Wildgroei stichtingen in Suriname voor witwasdoeleinden
In Suriname wordt er op grote schaal gebruik gemaakt van stichtingen vanwege het feit dat het opzetten van naamloze vennootschappen tijdrovend en omslachtig is. De uiteindelijke goedkeuring hiervan ligt bij de president. Veel onroerend goed wordt verhandeld via stichtingen. Toch wordt volgens hem de ‘big business’ via bedrijven gedaan. Voornamelijk Nederlanders van Surinaamse origine zouden gebruik maken van stichtingen. Dit vergemakkelijkt de koop en erfenis van grondhuur percelen en het scheelt enorm bij de notariële overdrachtskosten die “ongekend hoog zijn“ Een andere reden is dat de oprichting van een naamloze vennootschap “krankzinnig.” lang duurt. Uit diverse consultaties blijkt dat de onroerendgoedbranche in het land zeer aantrekkelijk is voor geldwitwaspraktijken. Zowel de Kamer van Koophandel en Fabrieken (KKF) als de Belastingdienst uiten hun bezorgdheid over de forse groei aan stichtingen. De Belastingdienst stelde dat commerciële activiteiten van deze entiteiten fiscale obstakels opwerpen bij onder meer de identificatie van de begunstigden. KKF wees de missie erop dat de begunstigden van stichtingen niet worden geregistreerd en had zij de regering voorgesteld om, naast bedrijven, ook het stichtingenregister bij haar onder te brengen. In de aanbevelingen is er op aangedrongen het gebruik van stichtingen door derden te beperken tot het oorspronkelijk doel, daar de overheid geen adequate supervisie over deze organisaties kan voeren. Financieel misbruik door stichtingen moet worden voorkomen. Ook moet worden geëist dat de begunstigden expliciet worden geregistreerd. Het ministerie heeft toegezegd met assistentie van Nederland wetsvoorstellen te zullen produceren om deze zaak aan te pakken, daar duidelijk is dat gebruik wordt gemaakt van mazen in de bestaande wetgeving



