Het dramatische verhaal van Broeder Likha uit India


In India wonen ruim 1,1 miljard mensen. 80% van de bevolking is hindoe, 13% is moslim en 2,5% is christen. India heeft geen staatsgodsdienst en godsdienstvrijheid wordt in de grondwet gegarandeerd. De nationale regering houdt zich over het algemeen aan de vrijheid van godsdienst echter de verantwoordelijkheid voor de ordehandhaving en de navolging van de wet ligt bij de 28 deelstaten waarin het land is opgedeeld. De praktijk leert dat deze overheden wetten aannemen waarin de godsdienstvrijheid wel beperkt wordt. Dit is bijvoorbeeld het geval in de deelstaat Arunachal Pradesh, in het noorden van India. Predikant Likha woont hier en hij reist rond in deze provincie om mensen te vertellen over Jezus Christus. Over zijn ervaringen legt hij het volgende bloot:
“Sinds 1996 ben ik aangesloten bij de Nyishei Baptist Church Council. Na een aantal jaar werd ik gevraagd om de opening van een kerk bij te wonen in een kleine stad vlak bij de Chinese grens, Puchugenko. Nadat de schemering was ingevallen, begonnen tegenstanders stenen tegen de kerk aan te gooien en allerlei leuzen te schreeuwen. Samen met een klein aantal gelovigen was ik binnen. We waren niet berekend op tegenstand. Voordat we konden reageren, kwamen de extremisten naar binnen gewapend met fietskettingen en begonnen ze ons te slaan. Ze lieten ons gewond achter en waarschuwden dat we moesten vertrekken, deden we dat niet dan zouden ze nog een keertje langs komen. De hele nacht hebben we God gedankt dat onze levens gespaard waren gebleven.

Een andere keer waren mijn vrouw en ik op weg naar huis. We hadden het Evangelie gedeeld in een gebied waar veel tegenstand is. Het werd al donker dus moesten we stoppen bij een hotel om te gaan slapen. Even na middernacht werden we wakker van een luid geschreeuw en gebonk. Ik wist dat er gevaar dreigde en wilde daarom de deur niet open doen. Mijn vrouw beefde van angst door het lawaai en de enige weg naar buiten was via het raam. Ik bad om hulp en besloot dat we uit het raam moesten springen, anders zouden we het zeker niet overleven. Het was een sprong van bijna 8 meter en het was een wonder dat we niets aan de val overhielden. We renden zo snel we konden naar het politiebureau om hulp te halen. De politie kwam te hulp en pakte twee mannen op.

Na deze mannen verhoord te hebben, vertelde de politie ons dat twee extremistische organisaties vier mannen hadden gestuurd om ons te vermoorden. De politie vroeg ons of we aangifte wilden doen, maar daar zagen we van af. God had ons beschermd en in plaats daarvan wilden we graag het Evangelie met de gearresteerde mannen delen. Later hoorden we dat één van deze twee mannen tot geloof is gekomen en nu de kerk regelmatig bezoekt.

Ik ben getuige geweest van Gods liefde en bescherming. Zijn liefde heeft ons uit iedere moeilijke situatie gered en we zijn zo blij dat we de boodschap van Zijn liefde mogen vertellen aan de niet-christenen om ons heen. De omstandigheden mogen erg beangstigend zijn, de weg moeilijk begaanbaar; maar zolang ik er toe in staat ben, stop ik niet met het verspreiden van de Boodschap.”

Reacties

Schrijf een reactie

Login/Register access is temporary disabled