Moederziel alleen op straat
Niet alleen in het buitenland leven er jongeren op straat, slapen ze in een portiek of station. Niet alleen in het buitenland wassen ze zich in openbare toiletten of stelen ze schone kleren. Hier in Nederland gebeurt het ook. Ondenkbaar misschien maar helaas de harde realiteit. Elke dag op de vlucht zijn voor politie of mensen die iets van ze moeten, tekenen angst op hun gezicht. Oorsprong van dit probleem is bijna altijd de thuissituatie. Onderzoek wijst uit dat 99% van de ouders gescheiden zijn, 40% in allochtoon en worden vaak mishandeld door zieke of verslaafde ouders. Officieel ben je een zwerfjongere als je nog geen 24 jaar bent en minimaal 6 maanden geen vast onderdak hebt. Volgens opvanghuizen zijn er tussen de zes- en de tienduizend zwerfjongeren in Nederland. Vreemd genoeg noemt de staat een veel lager getal.
Driekwart van de zwerfjongeren bestaat uit meisjes en leven merendeel in de grote steden. Ze verblijven in kraakpanden, bij vrienden of brengen de nachten in pinhokjes door. Praat je met een zwerfjongere (wat een vervelend woord is zwerfjongere eigenlijk) dan hoor je niets anders dan narigheid en ellende. Ouders die drugs of alcohol gebruiken, negen van de tien keer werkeloos. De kinderen zien geen enkele uitweg meer en vluchten…;vluchten voor de narigheid thuis maar vallen erdoor tussen wal en schip. Want wat eten ze elke dag? Waar slapen ze ’s nachts? Hoe kom ik aan schone kleren? Douchen is opeens een luxe. Zo belanden ze van het ene in het andere probleem, zoeken troost in drugs om de werkelijkheid voor even te kunnen vergeten.
Toen ik vertelde dat ik met een artikel over zwerfjongeren bezig was zei iemand mij: "Meid, die heb je niet hier in Nederland, toch?". Mijn antwoord hierop; Jawel, die zijn er helaas wel! Alleen sluiten wij hier in Nederland onze ogen ervoor. Doen graag alsof er niets aan de hand is…;’t Zelfde vluchtgedrag als een zwerfjongere misschien?
Bron: www.rekenkamer.nl
www.nizw.nl/Linda
Chanoa



