Kurkuma en bananen verschenen al heel vroeg in de oude Levant


Rond 1500 voor Christus, in de Bronstijd, was er al levendige handel tussen het Midden-Oosten en India. Dit blijkt uit de analyse van tandsteen van dertien mensen die tussen 1650 en 1400 voor Chr. zijn begraven in Megiddo. Die stad was toen een belangrijk handels- en bestuurscentrum in het huidige Noord-Israël. Dankzij geavanceerde eiwit-analyse werd bij een van hen zelfs soja en kurkuma (koenjit) gevonden, planten uit respectievelijk Oost-Azie en Indië, die in deze Bronstijd totaal niet op deze plaats verwacht werden.

In een van de drie graven uit een iets later tijd, ca. 1100-1000 voor Chr., uit Tel Erani (midden-Israël) werden zelfs resten van banaan aangetroffen. Het onderzoek is maandag gepubliceerd in de Proceedings of the National Academy of Sciences. In het tandsteen werden ook resten van sesam en gierst aangetroffen, ook planten van ver weg (Zuid- en Oost-Azië), maar op grond van andere vondsten was dat minder onverwacht.

Het internationale onderzoeksteam, onder leiding van Philipp Stockhammer en Christina Warinner (beide Max Planck-instituut Leipzig), ziet in deze vondsten een belangrijke bevestiging voor de intensieve ‘globalisering’ van de economie in de Bronstijd, de zogenaamde ‘bronzization: de eerste grote stap in wereldwijde contacten die uiteindelijk leidden tot de huidige wereldeconomie. De vondst van het voedsel uit verre streken kan betekenen dat het ter plaatse is gegeten door de lokale bevolking, maar niet uitgesloten is dat er mensen begraven zijn die zelf in die streken zijn geweest. Wat betreft is het interessant dat de kurkuma én de soja is gevonden bij een waarschijnlijk lokaal individu (MGD018) die begraven is in een relatief rijk, collectief familiegraf (Graf 10) onder een woonhuis in Megiddo. Gedurende zo’n 150 jaar waren daarin minstens 23 individuen begraven. De grafgiften in het graf zouden wijzen op handelsactiviteiten.

Spijkerschrift

De soja is waarschijnlijk als olie verhandeld en gegeten, en net als de gedroogde kurkuma dus ook langdurig houdbaar. Voorzover bekend werd soja pas in de twintigste eeuw ná Chr. verbouwd in het Midden-Oosten. Tot nu toe was de oudste verwijzing naar kurkuma in het Midden-Oosten een medische tekst in spijkerschrift uit het Assyrische Nineve, ongeveer 650 v. Chr.

“/>

Reconstructie van graf 50 uit Megiddo, rond 1500 v. Chr. waarin onder meer sporen van dadels zijn gevonden.

Foto the Meggido Expedition

De vondst van banaan in het graf van 1000 v. Chr. is niet helemáál zeker, omdat de aangetroffen rijpingsenzymen in theorie ook afkomstig kunnen zijn van de verwante Ethiopische banaan, maar daarvan wordt juist nooit het vruchtvlees gegeten. De banaan is gedomesticeerd rond 4500 v. Chr. op Nieuw-Guinea en vandaar heeft de teelt zich langzaam verspreid. Archeologisch is de vrucht door het gebrek aan zaden moeilijk terug te vinden, maar duidelijk is wel dat ze na 1000 v. Chr. opduikt in Kameroen. In een pot uit een Egyptisch graf van rond 1450 v. Chr. zou in de jaren zeventig ook bananenpulp aangetroffen zijn, maar die identificatie is omstreden gebleven. Net als de soja en kurkuma kan de banaan in Megiddo zelf zijn gegeten, maar evengoed wijzen op verre reizen. Volgens de onderzoekers betekent het in ieder geval een duidelijk voortbestaan van een weids handelsnetwerk in een tijd dat die handel volgens sommigen juist zou moeten zijn ingestort door de komst van de Zeevolkeren, ca. 1200 v. Chr.


Lees over de inval van de Zeevolkeren ca. 1200 v. Chr.: DNA onthult gevreesde Filistijnen



Lees verder op:
https://www.nrc.nl/nieuws/2020/12/21/kurkuma-en-bananen-in-oude-levant-a4024788

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen