Love or Arranged
Ik hou van discussies, maar ik hou er nog meer van om in deze het laatste woord te hebben. Totdat iemand me vroeg, wat is beter; zelf je geliefde te vinden en te trouwen, of het door je ouders te laten regelen. Hoewel dit laatste in het Hindoeïsme en dus voor mij als Hindoestaan gebruikelijk is, stond ik perplex. Voor mij was het eigenlijk al beslist, na me studie zou ik snel carrière maken om dan nog sneller te trouwen. Dit trouwen zou gebeuren met iemand die ik zelf (love) had ontmoet. Toch zette deze vraag me aan het denken, niet alleen omdat het min of meer cultuur bepaald is, meer nog omdat me ouders wel arranged zijn getrouwd. Wat is het verschil tussen beide? Hoe gaat het in andere landen? Wat zeggen de cijfers? In mijn zoektocht naar antwoorden stuitte ik op interessante feiten, die ik met jullie ga delen.
Arranged en Forced
Eerst dit, voor veel mensen is het verschil tussen een arranged (met toestemming van het stel dat gaat trouwen) en forced (zonder toestemming) niet duidelijk. Forced (gedwongen) huwelijken, gaan vaak hand in hand met geweld en intimidatie. Daar distantieer ik me van, met andere woorden, wanneer ik het over arranged heb, bedoel ik het door de ouders besloten huwelijk, met de toestemming van het toekomstige echtpaar. Belangrijk om te weten is dat behalve (jonge) meisjes ook jongens het slachtoffer van gedwongen huwelijken kunnen zijn.
Japan
In Japan worden ca 70% van de huwelijken, geregeld met de hulp van een tussenpersoon (nakodo genoemd). Als ouders denken dat hun kinderen rijp zijn om te gaan trouwen, schakelen ze de hulp van hun nakodo in. Na een informeel gesprek met het ‘kind’ over zijn/ haar interesses, gaat de nakodo op zoek. Als ze 2 geschikte ‘matches’ denkt gevonden te hebben, vind er een eerste ontmoeting plaats. De matches blijven elkaar ontmoeten, totdat voor hen duidelijk is of ze nou wel of niet met elkaar het huwelijksbootje instappen. Doordat de nakodo beide kent, kan hij/ zij na het huwelijk ook optreden om eventuele relatieproblemen op te lossen. In Japan hebben de mensen het zo druk, dat ze vaak geen tijd hebben om zelf hun partner te leren kennen. Hierom wordt er vaak gebruikt gemaakt van een nakodo, met het huwelijk stemmen beide partijen in.
Moslims in India
In India worden rond de 90% van de huwelijken door de ouders arranged. Wanneer er een geschikte partner is gevonden, nemen de ouders van de jongen de eerste stap (het voorstel). De geschiktheid zoeken de ouders vooral in een goede maatschappelijke positie en respect die de familie van het meisje geniet. Alvorens zelf de ‘hand’ van de dochter te vragen, wordt er nog een boodschapper (iemand de ouders van het meisje kent) gestuurd, om poolshoogte te nemen. Dit gebeurt om eventueel gezichtsverlies te voorkomen, mochten de ouders van het meisje weigeren. Nadat de ouders van het meisje hun goedkeuring hebben gegeven, vind er een ontmoeting plaats en de Nikah (het huwelijk) word geregeld. De jongen geeft haar een huwelijksgeschenk zodat ze financieel onafhankelijk is. Sinds kort word er ook gebruik gemaakt van zogenaamde nayans. Deze nayans (koppelaars) genieten veel aanzien en respect in de samenleving. Daarom is het moeilijk om nee te zeggen wanneer er een Nayan (namens een familie) komt om de hand van je dochter te vragen. De Nayan heeft door zijn kennis van huwelijken een soort van bevoorrechte positie, als hij dus komt is het niet zomaar. Het zijn de ouders die het huwelijk regelen.
Hindoes in India
In het Hindoeïsme zijn ouders verantwoordelijk voor de opleiding en het huwelijk van hun kinderen. Na het huwelijk trekt het meisje in bij haar schoonfamilie. Samen met haar man ‘runnen’ ze de zaken in en om het huis. Bovendien zorgen ze voor hun ouders. Het wordt niet breed geaccepteerd, wanneer de ouders van het meisje de eerste stap nemen (om de familie van de jongen te benaderen voor een huwelijksverbintenis). Dit vooral omdat de ouders van het meisje met hun dochter ook nog een dowry (bruidschat) moeten geven. Het gebeurt niet zelden, dat er immens hoge bedragen worden gevraagd. Ouders sluiten zelfs leningen af zodat hun dochter kan trouwen. Soms worden er zulke exorbitante bedragen gevraagd, waar de ouders van het meisje niet aan kunnen voldoen. Er zijn gevallen bekend, dat de dochters – in het bij zijn van de jongen en zijn ouders – hun sari in de hens stoken, omdat hun ouders niet aan de eisen van dowry konden voldoen (bride-burning). In de minder orthodoxe gezinnen is het ’toegestaan’ om te verloven (gedurende max. 6 maanden).
De partner wordt meestal in dezelfde klasse van status en rijkdom gezocht. Immers het huwelijk is niet alleen een verbintenis tussen de jongen en het meisje, maar meer nog tussen 2 families. Het versterkt de band tussen de families en kan bijna als een ‘business venture’ worden gezien. Met als doel een bredere en diepere samenwerking tussen de beide families te waarborgen. Dit is dan ook de grootste kritiek, die geuit wordt op deze vorm van arranged marriage. In veel gevallen waarin de man en vrouw niet meer gelukkig zijn met elkaar, worden ze gedwongen het huwelijk nog een (zoveelste) kans te geven. Door die hoge druk besluiten ze vaak om niet te gaan scheiden en zich bij de situatie neer te leggen. Hoewel het huwelijk niet werkt blijven ze dus toch elkaar. In een love marriage, lijdt dit vrijwel altijd tot een scheiding. De cijfers geven dan ook aan dat er bij arranged marriages minder vaak scheidingen voorkomen dan bij een love marriages. Maar of dit een garantie is voor een beter en gelukkiger huwelijk, daar zijn de stemmen dikwijls over verdeeld.
Het Indiase systeem van samenwonen onder één dak heeft veel voordelen, waaronder kostenbesparing (huur, eten etc.). Een ander voordeel is, dat grootouders na verloop van tijd niet in een sociaal isolement terechtkomen, als de kinderen uit huis gaan. Hoeveel ouderen wonen er niet in een bejaardentehuis. De nadelen liegen er ook niet om, te vaak gebeurt het dat de schoonfamilie hun (aangetrouwde) dochter niet goed behandelen. Er zijn moeders die hun dochters stimuleren om met hun man alleen te wonen, niet onterecht overigens. Het samen onder één dak wonen, kan dan ook een nadeel zijn. In de meeste-, zo niet alle westerse love- en arranged marriages gaan echtparen na het huwelijk samenwonen, zonder inwonende ouders.
Welnu, toen ik in het weekend weer thuis was en we na het avondeten met zijn allen gezellig op de bank, tv zaten te kijken, kreeg ik een mooie dagdroom. Ik zag me zelf samen met me vrouw, kids en ouders in 1 huis gezellig bij elkaar tv te kijken. Hoe meer zielen des te meer vreugd. De twijfel was voorbij en mijn liefdesbestemming kreeg een andere inslag. Ik wachtte totdat me broertje naar de wc was (soms doet hij echt misselijk) en stelde me ouders voor om op het ‘moment suprème’ (als me studie is afgerond) een partner voor me te zoeken. Toen het even stil werd, dacht ik dat ze mijn voorstel aan het overwegen waren. Totdat ze gingen lachen en mijn mooie droom, langzaam in duigen viel. Toen me ma vroeg of ik gedronken had, wist ik wel beter…;
1 keer..
..zal ik voor het oog van me ouders, familie, vrienden maar vooral bhagwaan mijn woord van trouw willen en kunnen geven
..zal ik voor het oog van de genodigden mijn excentrieke, wilde en barbaarse ‘dansmoves’ tentoonstellen
..zal ik zoveel mensen op mijn kosten laten eten en drinken
..zal ik me vrouw laten winnen bij het man/vrouw spel na afloop van de shaadi
Kortom ik zal maar 1 keer trouwen, of het nou arranged of love is, na het huwelijk is er maar 1 persoon met wie ik alles (voor- en tegenspoed) deel (behalve me minnaressen). Natuurlijk sta je als echtpaar voor obstakels en hindernissen, maar na het huwelijk – is er voor mij in ieder geval – geen weg meer terug. In films zie je (waargebeurde) verhalen over mensen die er zoveel voor overhebben om bij elkaar te komen. Veel minder zie of hoor je over mensen die er zoveel voor overhebben om bij elkaar te blijven..
Devavratha




Inderdaad zijn er veel mensen die er alles aan doen om bij elkaar te komen. Ze houden van elkaar, en hebben op dat moment alles voor elkaar over. Ik vind dat je er dan ook voor moet gaan. Je moet niet zomaar de liefde van je leven laten gaan. Vecht ervoor…Jullie gaan nl samen door het leven. Na het huwelijk moet je blijven vechten en ook de minder leuke dingen accepteren. Het leven is niet altijd even leuk. Altijd heb je up en downs. Anders zou het leven geen \’leven\’ meer zijn, maar \’paradijs/hemel\’. Arranged marriage, heb je meer druk van de familie. Misschien passen jullie niet bij elkaar maar toch blijven jullie bij elkaar. Heb je dan een \’gelukkig\’ leven? Bij \’love\’ marriage kan je nog denken aan datgene waar je zo gek op was geworden, en het geluk opnieuw voelen. Ik ben tegen arranged marriage. Meestal zoeken de ouders een persoon die teveel aan hun verwachtingen voldoet en niet aan die van hun zoon/dochter. Zelf vind ik verliefdheid een goede basis voor een relatie, dat uitmondt in \’houden van\’, waarna een huwelijk volgt. Nogmaals, ga niet om de kleinste dingen uit elkaar. Leer aan te passen, leer van elkaars fouten, toon begrip, en bouw samen een ijzersterk relatie op, dat niks en niemand kan stukmaken. Een huwelijk is voor heel je leven!!! In voor-en tegenspoed.
Oh, en Devavratha…je bent een coole gast.. Je schrijft goede stukken;niet alleen goed geschreven, maar je kiest ook onderwerpen uit die me erg aanspreken. Je zet er ook je eigen zienswijze bij, wat het helemaal compleet maakt. Ga zo door!!!! 😉
geschreven, maar je kiest ook onderwerpen uit die me erg aanspreken. Je zet er ook je eigen zienswijze bij, wat het helemaal compleet maakt. Ga zo door!!!!
sjo lief 🙂
Het valt me op dat de liefde- gerelateerde artikels meer emotie oproepen, dus zal hier zeker door mee gaan, in me volgende artikel: Cyber Love, schuldig- of onschuldige liefde? (na de zomerstop).
Over het Arranged Marriage ben ik het niet helemaal met je eens. Ik herinner me de tekst van Hema Malini in Desh Prem. Ze zegt iets van: “We indian girls don’t fall in love before marriage that’s to easy.”
Inderdaad zoeken ouders soms partners die hun goed vinden, en de toekomst van hun kinderen daaraan willen binden. Zo is het niet bedoelt. Sowieso vind ik dat mensen te gemakkelijk trouwen of verliefd worden en zelfs nog sneller scheiden. Arranged- of Love marriage het huwelijk is geen no cure no pay regeling. Het is het 1 worden van 2 levens, in geestelijke zin.
Mensen zijn zo verschillend, dat je niet verveeld kan raken, tenzij je niet probeert. Ik zie het zelfs nog romantiser. De basis van het huwelijk is wederzyds vertrouwen. Tuurlijk zijn er verleidingen, maar die waren er vroeger ook en toch bleef men…vaker en langer bij elkaar. In deze tijd met nog meer verleidingen is het eigenlijk een soort wedstrijd, die als je het eerlijk speelt alleen maar kan winnen. Hoe meer verleidingen, hoe zeker je weet dat je elkaar altijd hebt en er dus ook bent voor elkaar, wanneer dan ook.
Namaste
Mijn ouders hebben mijn huwelijk arranged. Hier was geen sprake van een keuze, zoals jij die stelt. Het is prettig dat jij wel een keuze hebt en het niet erg zou vinden om uitgehuwelijkt te worden. Leuk voor je, maar de mensen die worden uitgehuwelijkt hebben die KEUZE NIET.
Het beeld wat je schets en wat je vind vond ik wel leulk
Hmm, het blijft een interessant onderwerp. Het is een hele mooie gedachte om maar 1 keer te trouwen. Maar zelfs als je het goed met elkaar kunt vinden, is er nog een buitenwereld die je het leven behoorlijk zuur kan maken. Ik vind het wel een goed streven om het met elkaar te willen \’uithouden\’. Verrouwen is de basis van elke relatie!
Beste Bharti,
Wat ik opmerkelijk vond was dat er zowel bij de love als de arranged marriages standvastig en trots heersen. Met andere woorden keuze of niet..mensen hadden niet alleen vrede maar waren ook blij met de situatie. Dus niet het bij je neerleggen gevoel.. De percentages van de mensen (uit beide kampen) die ontevreden zijn, zijn nagenoeg gelijk.
Devavratha
P.S. vergeet niet dat er een grote groep (m.n. jongeren) die meer faith in arranged hebben.
Beste Gast,
In sommige situaties kan het juist de buitenwereld zijn die elkaar dichter bij elkaar brengt en ja helaas zien we ook dat de buitenwereld een stevige (soms dik en vettige) vinger in de pap heeft. Dan worden vertrouwen en liefde ondergeschikt gemaakt.
Het streven om het met elkaar uit te houden is onontbeerlijk. Als de krenten op zijn, moeten er nieuwe dingen komen om de relatie een wending en doel te geven, om zo lust te overrulen.
