Het Surinaams bosbeleid
De enige mogelijkheid voor Suriname om in de toekomst toch nog geld te verdienen, kan alleen door het opzetten van jarenlange, duurzame ontwikkeling van het bos en dan nog afgezet tegen de mate waarmee andere landen in het verleden met hun bossen zijn omgegaan“Suriname is een uniek geval waar weinig of helemaal geen ontbossing of degradatie heeft plaatsgevonden.”, zegt Rene Boot van het Tropenbos Suriname Programma. Suriname staat aan het begin van zijn ontwikkeling en heeft ruimte om zijn bos beter te ontwikkelen dan andere landen, zoals Brazilië en Indonesië dat hebben gedaan. Pas als Suriname er in slaagt een duurzame weg op te gaan ten opzichte van die andere landen, wordt die inspanning beloond. Dat zal echter betekenen dat nu begonnen moet worden met het uitstippelen van een nationaal beleid voor het Surinaamse bos, benadrukt Boot. Daarbij zal Suriname samen met landen die in een vergelijkbare positie verkeren moeten werken en proberen te komen tot het maken van afspraken in de komende drie jaar. In 2012 moet de wereld namelijk een nieuw klimaatprotocol hebben geformuleerd en zal uiteindelijk worden besloten hoe deze fondsen zullen worden uitgegeven. De vraag hoeveel geld Suriname kan verdienen met zijn bos is volgens Boot nu overbodig en onbelangrijk; er moet worden nagegaan hoe en wat te doen om ergens toch in aanmerking te komen voor deze gelden. Waarnemend-directeur Sylvia Ang en Cedric Nelom van het National Instituut voor Milieu Onderzoek in Suriname (Nimos) zeggen dat dit de keerzijde van het verhaal is. “Zoals ons bos daar staat, vertegenwoordigt het een behoorlijke economische waarde. Landen als Suriname hebben met het in stand houden van hun bos een belangrijke bijdrage geleverd aan minder uitstoot van broeikasgassen.



