It’s A Small World After All
Niet zo lang geleden las ik een artikel in de Telegraaf. Het was een artikel waarin het idee van ’the six degrees of seperation’ werd besproken. Er werd in het kort de volgende theorie uitgelegd: Iedereen in de wereld is van elkaar gescheiden maar kan bereikt worden door gemiddeld zes (tussen)personen te benaderen. Met andere woorden: Het enige wat jou van iemand zoals de President van de Verenigde Staten of van een Arjun Rampal scheidt, zijn slechts 6 mensen. Iedereen komt er eens in zijn leven achter dat de wereld kleiner is dan hij altijd heeft gedacht. Het hebben van een Hindoestaanse achtergrond heeft dit bewustwordingsproces bij mij alleen maar doen versnellen. Als ik eens zou nagaan hoe vaak het mij is overkomen dat ik op een willekeurig feestje iemand ben tegengekomen, die achteraf een ver familielid van me blijkt te zijn, of dat iemand mij herkent als een vriend van een andere vriend met wie hij of zij ooit mee op de middelbare school heeft gezeten, dan ben ik morgen nog steeds bezig. Maar de gedachte dat je wereldwijd met iedereen in contact kan komen door slechts 6 mensen te benaderen, dat vond ik wel erg fascinerend.
De ‘small world’ theorie, waarop het idee namelijk is gebaseerd, vindt haar oorsprong in 1867 toen de bekende psycholoog Stanley Milgram een onderzoek deed met 150 willekeurige personen die verspreid van elkaar in Amerika woonden. Al deze 150 personen kregen de opdracht mee om een bericht te versturen naar een specifiek persoon (hun target) die zich aan de andere kant van het land bevond en die zij zelf niet kenden. Het bericht moest meegeven worden aan één persoon die volgens hen de meeste kans had om de target te bereiken.
Het resultaat was dat alle testpersonen, aan de hand van 2 tot 10 stappen (maar het meest voorkomende was door middel van 5 tussenpersonen), de gewenste target hadden kunnen bereiken. De theorie bewees hoe opmerkelijk goed je in relatie kan staan met mensen die zich in afgezonderde delen van het land bevinden en daarnaast gaf het resultaat eveneens inzicht in hoe gemakkelijk roddels, geruchten en ziektes zich eventueel zouden kunnen verspreiden.
Natuurlijk moet je wel met een kritische noot blijven kijken naar de resultaten van het onderzoek, en daarbij hoort de constatering dat niet iedereen dezelfde connecties in zijn leven heeft opgebouwd als een ander. Zo heeft de ene persoon een veel groter netwerk dan de ander en moet je het geluk hebben dat je gebruik kunt maken van tussenpersonen die zich in dezelfde wereld bevinden als je target.
Een voorbeeld: Stel dat je in contact wilt komen met een dokter in Brazilië, dan kun je 6 van je jeugdvrienden vragen of ze hem kennen, maar dan is de kans op een negatief resultaat groot. Zij kunnen je hoogstwaarschijnlijk niet eens kunnen helpen met het vinden van iemand binnen het land, laat staan aan de overzijde van de oceaan. Maar stel nou dat je iemand kent die veel reist, zoals een piloot, of iemand die veel contact heeft met mensen in Brazilië. Dan heb je een ‘short-cut’ gevonden naar jouw target.
De ‘small world’ theorie van Milgram is desalniettemin erg interessant, vooral als je opmerkt dat de wereld met de komst van het Internet alsmaar kleiner is geworden. Met name door de komst van E-mail en verschillende chat-applicaties wordt het steeds makkelijker om elkaar te vinden. Je hoeft niet meer per se een ‘short-cut’ te vinden die jou naar het buitenland kan brengen. Deze kan je nu namelijk vrij eenvoudig zelf vinden.
Deze grote mate van connectiviteit heeft aan de andere kant ook zo zijn negatieve kanten. Het aantal mensen dat je nu leert kennen is wel groot, maar het contact zal in veel gevallen vrij beperkt blijven. Veel mensen zul je nooit of hooguit digitaal zien, en laat staan dat je ze ooit in ‘real life’ zult ontmoeten.
Gelukkig heb ik me hier al een poosje in kunnen berusten en neem ik genoegen met al mijn hedendaagse MSN-buddies, maar als iemand mij aan de zes juiste stappen richting Aishwarya Rai kan helpen, dan houd ik mij natuurlijk nog altijd aanbevolen…..
😉
Shailendra



