Klimaattop is vergeefs zolang arme landen niet worden geholpen


Klimaatverandering is gaande, zei premier Mark Rutte bij de opening van de internationale klimaattop die maandag en dinsdag werd gehouden in Den Haag. De premier schetste een dramatisch beeld van de sociale en economische gevolgen van de opwarming. Als we ons niet aanpassen, zal dat catastrofaal zijn, vreest Rutte. Oogsten zullen mislukken, watertekorten fors toenemen en in 2030 zullen nog eens meer dan 100 miljoen mensen in de armoede worden geduwd. Maar ook voor een rijk land als Nederland is aanpassing aan klimaatverandering volgens de premier een zaak van leven en dood.

Rutte was daarom trots dat Nederland deze allereerste top over aanpassing aan klimaatverandering mocht organiseren. Terecht, want het was een prestigieuze bijeenkomst, ook al werd die ernstig gehinderd doordat alles digitaal moest plaatsvinden. De lijst van deelnemers die via een videoverbinding van zich lieten horen, was indrukwekkend. De Duitse bondskanselier Merkel, de Chileense president Piñera, de Britse premier Johnson, de Chinese vicepremier Han, de Amerikaanse klimaatgezant Kerry – die van de gelegenheid gebruikmaakte om zijn vreugde uit te spreken over de terugkeer van de VS in het klimaatdebat. Maar ook VN-chef Guterres , IMF topvrouw Georgieva, de Wereldbank, maatschappelijke organisaties, en grote steden en bedrijven waren erbij.

Stuk voor stuk stonden ze te popelen om in actie te komen. Wereldleiders hebben de kracht om samen vorm te geven aan een betere planeet, vond filantroop Bill Gates. We moeten ambitieus en solidair zijn, aldus president Macron van Frankrijk. Deze top zou een keerpunt kunnen worden op weg naar een groenere en eerlijker wereld, zei de president van Ghana.


Lees en bekijk ook: De opwarming van de aarde gaan we zo niet verslaan

Groener, eerlijker en samen. Ze werden steeds weer in één adem genoemd. Het klonk als een bezwering. Want juist daar knelt het. Rutte heeft gelijk dat aanpassing aan klimaatverandering ook voor Nederland een zaak van leven en dood is, maar de Nederlandse risico’s vallen in het niet bij die van armere landen. En zelfs als ze wel vergelijkbaar zijn, hebben rijke landen voldoende geld om de weerbaarheid van hun samenleving te vergroten – Nederland besteedt er jaarlijks meer dan een miljard euro aan.

Arme landen hebben dat geld niet. En het zou onrechtvaardig zijn om ze voor de kosten te laten opdraaien. Tenslotte hebben zij amper schuld – een term die de rijke landen in de klimaatonderhandelingen angstvallig vermijden. Toch is ‘schuld’ op zijn plaats, want welvaart blijkt steeds weer rechtstreeks verbonden met het verbranden van kolen, olie en gas. En dat weten we al vele decennia.

De vraag aan Rutte, aan Merkel, aan Macron is daarom: hoeveel bent u bereid bij te dragen om Mozambique of de Filippijnen weerbaar te maken. Om India te helpen en Bolivia? En dan niet alleen met mooie ideeën, maar met echte financiële hulp.

Geïndustrialiseerde landen beloofden al in 2009 om vanaf 2020 ieder jaar 100 miljard dollar te storten in een fonds voor klimaathulp aan ontwikkelingslanden. Het is 2021 maar die 100 miljard, laat staan ieder jaar opnieuw 100 miljard, is nog niet gehaald. Dat wil zeggen, voor zover dat is na te gaan. Want rijke landen hebben er een definitiekwestie van gemaakt. Leningen, investeringen door bedrijven, alles kan tegenwoordig klimaatfinanciering heten. Zolang die onrechtvaardigheid bestaat, is deze klimaattop, ondanks de mooie woorden, een vergeefse inspanning.



Lees verder op:
https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/28/klimaattop-is-vergeefs-zolang-arme-landen-niet-worden-geholpen-a4029520

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen