Indiase man van 103 wacht op z’n dood


Het rouwproces is een natuurlijk proces dat we ervaren nadat we een significant verlies hebben geleden. Hoewel het rouwen zelf moeilijk en pijnlijk is, hoeft dit ons niet te verlammen. We kunnen in tijden waarin we verdriet hebben leren om geduldig met onszelf en anderen te zijn door te begrijpen wat we nu eigenlijk meemaken. Een Indiase man wacht al 6 jaar in zijn eigen graf op de dood, terwijl hij rouwt om zijn overleden vrouw. De 103-jarige hindoestaanse Basanta Roy heeft het graf gegraven naast de laatste rustplaats van zijn vrouw, die eind jaren negentig is overleden.Volgens een woordvoerder van de oostelijke staat Jharland houdt Roy het graf dagelijks schoon. ,,En hij wacht op zijn dood, maar die lijkt hem te ontwijken.’ Dood en verdriet zijn nog altijd een beetje taboe in onze samenleving. We zijn niet gewend erover te praten en we willen er liever niet mee geconfronteerd worden. We zijn er bang voor. Daarom zijn we geneigd mensen met verdriet te negeren. We gaan met een boog om hen heen en vermijden het contact. Ook heerst in onze cultuur de idee dat een evenwichtig persoon rationeel blijft, wat er ook gebeurt. Iemand die zijn gevoelens onder controle heeft, is flink. Als je openlijk je gevoelens laat zien, kun je voor ‘onevenwichtig’ worden gehouden. En als je gevoelens zeer intens zijn, zelfs als ‘gek’. Het gevoel gek te worden, leeft vaak bij rouwenden. Zeker wanneer zij hun eigen reacties niet begrijpen. Het onbegrip van de omgeving doet er dan nog een schepje bovenop: het werkt als bevestiging voor de rouwende dat zijn gedrag ‘abnormaal’ is. Daarom hebben rouwenden vaak moeite om hun gevoelens te uiten. Ze schamen zich voor hun gevoelens, alsof ze iets verkeerd hebben gedaan. Ze zijn bang om anderen met hun verdriet of frustraties te belasten. Ze zijn bang dat hun omgeving hen als zwak, onevenwichtig of zelfs als gek ervaart.Veel mensen ervaren tijdens het rouwproces een caleidoscoop aan reacties.

Als je pijn en verdriet bijzonder intens zijn, dan zou je zelfs de interesse in het leven zelf kunnen verliezen. Om jezelf tegen een lange periode van depressies als gevolg van verdriet te beschermen, is het cruciaal dat je zin en hoop buiten jezelf ontdekt. Met het verstrijken van de tijd zal je besef van zin en doelen terugkeren, terwijl de pijn minder intens wordt Je zou ook schuldgevoelens kunnen ervaren en ontdekken dat je jezelf de vraag "wat als…" stelt. Leren om jezelf en anderen te vergeven is een belangrijke factor in het doorbreken van deze cyclus. Kwaadheid moet op een gezonde en gepaste manier uitgedrukt en met anderen gedeeld worden.Wanneer we rouwen is een verhoogde kwetsbaarheid onvermijdelijk. Je zal ontdekken dat je verdriet een verandering in bijna elke fase van je leven schept, waaronder ook je sociale structuur. Verdriet geeft het verleden een nieuwe betekenis – maar wanneer dit wegebt kan het ook deuren naar de toekomst openen. Het is belangrijk om te weten dat je vrienden en familie zich ongemakkelijk kunnen voelen over je rouwproces. Ze weten vaak niet wat te zeggen omdat ze niet zeker weten hoe ze je pijn kunnen verlichten of je kunnen troosten. Laat hen, als je hiertoe in staat bent, weten dat het oké is om over je verlies te praten zodat ze zullen ontdekken hoe je je voelt. .

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled