Fraude in Suriname niet eerlijk t.o.v andere kandidaten
Fraude komt niet alleen voor in Suriname dat zich ermee een zekere reputatie heeft verworven maar is zelfs in Nederland gemeengoed geworden binnen het bedrijfsleven, bij veel gemeenten en provincies. Het is gewoon schering en inslag, c.q. een adderengebroed! Dat wat in Suriname en Nederland op het terrein van corruptie en fraude het summum is, is het corrumperende ritueel van (politieke) benoemingen van goede bekenden en kennissen op onoordeelkundige wijze. Indien ten tijde van hun functioneren het gebrek aan motivering à³f gebrek aan correcte vergelijking van de kandidaturen in het daglicht komen, volgt er zogenaamd een schorsing, c.q. vernietiging van een dergelijke benoeming, maar waarna dit proces zich opnieuw herhaalt.
Binnen de jeugdsector van het Surinaamse parlement maken kandidaten die zich ten tijde van politieke campagnes afficheerden als links en progressief, schuldig aan fraude. De jeugdparlementarier Suradj Jogi reageert er verbolgen op en benadrukt dat zulks niet eerlijk zou zijn ten opzichte van de andere kandidaten, die in verband met de verkiezingen voor het Nationaal Jeugdparlement (NJP) op een nette- en correcte wijze uit de bus proberen te komen. Volgens deze magistraat is het onduidelijk wie zich exact aan corruptie en oneffen praktijken bezondigt.
Jogi pleit er onomwonden voor zulk soort lui uit te sluiten van iedere vorm van deelname aan bestuurlijke functie.´s indien hun abjecte gedraging wettig en overtuigend bewezen kan worden. Er moet enkel plaats zijn voor gemotiveerde en welwillende kandidaten en niet voor naar geldingsdrang snakkende gelukszoekers, aldus Jogi. Hij sluit niet uit dat deze niet aflatende hang naar dit lucratieve- en consoliderende “goewweldige manschap “ de drijfveer is voor deze ambitieuze gasten.
Op zich is dat begrijpelijk en zeker niet verwonderlijk indien men erbij stilstaat dat er vrij recent een Creool uit het ondoordringbare Oerwoud van Suriname werd gerekruteerd voor het ministerschap van TCT. Achteraf moest een ieder werkeloos toekijken hoe zij het gemeenschapsgeld verbraste door onnodige dure buitenlandse reizen te maken op kosten van de gemeenschap en er verslagen over te schrijven waarvan zelfs je kont in de lach zou kunnen schieten. Op zich toch een miraculeuze prestatie voor zo.´n tribale pygmee.



