Bevolkingsvisserij in Suriname gewoon genaaid
Paramaribo – De Surinaamse Overheid beschikt simpelweg niet over de elasticiteit van geest om verder te denken dan het welbekende Surinaamse niveau: ” Dus meneer oewwil goewweldig spele door veel geld te gaan verdienen. Gaat mooi niet door. Haal het uit je hoofd mi gudu “. Door deze abjecte grondhouding mist de Surinaamse economie steeds aan goede potentie omdat de aanbesteding van bedrijvigheden slechts aan een exquis aantal is gegund. Eén van de sectoren die van een bloeiende sector afgegleden is naar een lamentabel niveau is de visserij, welk departement onder verantwoordelijkheid van de slapjanus, Raghoebarsingh valt. Hierdoor blijft de bevolkingsvisserij aangewezen op het voorzien van de lokale markt, terwijl de zeevisserij, met uitzondering van de garnalenvisserij, perspectieven biedt voor de snapper- en diepzeevisserij. Nederlandse Hollanders schijnen deze laatste vissoorten in Nederland te kweken voor de Surinaamse én de Nederlandse markt. Voor de Surinaamse Overheid is het enkel van belang dat dit ondernemerschap een Surinamer niet lukt. In theorie, dus op papier, bestaan er over het algemeen goede perspectieven voor de uitoefening van aquacultuur in Suriname. Dit staat in een onderzoeksrapport over Visserij en Aquacultuur dat recent door de Stichting Planbureau Suriname is gepubliceerd. Desalniettemin heeft Raghoebarsingh publiekelijk bekend gemaakt te zullen aftreden indien een Surinamer uit Nederland in de aquacultuur komt investeren. Dat wat hem nooit gelukt is, mag een andere Surinaamse Nederlander ook niet lukken!!In dit rapport, de laatste in de serie van vier over het Agrarisch Potentieel van Suriname, komt de eiwitproductie door de visserijsector aan de orde. Naast de algemene beschouwing over de sector wordt in deze publicatie de ruimtelijke ordening van visserij en aquacultuur belicht, waarbij de voor productie in aanmerking komende gebieden in de verschillende districten worden aangegeven en naar geografische eenheid worden ingedeeld. Ook is de plaats van de visserijsector binnen de nationale economie besproken, waarbij de productie en export voor een reeks van jaren in beeld is gebracht.
Tevens wordt een aanzet gegeven voor het scheppen van een ruimtelijk kader, dat gedurende vele jaren mede bepalend kan zijn voor de verdere ontwikkeling van de visserij en aquacultuur. Naast de beperkingen worden ontwikkelingsmogelijkheden alsmede het productiepotentieel in beschouwing genomen. Verder wordt in de publicatie onder meer ook aanbevolen om wettelijke regelingen voor een duurzaam beheer en verdere ontwikkeling van de sector, waaronder de visserijwet, de viskeuringswet en de aquacultuurwet, uit te voeren. Ook moet de controle en beheer van de visgronden worden verscherpt door het instellen van een goed uitgeruste kustwacht. Verder wordt het kredietraamwerk voor zowel de individuele vissers als bedrijven verruimd.-.



