Recensie: Mohini


Zondag 1 oktober 2006 mocht ik getuige zijn van een dansoptreden in de Lindenbergzaal te Nijmegen van de in Bombay geboren Mohini N. Shah. Mohini die aan de Technische Universiteit te Eindhoven afstudeerde als ingenieur, zag naast haar cognitieve nijverheid nog voldoende kansen en mogelijkheden diverse dansstijlen te beoefenen.

Van haar vijfde tot haar vijfentwintigste beoefende ze de ballroom, de Latin, Flamenco, Streetdance, Rock & Roll, de Argetijnse Tango etc. Op zich voldoende conditie en elasticiteit en niet te vergeten lichamelijke intelligentie om op hoog niveau een klassieke tempeldans als de Bharata Natyam in al haar verfijnde vormen te kunnen beoefenen.

Tijdens haar Nijmeegse optreden gaf ze haar solo dansdebuut als offer aan Shiva Nataraja, god van de dans, en aan haar dansmeesters. Indiers hebben, ondanks hun roem en faam, kennelijk toch nog een devoot respect en waardering voor hun ‘guru’s’ en oppermachten.

mohiniDe eerste klanken van de muziekinstrumenten begonnen te klinken als een akoestische noten stenografie. De toonhoogte bleef onbepaald. De muziek gedijde langzaam tot een soort sterrencultus, waar de danseres haar eerste bewegingen in ritmische en harmonieuze volgorde op sorteerde. De toonkunst zakte af en toe tot een golf en leek de ruimte geheel te overstromen.

Op het moment dat er tempo in kwam, liet Mohini zich niet uit het veld slaan door de muzikale afleidingsmanoeuvre van de muzikanten. Zij leek juist een schepper die zich meester maakte van haar stof zoals de schilder van het licht en de kleur. De stuwende-, mythische bewegingen van haar transformeerden zich tot allerlei geometrische kunstvormen. Hier zag en voelde je hoe de toonkunst de dansbewegingen bezielde en er een aparte dimensie aan gaf. De vorm van deze dans en muziek lijkt niet zozeer een artisticiteit op een profane contrapunt maar meer de herbezinning op een geestelijke waarde.

Als de klassieke danskunst, met al haar verborgen geheimen ooit het begrip experimentele cultuur heeft bezield, dan heeft Mohini dit bij uitstek weten te demonstreren. Zij laat je beleven hoe de organische verbinding tussen woord, klank, ritme en beweging haar weerga vindt. Haar dans is te definieren als de hoogst kunstzinnige-, levendige- en harmonische uitdrukking van intrinsieke- en gracieuze bewegingen tot een volmaakte kunstvorm.

Rabin Gangadin

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled