India moet verantwoordelijken voor moorden en verdwijningen berechten
In Kashmir en in het noordoosten van India klagen afscheidingsbewegingen over de hardhandige manier waarop de centrale overheid en het leger de eenheid van India handhaven. Die ijzeren-vuist-politiek is niet nieuw. Dat blijkt uit een nieuw rapport waarin de blijvende straffeloosheid van de vuile oorlog tegen de Sikh-separatisten uit de jaren 1980 aangeklaagd wordt.
De Indiase deelstaat Punjab wou in 1980 meer lokale autonomie verwerven, maar stootte op een verzet uit Delhi. Daarop reageerden ontevreden Sikh separatisten met bomaanslagen en gewapend verzet. Het geweld bereikte een hoogtepunt op 4 juni 1984, toen het Indiase leger de Gouden Tempel van Amritsar -de Harmandir Sahib- binnenviel en er duizenden mensen vermoordde. De spiraal van geweld ging nog verder toen Sikh-separatisten reageerden met een aanslag op toenmalig premier Indira Gandhi, wat dan weer aanleiding was tot een ware pogrom tegen Sikhs in Delhi en de rest van het land.
Human Rights Watch en Ensaaf -een Indiase mensenrechtenorganisatie- schrijven dat politieagenten tijdens de jaren van deze “vuile oorlog” een beloning kregen telkens Sikh-militanten gearresteerd of omgebracht werden, waardoor het aantal moorden en verdwijningen nog toenam. Het rapport klaagt vooral het feit aan dat de Indiase regering nog steeds niemand ter verantwoording geroepen heeft. Al bijna drie decennia slaagt het Central Bureau of Investigation van India er niet in om de feiten te onderzoeken of te bewijzen. De duizenden slachtoffers en hun families worden geconfronteerd met langgerekte processen, bevooroordeelde aanklagers en intimidatie.



