Limburgse Nederlander Coenen maakt ontwerp voor Indiase miljoenenstad


In India is enige tijd geleden onder aansturing van de Maastrichtse architect Jo Coenen een nieuwe stadsvernieuwingsronde van historische proporties van start gegaan, waarbij een aanzienlijk deel van de sociale huisvesting wordt omgetoverd tot luxe appartementen, lofts en maisonnettes voor de groeiende aantallen veelverdieners van de Indiase creatieve economie. Ondertussen wordt de wachtlijst voor de sociale woningbouw overspoeld door de oorspronkelijke bewoners die door de renovatie gedwongen zijn hun woning en buurt te verlaten. De perverse logica van de stadsvernieuwingsplannen is dat de kansarme bewoners van ‘achterstandswijken’ die de doelgroep zijn van het differentiatiebeleid tegelijkertijd ook haar voornaamste slachtoffers zijn. Zij zien zich gedwongen om de wijk te verlaten, als hun woning wordt gerenoveerd tot luxe appartement en de groentewinkel van de Indier plaats moet plaatsmaken voor de traiteur, beautysalon, kunstgalerie of delicatessenzaak. De stadsvernieuwingsplannen maken deel uit van een grotere metamorfose die de Indiase hoofdstad ondergaat en die haar moet klaarstomen voor de creatieve era. In een tijd waarin de creatieve kenniseconomie ogenschijnlijk de belangrijkste economische sector is geworden, zijn het de creatieve, hoogopgeleide en getalenteerde mensen .– de creatieve klasse- die het economische succes van een stad bepalen. Mumbai wil concurreren met andere internationale metropolen, zoals Londen, Barcelona of Berlijn, om de creatieve klasse te lokken met culturele voorzieningen en een fijn woonklimaat. Mumbai wil de boot niet missen, roept zich uit tot “Creatieve Bollywoodstad.” . Terwijl kunst en cultuur eerder bijzaken waren voor het particulier initiatief als van Raj Kapoor, zijn deze opeens centraal komen te staan in het marketingoffensief: de zogenaamde wortel die creatief talent moet overtuigen om zich toch vooral hier te vestigen.

In het concept van Coenen hetwelk een gebiedsdeel vertegenwoordigt van 3800 hectare moeten tussen een half en één miljoen inwoners zich kunnen herbergen. De bouwkosten worden geschat op tien à  twintig miljard dollar. Als de plannen doorgaan, wordt het Bidadi-project, genoemd naar het dorpje dat vanaf 2010 plaats moet maken voor de satellietstad, de grootste bouwput in de geschiedenis.

In zijn model heeft Coenen rond het centrum van de nieuwe stad, die door grachten ontsloten wordt, vier ‘stadspolen’ met hoogbouw gesitueerd. Zij fungeren in zijn visie als kenmerken in het stedelijk landschap. Coenen gaat verder uit van twee zakenboulevards, een cultuurwijk, een wetenschaps- en universiteitscampus, een sportstad, een villabuurt die tegen de heuvels gesitueerd is en vier voorsteden met voornamelijk woningen.

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled