Liefde, religie en realiteit
Hoe vaak vragen we ons af wat nou echte liefde is? Hangt echte liefde af van de duur van een relatie? Houden we nou werkelijk met heel ons hart van ons partner? Of is het een zwakte gevoel die je voor een bepaald aantal personen kan hebben op deze wereld? Waarom voelen we ons zo toegewijd aan één bepaalde persoon waarvoor je tot echt alles toe in staat ben?
De Bhagvad Gita
Krishna en Radha staan symbool voor het goddelijke paar. In hun liefde tot elkaar brengen zij de meest verheven vorm van de spirituele liefde tot uiting.
In de Bhagvad Gita wordt er verteld dat er drie soorten situaties zijn waar mensen zich in kunnen bevinden;
- onwetendheid
- hartstocht
- goedheid
Goedheid is de allerhoogste situatie waar een mens zich in kan bevinden. Maar waarom neemt volgens deze heilige geschrift hartstocht de tweede plaats in? Volgens de Bhagvad Gita zou elk menselijke belevenis in mate geuit moeten worden willen wij in goedheid terecht komen. Blijheid, verdriet maar ook hartstocht zou in mate moeten worden ervaren. Stel je namelijk eens voor dat wij als mens onszelf voor ons partner zouden wegcijferen? Krishna vertelde dat elk mens op deze wereld is gekomen voor zijn eigen doel. Een doel die niks te maken heeft met de liefde en devotie die er is voor deze ene persoon. Maar die voor elk persoon individueel van belang is.
Deepak Chopra
Deepak Chopra is schrijver, medicus en afgestudeerd als endocrinoloog. Hij combineert een oude Indiase filosofie met de westerse. Volgens zijn filosofie heeft ieder van ons het nodig te geloven in liefde. Hij gelooft er in dat we geboren zijn met een vanzelfsprekend vertrouwen in onszelf en in de liefde, maar als we volwassen zijn heeft dat vertrouwen bijna altijd plaats gemaakt voor twijfel en argwaan. Is liefde wel zo vanzelfsprekend? Ben ik wel de moeite waard om van te houden? Kan ik wel van anderen houden? Het antwoord van Deepak Chopra op al deze vragen is ‘ja’. Volgens Deepak zijn we geboren in liefde en gedurende ons hele leven is het geven en ontvangen van liefde onze natuurlijke staat van zijn. En als we deze oorspronkelijkheid opnieuw kunnen ontdekken, zijn we in staat ons leven en onze relaties naar een hoger plan te tillen.
Mijn conclusie
Ik geloof er in dat liefde voor een ander vooral begint bij jezelf. Liefde voor jezelf is de basis. Pas als dat is teweeggebracht kan je houden van een ander. Ik leer van mijn fouten en van mijn omgeving. Twintig jaar lang heb ik kunnen waarnemen wat er op het gebied van de liefde speelt onder de hindoestaanse gemeenschap. Van verboden liefdes tot aan gewelddadige echtscheidingen. Eén van de redenen waarom ik denk dat we ons toegewijd voelen aan deze ene persoon waarvoor we echt tot alles toe in staat zijn is gebrek aan liefde voor ons zelf. Als jonge Hindoestaanse vrouw, die dit zelf heeft ervaren, weet ik dat liefde een groot taboe is. Daar praat men niet over. Laat staan over liefde voor jezelf. Door dit gebrek heb ik vele jaren mis gelopen. Maar soms denk ik, dit gebrek heb ik bij veel Hindoestanen opgemerkt. Ik ben niet de enige met deze afwijking. Ik hoop in ieder geval dat de nieuwe generatie ouders dit aan hun eigen kinderen mee geven. Dit bespaart hen een hoop onzekerheid. En uiteindelijk zal dit een goede band tussen ouder en kind voortbrengen. Als er een goede gezinsbasis is, is er geen behoefte aan totale toewijding aan één persoon.
Mijn ouders zijn erg religieus. Maar dat heb ik bij veel mensen in de Hindoestaanse gemeenschap opgemerkt. In mijn jeugdige jaren bezocht ik elke week de lokale mandir. Maar wat ik me altijd heb afgevraagd is waarom de priester nooit sprak over zelf liefde. En het belang van zelf liefde. Terwijl hij dit wel zou moeten weten. Ik ken heel wat priester maar niet één van hen sprak hier ooit over. Vaak denk ik dan, heeft dit te maken met cultuur of zien deze priesters het belang hiervan niet in? Maar er zijn meer onderwerpen waar men nooit over spreekt maar wat wel voor elk mens op mentaal gebied belangrijk is. God Krishna is mijn levensmentor. Met God Krishna als gids besef ik dat mijn keuze altijd de juiste zal zijn. Ik hoop dat iedereen een mentor heeft/ zal vinden om begeleidt te worden in ons verdere leven. Zodat we altijd het goede pad zullen betreden. Maar begin bij jezelf voordat je aan een ander begint!
Bronvermelding:
De Bhagvad Gita
www.deepakchopra.com
www.krishna.org




Klasse hoor! 8)
Als ieder met een doel gekomen is waarom kunnen we nite die ene doel dan realiseren?????
Goed geschreven!!!!
Ik zal graag meer willen weten hoe ik meer liefde voor mezelf kan krijgen,welke stappen moet ik nemen.
Liefde voor je zelf creëren is een groot proces. Het is net zoiets als je persoonlijke ontwikkeling. Dit blijft heel je leven door gaan maar op wetenschappelijk gebied is er bepaald dat het vormen van je eigen persoon door gaat tot je 28ste. Een ander lief hebben onstaat wanneer er gevoelens zijn voor een andere persoon. Na deze stadium stop je tijd en energie in deze persoon. Zo werkt het ook bij jezelf. Tijd besteden met jezelf. Iets doen wat jij leuk vind. Desnoods is het persoonlijke verzorging. Wat ik altijd doe is een dagboekje bijhouden van mijn fijne gedachtes wanneer ik energie in mezelf stop. Ook besteed ik 1 dag per week helemaal aan mezelf. Ik verzorg mezelf van top tot teen. Voor mij is nu meer een verwennerij. Maar wat mij het meest heeft geholpen is erachter kom wie ik werkelijk ben. Waar sta ik voor in dit leven. Waar geef ik om en hoe zie ik mezelf over 10 jaar. En als ik terug kijk naar al mijn levenservaringen denk ik, San. je hebt het goed voor elkaar gekregen. Ik ben nu blijk dat ik \’ik\’ ben. En niet iemand anders. Op zoek gaan naar jezelf. Begin daar mee.
eindelijk iemand met hersenen
You go girl!
Ik reageer laat, omdat ik dit nu pas lees. Heel mooi artikel. Ik zit nu namelijk heel erg met mezelf in de knoop, doordat de relatie met iemand van wie ik erg veel hou is verbroken. Hoe zorg je ervoor dat je (weer) van jezelf gaat houden? En dat een partner vinden niet meer een (persoonlijke) doel in je leven is? Vooral als je geen familie/vrienden hebt met wie je kan praten.
Goed stuk, gaat zo door maar let goed op de verwijswoorden die je gebruikt. Die, deze bij het lidwoord de en dat,dit bij het; het is het doel dus wordt het dit of dat doel. Ik maak die fout zelf vaak vandaar mijn tip. Verder veel succes en ik hoop meer van je te lezen
Als correctie wil ik als eerste aanbrengen dat Deepak Chopra geen combinatie maakt van Indiase filosofie en westerse filosofie. Het is enkel en alleen filosofie uit het Hindoeisme gestoken in een modern jasje voor het Westerse publiek. Westerse filosofie ontbreekt hierin in het geheel.
Jouw zoektocht zal ook moeten beginnen met erkenning van de eigen godsdienst, cultuur en wetenschappen. Je geeft het westen teveel krediet.
