Voetproblemen kosten India veel geld
De wereldgezondheidsorganisatie heeft bekend gemaakt dat India het land is waar de meeste mensen met diabetes wonen, maar liefst 20 miljoen stuks. Epidemiologische cijfers voorspellen dat dit aantal in 2025 gestegen zal zijn tot 57 miljoen. Het gevolg van dit enorme aantal is dat er veel mensen in India rondlopen die aan diabetes gerelateerde aandoeningen hebben, zoals hart- en vaatziekten, nieraandoeningen en complicaties aan de ogen. Maar het grootste probleem zijn de voetcomplicaties. Ongeveer 40 tot 72 % van alle amputaties aan het onderbeen hebben in dit land te maken met diabetes. “Hindoestanen zijn goed in twee dingen: handel en studie. Maar niet in sport, helaas.”, zegt Sunny Khan, diëtist en manager bij de afdeling Voeding van het LUMC. Meer bewegen zou juist deze bevolkingsgroep goed doen, bedoelt Khan.
Hij is een van de vrijwilligers die meewerken aan het Shiva-onderzoek: Screening van Hindoestanen op risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Hindoestanen, mensen met voorouders uit Zuid-Azië (nu India, Bangladesh en Pakistan), krijgen vaker en vroeger problemen met hart en vaten dan autochtone Nederlanders. ‘Iedereen heeft wel iemand in de familie die relatief jong een hartinfarct heeft gehad. Daarom hebben zich ook zoveel vrijwilligers gemeld’, vertelt Khan. Ook cardioloog dr. Pranobe Oemrawsingh, die het onderzoek leidt, steekt er veel vrije uren in. Hij legt uit wat de bedoeling is van de eerste fase: het vaststellen van het risicoprofiel voor hart- en vaatziekten van Hindoestanen, het opsporen van mensen met een ziekte (hoge bloeddruk, diabetes, hoog cholesterol) die volgens de Nederlandse norm behandeld zou moeten worden. Ook voorlichting over voeding en bewegen staat op het programma. Dit maakt de ziekte diabetes in India dus een belangrijke economische en sociale factor waarmee in het dagelijks leven ernstig rekening moet worden gehouden. Bijvoorbeeld door niet te roken: roken verslechtert immers de bloedcirculatie (dus ook in de benen) en kan bovendien het gevoel in de voeten verminderen.
De totale kosten die gepaard gaan met een zogenaamde diabetische voet kunnen verdeeld worden in directe en indirecte kosten. De directe kosten betreffen de korte termijn uitgaven zoals de hulpmiddelen die worden gebruikt bij het behandelen en amputeren van voeten en de lange termijn uitgaven zoals de kosten die worden gemaakt om voetproblemen te voorkomen en de kosten die gepaard gaan met invaliditeit als gevolg van schade of amputatie. De indirecte kosten houden verband met de hulpmiddelen die thuis nodig zijn en de sociale bijstand voor mensen die gehandicapt zijn geraakt. Om het aantal gevallen van amputatie tegen te gaan, is een project gestart dat ‘red de diabetische voet’ heet. Het project moet ervoor zorgen dat er veel informatie wordt gegeven en dat mensen met diabetes worden gemotiveerd om goed voor hun voeten te zorgen. Verder zal aandacht besteed worden het stellen van een tijdige diagnose en aan het verstrekken van het juiste schoeisel. Het diabetes onderzoekscentrum in Royapuram, in het zuiden van India, heeft een zeer moderne voetkliniek die ook samenwerkt met voetklinieken in Duitsland en Groot Brittani. Zo is het ook in India mogelijk om in een vroeg stadium eventuele voetproblemen op te sporen.



