Nederlandse helpt Indiase vrouwen aan waterzuiveringsinstallatie
De in India gebruikelijke handwas kost erg veel schoon water. Wassen met een stuk zeep en water, schrobben op een platte steen. Het is milieuvriendelijk en energiezuinig .– maar kost enorm veel schoon drinkwater. In een gemiddeld Indiaas gezin gaat de helft van het water op aan de was. En slechts een op de twintig huishoudens heeft een wasmachine.
Het was zeepfabrikant Unilever die, in samenwerking met Wetsus, centrum voor duurzame watertechnologie, besloot om deze verspilling aan te pakken. Ze vonden de scheikundig technologe Natasja Schouten bereid om naar India af te reizen, om ter plekke te kijken wat de mogelijkheden waren.
In chemisch opzicht was haar opdracht duidelijk: maak een spotgoedkoop apparaat dat het opgeloste vuil en de zeepresten scheidt van het water, zonder gebruik te maken van elektriciteit. Voor het verwijderen (de ‘adsorptie’) van vuil- en zeepdeeltjes uit water komen twee stoffen in aanmerking: actieve koolstof en een soort klei, LDH genaamd. Die klei bleek minder geschikt, zodat de koolstof overbleef.
Schouten ontwikkelde twee apparaten, beide gebaseerd op een kolom met actieve kool. In het eerste ontwerp zakt het vuile water vanuit een emmer (met een gat in de bodem) door de kolom naar een andere emmer. Bij het andere wordt de kolom in de emmer vuil water geplaatst en wordt het vuile water naar boven gezogen en komt het via een buis in een lager geplaatste emmer.
Dat laatste werkt sneller, en het water wordt kraakhelder .– maar geen drinkwater. Het is te zout. Maar prima geschikt als spoelwater, of voor op het land. Schouten deed een consumententest in een dorpje bij New Delhi: ‘De reacties waren heel enthousiast. Maar die vrouwen zijn ook opvallend kritisch: ze hebben graag dat het apparaat nog sneller reinigt.’
Schouten die aan de Technische universiteit te Eindhoven promoveerde is dik tevreden: ‘Als je aan zo’n project begint, wil je toch een beetje de wereld redden. Mijn onderzoek is zeker niet voor niets geweest.’
Unilever heeft besloten het project voort te zetten, met als doel een voor massaproductie geschikt model. Overigens niet uitsluitend uit idealistische overwegingen. Naast de positieve publiciteit, rekent het bedrijf erop dat de vinding een welvaartsstijging zal veroorzaken, waarmee het Indiase platteland een groeiende afzetmarkt kan worden.




de indiase regering doet er niets tegen