Een priester kan maar gedeeltelijke onderwijs geven. Overal ter wereld is het gewoon dat zelf-liefde niet onderwezen wordt in mandirs, kerken, moskeeen etc. Puur vanwege het feit dat de meeste mensen al van nature zelf-liefde kennen en helaas weinig liefde voor de medemens. Dus het is vanzelfsprekend dat als eerste wordt benadrukt dat je ook liefde voor je medemens moet kennen. Maar goed ook, want anders zou de wereld er nog beroerder uitzien dan het nu al is.
Ik vind dat je erg klagerig bent naar priesters toe. Dat merk ik helaas vaak bij Hindoestanen op. Alleen maar klagen over de eigen godsdient en cultuur.
Ik heb nog nooit Amerikanen, Engelsen, Nederlanders en alle andere westerlingen horen klagen over het gebrek aan kennis in hun godsdienst en kerken. Wij leven momenteel in het tijdperk van New Age: dat is het Hindoeisme dat voor het eerst in de geschiedenis opleeft in het westen. Deepak Chopra hoort daar ook onder. Hij is trouwens niet de eerste. Hij is allen bekend omdat hij een vermogen verdient. HOe komt het dan dat Westerlingen wel hun weg kunnen vinden met onze hoogbeschaafde godsdienst en zich op grond daarvan kunnen ontwikkelen. En dat Hindoestanen alleen maar klagen over hoe beperkt onze godsdienst wel niet is.
Westerlingen weten niet alles, ook zij zitten momenteel in de fase dat ze nog veel moeten leren van ons, hindoestanen. Al die boeken over zelf-liefde zijn ook het gevolg van het onderwijs van Indiase gurus in Amerika. Oprah show besteedt ook maar pas enkele jaren aandacht aan eigenwaarde, zelkennis, etc.
In de management spreken we van coaching, dit is een nieuw begrip en systeem, ook afkomstig uit New Age; gebaseerd op het idee van guru-schap.
Toch, westerlingen hoor ik niet klagen, die doen alleen maar hun voordeel met onze godsdienst, cultuur en wetenschappen die door types als Deepak Chopra op een presenteerblaadje worden gegeven.
Waarom lukt het jou dan niet om te stoppen met klagen en je voordeel te doen met je eigen godsdienst, cultuur en wetenschappen????
Voor jouw informatie, onze cultuur en godsdienst besteedt erg veel aandacht aan zelf-liefde. Dan wordt het eens tijd dat je je gaat verdiepen in de yoga leren. Daar zijn er zovele van. Van bhakti, raja, hatha, kriya etc. ga zo maar door. En allemaal beginnen ze bij de mens zelf. Je kunt niet voor een ander mediteren, alleen voor jezelf. Je kunt niet voor een ander innerlijke vreden vinden,alleen voor jezelf.
Dit laatste is zelfs het doel van onze godsdienst. Maar als Hindoestanen alleen maar blijven hangen in bhagavad gita, kastenstelsel discussies, wij hebben dit niet, wij hebben dat niet, dan zul je nooit verder komen.
Succes met je zoektocht, maar beschuldig een ander niet die zijn best doet.
Als correctie wil ik als eerste aanbrengen dat Deepak Chopra geen combinatie maakt van Indiase filosofie en westerse filosofie. Het is enkel en alleen filosofie uit het Hindoeisme gestoken in een modern jasje voor het Westerse publiek. Westerse filosofie ontbreekt hierin in het geheel.
Jouw zoektocht zal ook moeten beginnen met erkenning van de eigen godsdienst, cultuur en wetenschappen. Je geeft het westen teveel krediet.
Een priester kan maar gedeeltelijke onderwijs geven. Overal ter wereld is het gewoon dat zelf-liefde niet onderwezen wordt in mandirs, kerken, moskeeen etc. Puur vanwege het feit dat de meeste mensen al van nature zelf-liefde kennen en helaas weinig liefde voor de medemens. Dus het is vanzelfsprekend dat als eerste wordt benadrukt dat je ook liefde voor je medemens moet kennen. Maar goed ook, want anders zou de wereld er nog beroerder uitzien dan het nu al is.
Ik vind dat je erg klagerig bent naar priesters toe. Dat merk ik helaas vaak bij Hindoestanen op. Alleen maar klagen over de eigen godsdient en cultuur.
Ik heb nog nooit Amerikanen, Engelsen, Nederlanders en alle andere westerlingen horen klagen over het gebrek aan kennis in hun godsdienst en kerken. Wij leven momenteel in het tijdperk van New Age: dat is het Hindoeisme dat voor het eerst in de geschiedenis opleeft in het westen. Deepak Chopra hoort daar ook onder. Hij is trouwens niet de eerste. Hij is allen bekend omdat hij een vermogen verdient. HOe komt het dan dat Westerlingen wel hun weg kunnen vinden met onze hoogbeschaafde godsdienst en zich op grond daarvan kunnen ontwikkelen. En dat Hindoestanen alleen maar klagen over hoe beperkt onze godsdienst wel niet is.
Westerlingen weten niet alles, ook zij zitten momenteel in de fase dat ze nog veel moeten leren van ons, hindoestanen. Al die boeken over zelf-liefde zijn ook het gevolg van het onderwijs van Indiase gurus in Amerika. Oprah show besteedt ook maar pas enkele jaren aandacht aan eigenwaarde, zelkennis, etc.
In de management spreken we van coaching, dit is een nieuw begrip en systeem, ook afkomstig uit New Age; gebaseerd op het idee van guru-schap.
Toch, westerlingen hoor ik niet klagen, die doen alleen maar hun voordeel met onze godsdienst, cultuur en wetenschappen die door types als Deepak Chopra op een presenteerblaadje worden gegeven.
Waarom lukt het jou dan niet om te stoppen met klagen en je voordeel te doen met je eigen godsdienst, cultuur en wetenschappen????
Voor jouw informatie, onze cultuur en godsdienst besteedt erg veel aandacht aan zelf-liefde. Dan wordt het eens tijd dat je je gaat verdiepen in de yoga leren. Daar zijn er zovele van. Van bhakti, raja, hatha, kriya etc. ga zo maar door. En allemaal beginnen ze bij de mens zelf. Je kunt niet voor een ander mediteren, alleen voor jezelf. Je kunt niet voor een ander innerlijke vreden vinden,alleen voor jezelf.
Dit laatste is zelfs het doel van onze godsdienst. Maar als Hindoestanen alleen maar blijven hangen in bhagavad gita, kastenstelsel discussies, wij hebben dit niet, wij hebben dat niet, dan zul je nooit verder komen.
Succes met je zoektocht, maar beschuldig een ander niet die zijn best doet.
Goed stuk hoor!
Mijn complimenten!
Eindelijk iemand met inhoud! 🙂
Nou meid. Als ik jouw was zou ik bij de volkskrant gaan werken! Toppie!!! 😉
zeer gewaardeerd!
wanner komt het volgende artikel ? 🙂
Ik had eigenlijk niks verwacht laat staan reacties die allemaal positief zijn. Voor Kissan, wij (mensen) realiseren niet dat die ene doel niet ons doel is. Wat van ons leven te maken is ons doel. De juiste partner vinden is ons persoonlijke doel in dit leven. Deze doel stellen we zelf op. Volgens de heilige geschriften kan men totale verlichting bereiken wanneer je je onthecht van alles en iedereen. En heb je dus eigenlijk niemand nodig. Vandaar, dat die ene doel het persoonlijke doel. Dat probeer ik met dit artikel ook duidelijk te maken. Mijn volgende artikel is volgende week dinsdag te lezen of anders de week erop. Bedankt voor al jullie reacties!!!
gare stuk man egt >:(