Wereldverbeterende Hollanders in India
Eind deze maand reist een Nederlandse onderwijsdelegatie af naar India. Vertegenwoordigers van ongeveer twaalf universiteiten en hbo’s reizen mee om te praten over samenwerking. Het genante is dat er op Nederlandse Hogescholen vermoedelijk sprake is van institutionele discriminatie, zoniet van negatie bij de werving van personeel. Men schijnt er een beleid te voeren dat erop gericht zou zijn uit veiligheid uitsluitend blanke Nederlanders als docent aan te trekken omdat er dito studenten zijn die in de allochtoon geen kennisaanreiker zien maar juist een kennisconsument. Dezelfde negatie en aversie jegens allochtone docenten zouden eveneens bestaan bij autochtone collega’s, hoewel die zelf blij mogen zijn er in te mogen met hun dubieuze maar dan gesublimeerde cv. Desondanks heeft men in Nederland de euvele moed om een door henzelf in stand gehouden corrumperend systeem ten spijt, mensen in andere landen te vertellen hoe het beter kan bij hen en of men vanuit Nederland een guruschap kan bekleden.
Standaardafwijzingen met als aanhef: “Er moest een strenge selectie worden gemaakt.. Geselecteerde kandidaten zouden met hun genoten opleiding en ervaring beter aansluiten bij het door ons opgestelde functieprofiel. .”leveren de afgewezenen geen éénduidige en heldere informatie op. Zelfs bij telefonische navraag wordt er met een verdachte stemverheffing georakeld dat men niet in staat zou zijn in details te treden daar men zich niet iedere sollicitant voor de geest kon halen.
Het cynische en beschamende is dat Nederlanders door de universiteiten en hogescholen te Antillen, Aruba en Suriname als “lichtgevende“ guru’s, die reeds vanuit de verte zouden blaken van wijsheid worden onthaald in tegenstelling tot hun etnische vakgenoten op wie in Nederland het institutioneel racisme van toepassing is. Hoewel discriminatie wegens etniciteit niet eens door Albert Einstein kon worden bewezen en ook nooit bewezen zal kunnen worden daar de toepassing ervan steeds geavanceerder en subtieler begint te worden, is het op z’n minst erg vreemd en merkwaardig dat de personele bezetting op de Hogescholen hoofdzakelijk uit blanke Nederlanders bestaan. Als allochtoon solliciteren naar een Nederlandse taalgerelateerde baan behoort absoluut tot een taboe, ook al kan de hedendaagse gestudeerde autochtoon een allochtoon nog steeds niet uitleggen wat grammaticaal het verschil is tussen de voornaamwoorden HUN en HEN.
Na lezing van deze ontwikkeling is het niet goed te pruimen dat Nederlanders grote oceanen oversteken om samenwerkings- en ontwikkelingskwesties op het terrein van het onderwijs bespreekbaar te maken terwijl de situatie in eigen land ronduit onverkwikkelijk is. De missie valt onder de vleugels van de Economische Voorlichtingsdienst, het agentschap van het ministerie van Economische Zaken, dat voor bedrijven en instellingen aan ‘Holland promotie’ doet. De missie bezoekt onder meer Bangalore en Mumbai. De Nederlandse universiteiten en hogescholen hopen partners te vinden in India voor internationale samenwerking en het product onderwijs te slijten. Studentenwerving is één van de doelen, volgens een medewerker van Nuffic, de Nederlandse organisatie voor samenwerking in het hoger onderwijs. De Universiteit Leiden is geen onderdeel van deze delegatie. Maar ook worden de mogelijkheden onderzocht van het franchisen van onderwijs ‘volgens het McDonald’s model’. Dat houdt in dat er in Azië bijvoorbeeld een hotelschool wordt opgezet naar het model van een Nederlandse hogeschool. Andere samenwerking is ook mogelijk, zoals bijvoorbeeld een landbouwopleiding waarbij de eerste twee jaar in Azië kunnen worden gevolgd en de laatste twee in Nederland. India is mede interessant omdat Nederlandse universiteiten zoals Delft en Eindhoven veel promovendi uit het land halen. Het Nuffic onderzoekt ook de mogelijkheid van het opzetten van een kantoor in New Delhi. Op dit moment heeft de organisatie al zogenaamde Netherlands Educational Support Offices (NESO’s, een soort ambassades voor het hoger onderwijs) in Beijing, Taipei, Jakarta, Ho Chi Minh City and Mexico City. Er bestaan verder plannen voor kantoren in Kuala Lumpur en Sao Paulo. Nuffic hoopt binnenkort ook kantoren te openen in Moskou en Bangkok. (AvV)