Devavratha
Prima stuk. Ik herken heel veel uit mijn eigen ervaringen en deel je mening. In deze tijd van scheidingen en korte huwelijken is het verstandig om een goed stil te staan bij dit onderwerp. Goed gekozen onderwerp. Goed geschreven.
thnx…
De ware (sapnon ke rani) bestaat wel, alleen ze kan me gewoon niet vinden (tja vrouwen en de weg zoeken). Het meegaan in de trends als; verkering en hand in hand lopen is leuk. Let wel onthouding maakt je sterker dan lust. Als de ware me heeft gevonden weet ik dat ze het wachten waard is, was en blijft.
Oke ga ff eten ritselen.
Namaste,
Devavratha
Whenever I climb I am followed by a dog called \’Ego\’.
-Friedrich Nietzsche-
\”Kortom ik zal maar 1 keer trouwen, of het nou arranged of love is, na het huwelijk is er maar 1 persoon met wie ik alles (voor- en tegenspoed) deel\”…..
Dit dacht ik ook toen ik trouwde. Kwam niets van terecht.
In Nederland is er vooral sprake van \’Love Marriage\’, maar het scheidingspercentage is hier ook ruim 30%.
Een huwelijk is voor heel je leven!!! In voor-en tegenspoed.
Dat laatste stuk is zo mooi en goed geschreven!!!
\”Dit dacht ik ook toen ik trouwde. Kwam niets van terecht.\”
>>>>>>ik zie het meer in de zin van…je kan maar 1 x trouwen, mocht het dan niet zo gaan als je (we) hadden gepland, dan blijft alleen nog ongehuwd samenwonen een optie, want je eed en beloftes kan je maar 1 x geven, immers als het de 1ste keer niet is gelukt, in hoeverre kan je dan beloven ze nogmaals te vervullen….
\”In ……. maar het scheidingspercentage is hier ook ruim 30%.\”
>>>>>> mijn voorkeur gaat daarom uit naar een arranged…
\”Een huwelijk is voor heel je leven!!! In voor-en tegenspoed. Dat laatste stuk is zo mooi en goed geschreven!!!\”
>>>>>> thnx
bedankt voor jullie commentaar/ reacties
Devavratha
Ik vind dat j meot wachten met sex to t je huwelijk, maar soms is t zo moeilijk vol te houden. Heb de KamaSutra gelzen en zou dat graag willen naleven. Alles ervan dus ook wachten tot je getrouwd bent, en alles volgens plan. Maar soms wordt j best ongeduldig. Wat dan?
God bidden dat ie helpt geduldig te zijn?
I hope He listens..
Hoi,
Ik denk dat het weinig zin heeft om tot god te bidden. Je moet het zo zien. Als je niet wacht en met meerdere mensen geslachtsgemeenschap hebt. snak je vaak naar meer. Geslachtsgemeenschap is iets een onderdeel van Liefde. In het Engels wordt het niets voor niets \”Make Love\” genoemd. Daarom adviseer ik je om tot je huwelijk maagd te blijven en dan de Kama Sutra te practiseren. Geslachtsgemeenschap is liefde, geen lust. ALs je je niet kan inhouden is het lust, en geloof me laat Lust je geluk en liefde niet in de weg staan. Liefde overwint Lust. En de Vedas (alsook de andere Heilige Boeken) stellen niets voor niets maagd zijn voor het huwelijk. Dat geldt voor de dames EN de heren. Als je een vriendin/ vriend hebt dan moet je zeker wachten, niet alleen omdat veel mensen vaak bedrogen uitkomen, omdat ze zich laten leiden door Lust en niet door liefde.
Keep it real
Devavratha
je blijft me verbazen D.
alles goed met de studie?
we bellen
😉 8) :p 🙂 :roll :eek :upset :zzz :sigh 😡 🙁 :cry 😕 😕 😕 😕 😕 😕 😕 😕 😕 :grin 😉
😉 😡 😉
:zzz :zzz :zzz :zzz :zzz :zzz :zzz :zzz :zzz
hoi
huwelijk moet je eiguh keuzuh zijn jij ben degenuh die moet levuh met die persoon nie je ouders.. vind sommige dinguh in je stuk erg achterhaald maar helaas zijn t wel feiten
prachtig
:zzz
wa schilt er. chille met de bille en voor de rest nie zage op deze pagina
Een goed verhaal…
Wat ik me afvraag is … dat er gezegd word dat er een keuze is…mijn ex had een keuze, MAAR die keuze moest wel hindoestaans zijn, van dezelfde kaste, met dezelfde taal, dezelfde gewoonten etc..maakt de keuze wat kleiner lijkt mij. Vandaar dat ik, een blanke, met de dood werd bedreigd door zijn moeder….hij had een keuze….maar dat was de hare!