Albert Ramdin ontvangt GOPIO award c.q. bijna nobelprijs
DEN HAAG – Assistent-secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), Albert Ramdin, heeft samen met vier anderen de hoogste GOPIO International onderscheiding ontvangen. De awards zijn onlangs uitgereikt in Chennai, India, tijdens de diaspora conferentie. Ook vicepresident Ramdien Sardjoe woonde deze bijeenkomst bij. Ramdin kon vanwege het overlijden van zijn moeder toen niet aanwezig zijn om deze onderscheiding persoonlijk in ontvangst te nemen. Oorspronkelijk was de organisatie in het leven geroepen om als mensenrechtenorganisatie te opereren voor personen van Indiase diaspora. GOPIO is inmiddels niet alleen erkend door de Verenigde Naties als een niet-gouvernementele organisatie, maar is onder meer mede de initiator van het verwerven van de zogenaamde ‘PIO-card’, die door de Indiase overheid wordt toegekend aan mensen van Indiase herkomst. De overige personen die zijn onderscheiden zijn Shreela Flather uit Engeland, activist Chandru Advani uit Japan, parlementslid Upendra Chivukula uit Amerika en voormalig burgermeester Loganathan Naidoo uit Zuid-Afrika. De Surinaamse literatuur schrijver Effendi Ketwaru ontving in 2005 ook een GOPIO Award, c.q. bijna nobelprijs ergens voor.
Ramdin behoort tot de categorie Surinamers die na z’n studie in Nederland zonder enige werkervaring gelijk in de tropische boomtop terechtkwam in plaats van aan de zoom van de boom. Gelijkwaardige landgenoten lopen in Nederland zelfs na meerdere voltooide academische studies in de sociale bijstand óf hangen met een eigen geïmproviseerd kantoortje de Grote Thuis meneer uit. Ramdin was duidelijk ontsproten aan de Surinaamse dynastie van waaruit alle carrierezaken voor hem even vanuit een telefoontje ‘of tijdens een onderonsje van de corps diplomatique werd geregeld naar authentiek Surinaams gebruik. Ramdin heeft simpelweg de kans in de schoot geworpen gekregen zich te mogen verwaardigen waartoe hij daadwerkelijk is verworden.
GOPIO International secretaris-generaal Ashook Ramsaran was degene die award aan Ramdin overhandigde. De GOPIO Community Service Awards is in het leven geroepen om personen van Indiase roots die gemeenschapswerk doen te eren. Niet duidelijk is echter wat het vermeende gemeenschapswerk van Ramdin inhield. Was het soms zoiets wat de Haagsche wethouder Baldewsingh aan gemeenschaps gerelateerde werkzaamheden ten uitvoer heeft gebracht? GOPIO, The Global Organization of People of Indian Origin, is in 1989 opgericht in de Verenigde Staten van Amerika.




Allereerst wil ik juliie complimenteren met jullie website; in tegenstelling tot jullie nieuwsgaring oogt deze site professioneel, strak en zakelijk.
Jullie nieuwsgaring is echter van abominabele kwaliteit, i.v.m. de vermelding dat de Surinaamse literatuur schrijver Effendi Ketwaru jr ( mijn jongere broer) in 2005 ook een GOPIO Award ontvangen zou hebben.
Het is mijn vader, wijlen Effendi Ketwaru sr, die als eerste in de geschiedenis van de uitreiking van deze Gopio Awards, een Award heeft mogen ontvangen voor zijn verdiensten in de muziek. Hij is ook een van de eersten in de historie van de GOPIO Awards die deze heeft ontvangen op het gebied van de cultuur.
Ik zou zeggen, googel even voordat jullie onjuiste informatie verstrekken, het is een kleine moeite, nietwaar? Voor verdere info omtrent mijn vader, adviseer ik jullie hetzelfde, waarbij je bij verschillende sites het juiste nieuws zult kunnen raadplegen.
m.vr.gr.
Rabia H.A. Ketwaru
eigenaar/directeur Werk Op Maat
In aanvulling hierop: gaarne een rectificatie!
Zeer geachte heer/ mevrouw,
Rabia H.A. Ketwaru
eigenaar/directeur Werk Op Maat
De redactie van IF verontschuldigt zich hierbij met de kanttekening dat de vermaarde meneer, wijlen Effendi Ketwaru niet gelauwerd werd met een award voor zijn literaire nijverheid maar voor diens niet mis te verstane en glorieuze muzikale ambitie en prestatie. De vergissing zat ‘m in de foutieve berichtgeving vanuit de bron in Suriname en heeft men er kennelijk over het hoofd gezien dat meneer ketwaru uitsluitend een musicoloog én muzikant van allure en formaat was en geen literator zoals door hen werd verondersteld.
Nadat het bericht over Albert Ramdin en de GOPIO-Award in De Ware Tijd (19 januari) verschenen was, heb ik direkt de schrijver van dit bericht (Eric Mahabier!) en diverse redactieleden van DWT gemaild en om een rectificatie gevraagd. Na twee weken tevergeefs op respons gewacht te hebben, bezocht ik het kantoor van DWT en de volgende dag, 4 februari, verscheen deze correctie: [i][b]ij deze wordt verduidelijkt dat het gaat om de muziekpedagoog, sitarist en mandolinist, Effendi Ketwaru. Hij kreeg de GOPIO Award voor de Caraibische regio in 2005 voor zijn gemeenschapswerk op muziekgebied. In 2007 is de CCS Volksmuziekschool waar hij 20 jaar lang directeur was, evenals de straat waar de school aan gelegen is, naar hem vernoemd. Effendi N. Ketwaru (redacteur, literatuurrecensent), is NIET de Effendi Ketwaru van de GOPIO Award.[/b][/i]
Waarvan akte.
Onder de kop van het artikel van Indian Feelings over Albert Ramdin staat: [i]Geschreven door Redactie[/i]. De zinsnede [i]De Surinaamse literatuur schrijver Effendi Ketwaru ontving in 2005 ook een GOPIO Award[/i] is echter letterlijk overgenomen uit DWT . Het artikel van Indian Feelings over de GOPIO Award wemelt bovendien van dezelfde fouten die Eric Mahabier in zijn DWT-artikel gemaakt heeft zodat ik mij niet aan de indruk kan onttrekken dat het artikel vrijwel alleen op DWT als bron gebaseerd is (bronvermelding, journalistiek?).
Ik vind het jammer dat mijn vader in dit artikel betrokken wordt. De toevoeging in de zin ‘De Surinaamse literatuur schrijver Effendi Ketwaru ontving in 2005 ook een GOPIO Award, [i]c.q. bijna nobelprijs ergens voor’. [/i] is zonder meer sarcastisch bedoeld. Waarom? Heeft de redactie zoveel appels met Albert Ramdin te schillen dat Effendi Ketwaru er maar eventjes bijgeschild wordt? De verontschuldiging van de redactie maakt het er niet beter op: ‘…dat [i]de vermaarde meneer[/i], wijlen Effendi Ketwaru niet gelauwerd werd met een award voor zijn literaire nijverheid maar [i]voor diens niet mis te verstane en glorieuze muzikale ambitie en prestatie’.[/i]
Eerst geeft de redactie er blijk van Effendi Ketwaru niet te kennen en dan wordt hij de hemel ingeprezen. Dit is goedkope en denigrerende ironie. Dat DWT/Eric Mahabier blundert met Effendi Ketwaru, is een ding. Dat Indian Feelings het doet, en hier nog een schepje bovenop gooit, is een andere. Als hindostaan, als journalist, en als zoon schaam ik me voor deze berichtgeving.
Tenslotte: Effendi Ketwaru heeft nooit politieke ambities gehad en heeft nooit de publiciteit gezocht. Zijn nabestaanden hebben daarom ook geen stichting of iets dergelijks opgericht, dan wel gelobbyed louter om zijn naam te doen voortleven. Misschien daarom dat zijn leven en werk voornamelijk in kleine kring bekend zijn. Maar websites als Indian Feelings (en Hindulife, enz enz) zouden – al zijn ze voornamelijk op jongeren gericht – toch wat dieper mogen graven dan zich uitsluitend bezig te houden met de waan van de dag.
quote
Eerst geeft de redactie er blijk van Effendi Ketwaru niet te kennen en dan wordt hij de hemel ingeprezen. Dit is goedkope en denigrerende ironie.
unquote:
toonbeeld van haatdragendheid ?
ik vind de verontschuldiging best wel gepast, fatsoenlijk en ordentelijk.