Onbegrip tussen ouders en kinderen in Suriname


De visie van volwassenen op de jeugd is altijd geladen, .«melancholisch geladen.» geweest en gebleven. Anderzijds confronteren jongeren de ouderen onverbiddelijk met hun eigen aftakeling, met onomkeerbare verouderingsprocessen, hetgeen een aanvaardbare angst en melancholie oproept. Dit zijn de eindigheid en éénrichtingswetten van de tijd. De enorme kracht die er in de jeugd schuilt en die ze ooit hebben meegemaakt, zijn de volwassenen al te vaak vergeten, de daar bijhorende risico’s niet. De kijk op een volgende generatie is dus steeds structureel pessimistisch. Een nieuwe generatie verplicht .«een plaatsje opschuiven.» van de vorige in de keten die de mensheid vormt, en meteen brengt ze de vorige generatie een stapje dichter naar het graf. Dit verklaart ook waarom de psychische arbeid van de adolescentie zoveel ambivalentie oproept bij de volwassenen.

De in Suriname woonachtige achttienjarige AMS-student, Akesh Poeran vindt dat ouders en kinderen elkaar vaak genoeg verkeerd begrijpen. Hij is kandidaat voor de verkiezing van het Nationaal Jeugdparlement (NJP), en wil graag proberen om daar verandering in te brengen als hij gekozen wordt. ‘Ik ben van mening dat je niet verschillende problemen tegelijkertijd moet aanpakken’, ‘Je moet eerst onderzoek doen en kijken naar de oorzaak van het probleem. Het begint bij de opvoeding.’ De kandidaat wil werken aan de band tussen ouders en kinderen door middel van voorlichting.

De meeste ouders hebben vandaag het autoritaire model verlaten en hun kinderen opgevoed vanuit een Gordoniaans model: luisteren naar kinderen, alles begrijpen etc… Hedendaagse ouders ontwikkelden het idee dat de spanningen met hun eigen ouders te wijten waren aan dat bewuste autoritaire model en realiseerden zich niet dat het ook iets te maken had met hun verlangen om zich vrij te vechten, het verlangen een leven te leiden naar eigen goeddunken en niet meer volgens opgelegde normen. Tegenwoordig valt er juist de afwezigheid van een expliciete crisis bij de adolescenten te constateren, inhoudende de afwezigheid van motivatie, er geen zin meer hebben.

Jongeren van hun kant stellen de visie van ouders op alle mogelijke manieren in vraag, klagen over onbegrip en zinloosheid. Op zich is dit niet nieuw, maar binnen een kindgericht model waar dialoog en onderhandeling centraal staan is dit voor veel volwassenen een onverwachte en pijnlijke ervaring. Sommige ouders reageren ontredderd.

Kinderen voelen zich onder druk gezet als ze alles moeten zeggen; ouders voelen zich verloren als de kinderen niks zeggen. Ik wil u kunnen vertrouwen zeggen ouders tegen hun kinderen, maar ze verwachten meestal dat de kinderen doen wat zij willen dat ze doen. Echt vertrouwen heeft te maken met loslaten. Het is zoals zaaien en oogsten… We hebben gezaaid en dan moeten we geduldig afwachten wat de oogst zal brengen…

Foto: Akash Poeran Akesh heeft niet de intentie zich te bemoeien binnen gezinnen. Hij wil de kloof tussen ouder en kind middels een goed advies dichten, het begrippenkader verbeteren. Ouders hebben hun verplichtingen naar hun kinderen toe, zoals zorgen dat zij naar school gaan. Maar kinderen moeten naar inzien van Poeran ook rekening houden met hun ouders. Verder zit de kandidaat ook in de buurtorganisatie een ‘Veilige omgeving voor jong en oud.’ Samen met de buurtorganisatie heeft hij projecten uitgevoerd, waarbij er is gezorgd dat het huisvuil twee keer per week in de buurten wordt opgehaald. Ook hebben zij voorlichting gegeven over vuilverwerking, huwelijken en brandpreventie en een project uitgevoerd, waarbij buurtbewoners gratis hun bloeddruk en suikergehalte mochten komen opmeten.

De kandidaat heeft ervoor gekozen om voor de verkiezing te gaan, omdat hij een kans die geboden wordt om deel uit te kunnen maken van het jongerenbeleid, beslist niet wil missen. Poeran weet ook dat bepaalde jongeren teleurgesteld zijn in de huidige jeugdparlementariërs, maar hij vindt dat zij hun best hebben gedaan. Poeran: ‘Ze hebben het moeilijk gehad en het belangrijkste is dat ze het fundament hebben gelegd. Er zijn structuren gemaakt en ze hebben deuren geopend voor de volgende jeugdparlementariërs.’

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled