Biologische katoen uit India
Katoen wordt in India het witte goud genoemd omdat het veel meer zou opbrengen dan graan of rijst. Maar het tegendeel is waar. Katoen is heel gevoelig voor ongedierte. Daarom kopen de Indiase boeren dure bestrijdingsmiddelen. Ze steken zich diep in de schulden. Bovendien moeten ze opboksen tegen oneerlijke concurrentie van gesubsidieerde katoenboeren uit andere landen.
Indiase katoenboeren gebruiken pesticiden die in Europa allang verboden zijn. Ook vertellen leveranciers er niet bij hoe giftig dat spul is. Bovendien maken ze hen financiëel afhankelijk met leningen tegen woekerrentes. De boeren wordt ook niet uitgelegd hoe veel of hoe weinig gif ze moeten spuiten. Ze spuiten daarom veel meer dan nodig is. Insecten worden daardoor sneller immuun. Gevolg: de opbrengst valt tegen, de boer kan zijn schulden niet aflossen en belandt in een neerwaartse spiraal. De laatste tijd hebben tienduizenden katoenboeren zelfmoord gepleegd. Vaak door het gif te drinken waarmee ze het ongedierte hadden willen doden, in welk opzicht zij niet veel verschillen van de eigen-leven-beeindigers uit Nickerie in Suriname .
Ruim tien procent van het pesticidengebruik in de landbouw gaat op aan katoenvelden. De gevolgen zijn dramatisch. De aarde wordt onvruchtbaar. Drinkwater vervuilt en vergiftigt. De volksgezondheid holt achteruit. Veel boeren worden ziek of sterven te jong. Kinderen worden geboren met ernstige afwijkingen. Kanker neemt explosief toe.Door de verstoorde wereldhandel krijgen katoenboeren in Zuid-India veel te weinig betaald voor hun katoen. Dat is vooral te wijten aan de vette subsidies die katoenboeren in de Verenigde Staten, China en Europa krijgen. Daardoor stijgt de productie en daalt de wereldmarktprijs. Boeren in ontwikkelingslanden, zoals India en West-Afrika, zijn het slachtoffer.



