Buitenlandse meisjes slachtoffer Surinaamse zwendel
Paramaribo .– de nood leert in Suriname niet alleen bidden maar pulseert tevens de creativiteit. Nederland is bijvoorbeeld ook een lichtend voorbeeld op het terrein van corruptie, zwendelpraktijken etc. In Suriname zijn recentelijk een paar animeermeisjes door Surinaamse flinkertjes in het ootje genomen waarbij deze buitenlandse dames wegens verstoorde communicatieve problemen, er op een knullige wijze zijn ingetuind. “Ze zijn erin geluisd”, verzekerde raadsman Lesly Rogers, rechter Anand Charan gisteren van de onschuld van twee Latino’s. In hun drang legaal in Suriname te kunnen zijn, was het tweetal ingegaan op de hulp van een vriend. Ze hadden valse namen aangenomen om aan een identiteitskaart te komen. Echter vond de ambtenaar van het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB) dat één van de vrouwen niet leek op een moslim, zoals de naam deed vermoeden. Het CBB fotoarchief is aangesproken en de vrouwen vielen door de mand.
Begeleiding
“Ik wilde de vrouwen helpen”, beweerde Melvin Hardjoprajitno (20) die feitelijk bouwvakker van beroep is. Twee vriendinnen van de vrouwen had hij op legale wijze begeleid om een verblijfsvergunning te krijgen. Dit wekte vertrouwen bij de slachtoffers.
Van Hardjoprajitno moesten zij hun nieuwe namen goed oefenen hoe te schrijven, uit te spreken en in een handtekening te vormen. Ook zijn zij aangezegd op alles ‘ja’ te antwoorden bij CBB. Betaling zou volgen nadat alles in kannen en kruiken zat. Dus liet de man uittreksels van twee familieleden aanmaken, haalde verklaringen bij het districtscommissariaat over verlies van de ID-kaarten en toog met de vrouwen naar het CBB. In deze zou het om duplicaten van ID’s van de familieleden gaan. De vrouwen getuigden dat zij slechts de aangenomen naam en handtekening op een formulier moesten plaatsen. Steeds vroegen zij aan Hardjoprajitno of de procedure legaal was, daar zij door de taalbarrière dit niet konden controleren. Hun weldoener hield hen voor dat hun eigen namen achter de valse naam zou worden geplaatst door het CBB, daar buitenlanders getrouwd moesten zijn.
Rogers stelde dat de vrouwen een drang hadden om legaal te zijn in het land. Eén van de dames had in Santo Domingo haar huis verloren en haar is daar voorgehouden dat zij in Suriname het geld gauw bij elkaar kon verdienen om de woning terug te kopen. “Elk weldenkend mens weet dat je niet op een valse naam een ID kan krijgen. Deze dames wisten dat!”, bracht officier van justitie Nirmala Maikoe in. Daarnaast vond de officier dat zij zich hadden kunnen registreren tijdens de registratiecampagne voor illegalen in Suriname.
In hun laatste woord gaven de vrouwen huilend aan dat zij vrezen dat hun familie thuis hen zal verdenken van een zwaar misdrijf. Na het horen van de eis, klonk een hulpeloze stortvloed in het Spaans. De magistraat raakte overtuigd en sprak de vrouwen vrij en gelaste hun onmiddellijke invrijheidstelling.
Onwetend over de Nederlandse taal en in een vreemd land, konden zij niet hebben geweten dat zij in de maling zijn genomen. Hardjoprajitno is conform de eis twaalf maanden, waarvan vier voorwaardelijk, gevonnist.




Het zou beter zijn als de juiste bron werd vermeld. Dit is een artikel bewerkt uit de Ware Tijd in Suriname en niet van ‘de redactie’. En dan nog een citaat overnemen, alsof ‘de redactie’ in de rechtszaal aanwezig was.
Ook online nieuws hoort zich aan ethische regels te houden. FOEI TOCH!
die smatjes van die hoerententen zijn alles behalve dom, ze wisten bliksemsgoed waarover het ging (fraude), ze zijn veltie meisjes, ze kennen de straat en de man op hun 10 vingers, tien tenen en hun V-gat. zal me niet verbazen als ze triaspolitica hebben uitgeoefend met de rechtertje na hun zgn “vrijspraak”. 😛