Opoffering
|
Wat doet men allemaal niet om een beter bestaan? Wat geeft men allemaal niet op om het goed te hebben? De een geeft familie op, de ander zijn omgeving waar die gehecht aan was. En dat allemaal om te overleven. Om een bepaalde stabiliteit te bereiken, zodat men geen tekorten heeft. Ik zal in het kort vertellen wat wij allemaal hebben opgegeven en waarom we dat gedaan hebben. |
Ik ben oorspronkelijk in Suriname geboren en heb er enige tijd daar gewoond. We hadden het niet zo slecht in Suriname, maar als we daar zouden blijven zou het wel bergafwaarts zijn gegaan. Wij gingen met z’n allen heel hard werken om rond te komen. We gingen zelf gewassen verbouwen, zelf kippen en geiten fokken (voor eigen behoefte).
Op school ging het goed met ons maar er waren altijd storende objecten. Soms kregen we maanden geen les, omdat er geen docenten waren of omdat er stakingen waren. Dus dat werkte ook niet bepaald stimulerend. Mijn vader had een goede baan en moest ook bijbaantje nemen om rond te komen. Mijn moeder was huisvrouw.
Op een gegeven moment kreeg mijn vader een kans om in het buitenland te werken. Op zich was het een denderend kans, maar zoals altijd zijn er gevolgen aan verbonden. Het gevolg was dat we een half jaar van elkaar moesten scheiden. Daarnaast moesten we naar een gebied waar we niemand kenden, bijna geen landgenoten hadden en geen familie. Wat we hadden was ons gezin, en verder geen steunpilaar, waar je terug op kon vallen. Materieel zouden we het beter hebben, maar ook voor verdere ontwikkeling van ons was het beter. Scholing was veel beter vergeleken met Suriname.
De ellende begon toen me nana was overleden. Niemand kon terug naar Suriname om de crematie bij te wonen. Maar goed door elkaars steun kwamen we erbovenop.
Het volgende kwam toen het slecht ging op het werk bij mijn vader. We zaten met spanning van wat er nu zou gebeuren, er was een hoop onzekerheid. Angstig keken we steeds naar de post of er nou een ontslagbrief kwam of een teken dat we weer terug moesten naar Suriname.We zorgden ervoor dat we al die dreigende dingen overwonnen. Door gewoon door te zetten en te vechten voor een plaats in die maatschappij.
Uiteindelijk hebben we die tijd overwonnen en zijn we na 5 jaar van daar weggegaan. En nu zijn we in Nederland. We hebben het veel beter dan tevoren.
Al die onzekerheden zorgen voor depressies. En dat heeft een paar van ons psychisch bijna kapot gemaakt. Je moet . redelijk sterk in je schoenen staan om het te kunnen overleven. En vooral als er discriminatie bij komt kijken. Door al die onbewuste conflicten kunnen er stoornissen ontstaan in je verdere levensfase. Dus het goed afsluiten is heel belangrijk zodat het niet terug komt en een opstakel wordt voor het aangename heden.
Dushi



