Guyana zoekt bondgenootschap met arrogant en zelfingenomen Suriname
Paramaribo .– Het feit dat Guyanesen intelligenter, verzoenlijker en cooperatiever zijn dan Surinamers, zou er bij geen enkele Surinamer naar binnen willen. Het positieve zelfbeeld van de Surinamer t.o.v. de Guyanees zou in psychiatrisch opzicht een goal voor de Surinaamse bevolking kunnen betekenen maar in sociaal en politiek opzicht leidt dat tot meer isolement, miskenning en duidt dat vervolgens op het feit dat Suriname een gekleurde zeepbel is: “ zelfgenoegzaam en fleurig als een heelalveroveraar in het open luchtruim blijven zweven terwijl dat van binnen één en al leegheid en properheid vertoont “. Suriname zal zich geen protectionistische economie kunnen veroorloven omdat de door de Staat verachte en miskende bevolking geen offers zal willen opbrengen. Het enige dat Suriname op internationaal niveau doorgaans bereikt behelst een pakket beledigingen en schande terwijl een ieder lacherig doet over haar onafhankelijke status.
Suriname verstaat bij lange na niet de kunst haar eigen bevolking in binnen en buitenland (!) tevreden te stellen met soepele en menselijke faciliteiten, welke het land overigens wel over heeft voor buitenlanders die het land eerst een kunstje willen flikken om het vervolgens verkracht en vergiftigd achter zich te laten, denk bijvoorbeeld aan goudwinning en de zoek naar andere edele materialen. Vergunningen op het terrein van landbouw, veeteelt, visserij en luchtvaart zijn bij voorkeur en uitsluitend weggelegd voor buitenlanders. Van de eigen bevolking verwacht men een onvervalst chauvinistisch gevoel.
Terwijl men in Suriname even bezig is heel goewwichtig te doen is Guyana op haar beurt bezig een leidende rol op zich te nemen ten aanzien van de strijd tegen de ontbossing van de bosrijke landen in de regio, waaronder Suriname. Sinds Guyana als een van de eerste veertien ontwikkelingslanden in aanmerking is gekomen voor participatie in een fonds van de Wereldbank, is men bereid de eigen ervaringen te delen met Suriname en technische assistentie te verlenen. Dit fonds heeft te maken met het ontwikkelen van projecten om ontbossing en bosdegradatie tegen te gaan; het zogenaamd REDD-systeem. Het land heeft daarna als eerst een projectplan ingediend bij de Wereldbank. Suriname die ook belangstelling heeft om in dit fonds opgenomen te worden, is buiten de boot gevallen.
Guyana heeft in tegenstelling tot Suriname echter enorm veel huiswerk gedaan om zijn internationale positie te bemachtigen. Het land heeft met sterke politieke lobby en onderzoeksresultaten laten optekenen dat de waarde van zijn bos ten minste 580 miljoen US dollar op jaarbasis kan opleveren als het wordt omgekapt en ingezet voor landbouw, veeteelt en uitgifte voor mijnbouwdoeleinden. In Suriname redeneerde men ten aanzien van de waardeschatting van haar eigen bosrijkdom als volgt: “Man, ik heb oewwel oewwat beters te doen ! Lul m’n mars niet hor “
Deze boodschap heeft de Guyanese minister van Land- en Bosbouw, Robert Persaud, namens zijn regering, persoonlijk gebracht aan minister Michael Jong Tjien Fa van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB). Paramaribo is voor buurland Guyana een potentiële partner om internationaal een sterk front te vormen in de strijd om in aanmerking te komen voor internationale fondsen voor duurzaam bosbeheer en -ontwikkeling. Tussen nu en 2012, wanneer er een nieuw internationaal klimaatverdrag moet worden getekend, moeten deze landen hun case hard hebben gemaakt, dat er zowel financiële als technische fondsen ter beschikking zijn om hun bossen in stand te houden.
Zaken die juist bevorderlijk zijn voor de uitstoot van schadelijke broeikasgassen en indruisen tegen de plannen van de internationale gemeenschap, met name Europa, om de uitstoot van broeikasgassen tot 2012 met 5,2 procent te verminderen. President Bharrat Jagdeo heeft overal waar mogelijk was, de politieke statement laten horen dat wanneer hij de keus moet maken tussen duurzame bosontwikkeling en economische welvaart voor zijn bevolking de keus snel is gemaakt wanneer er geen fondsen als compensatie ter beschikking zijn. Met het vormen van een front kan volgens Jong Tjien Fa druk worden uitgeoefend op de komende klimaatconferentie in Denemarken, waar besluiten genomen zullen worden voor het uiteindelijk nieuwe klimaatverdrag in 2012.-.




Zeker geschreven door een Guyanees of Anti-Surinamer!