doelpunten tegen Ierland (barragewedstrijd EK 1996), Schotland (EK 1996) en Brazilië (WK 1998).
Geen enkele andere spits momenteel in Nederland die deze prestatie evenaart, of zelfs in de buurt komt. Tegen het volk en de media zou ik dan ook graag het volgende willen zeggen: accepteer dat Nederland geen absolute top meer is, stop met stemmingmakerij en heb vertrouwen in een goede afloop. Ga er gewoon van uit dat de groep nog hongerig is en dat voor de meeste van de spelers dit een laatste kans is op een grote prijs. Anders is het verboden voor jullie om te juichen als Oranje met een 1-2 overwinning op Tsjechië de kwalificatie voor het EK van volgend jaar veiligstelt, nadat Oostenrijk een paar dagen eerder al gedecideerd opzij is gezet.
Mr Big



