Reacties op: Waarom geen aparte scholen voor hoogbegaafden https://www.indianfeelings.nl/waarom-geen-aparte-scholen-voor-hoogbegaafden/ Het Laatste Bollywood, Indiaas en Surinaams nieuws lees je in het Indian Feelings E-zine - Het Eerste Internet Lifestyle Magazine Voor Hindoestanen Sat, 24 Feb 2007 07:23:00 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.5 Door: Gast https://www.indianfeelings.nl/waarom-geen-aparte-scholen-voor-hoogbegaafden/#comment-5117 Sat, 24 Feb 2007 07:23:00 +0000 http://www.indianfeelings.nl/waarom-geen-aparte-scholen-voor-hoogbegaafden/#comment-5117 Hoogbegaafden moeten wijsheid leren.
De getalenteerden in ons onderwijs vormen een groep die de wetenschap vooruit zal helpen, leiding zal geven in organisaties en in de politiek, die initiatieven zal nemen en uitvindingen zal doen. Zij zijn de criticasters van onze samenleving, de intellectuele leiders van morgen, die in het onderwijs een speciale behandeling behoeven.
Als zij niet uitgedaagd worden en niet leren op hun tenen te staan, als zij alleen horen dat ze alles altijd goed doen, en niet op eigen niveau feedback krijgen, dan faalt het onderwijs. Sommige van deze kinderen hebben nog nooit iets anders gehoord dan bewondering; daar word ze lui van en gemakzuchtig. Daardoor kunnen ze zich ver verheven voelen boven hun leeftijdgenoten en de aansluiting met hen missen. Omgang met ontwikkelingsgelijken brengt hen bescheidenheid bij: ook zij maken fouten net als iedereen. Deze gewaarwording maakt dat zij zich beter in anderen kunnen inleven, en niet, zoals de volkswijsheid leert, elitair worden.

Hoogbegaafden moeten leren dat de hersenen zich verder kunnen ontwikkelen. Dat je iets bereikt, niet vanwege je aangeboren kwaliteiten, maar omdat je je kwaliteiten inzet om dat te bereiken. Dat je verder komt omdat je geconcentreerd bent en je inspant, dat je lastige problemen oplost die anderen niet kunnen oplossen, en dat dit lukt omdat je daar moeite voor doet.

Onze toekomst hangt van hen af én van ons, als we hun opvoeders en docenten zijn.
We leven in een tijd waarin we geen elitaire opvattingen mogen verkondigen, en daarmee kan dit standpunt makkelijk worden verward. Het is niet geaccepteerd om een speciale onderwijsbehandeling te vragen voor een bepaalde groep, behalve dan voor hen die weinig ontwikkelingskansen hebben.

Vaak is het debat over hoogbegaafde leerlingen geconcentreerd op onderpresteren en op mogelijke achterstand in sociaal-emotionele ontwikkeling. Over verrijkingslessen en versnelling wordt ook wel steeds gesproken, maar zonder dat het specifiek over de doelen en inhoud van die lessen gaat, meer dan “leerstof van een paar klassen hoger”, of eigen projecten. De nadruk bij de discussie over hoogbegaafdheid in het onderwijs ligt veelal op het welbevinden en de sociaal-emotionele ontwikkeling van deze kinderen. Terecht, maar vergeten we niet het belangrijkste: als je het geluk hebt dat je verstand zich goed ontwikkelt, moet je dan niet vooral ook leren daar verantwoordelijk mee om te gaan?

Dus niet alleen de intellectuele en sociale ontwikkeling zou aandacht moeten krijgen, maar ook de opvoeding als burger, als verantwoordelijk lid van deze samenleving. Het gaat daarbij om de ontwikkeling van wijsheid, van verantwoordelijkheid, van burgerschap.
De ontwikkeling van wijsheid vereist een speciaal soort onderwijs. Het vereist eerst en vooral erkenning van eigen intellectuele grenzen en feilbaarheid, in één woord: nederigheid. Dat betekent ook zicht op de grenzen van wat een mens kan, zicht op de rol van de mensheid op deze planeet, zicht op wat je wel en niet wetenschappelijk kunt onderzoeken en sturen, en inzicht in eigen persoonlijke grenzen en beperkingen.
Dit is misschien het ontbrekende deel van het onderwijs voor hoog-IQ-leerlingen dat het meest opvalt. Vooral zij die natuurwetenschappen en wiskunde mijden, doorlopen vaak het onderwijs van kleuterschool naar universiteit zonder ooit een docent te ontmoeten, die met hun werk ontevreden is en zonder dat een vak of cursus hen dwingt om te zeggen: \”dit kan ik echt niet.\”

Nederigheid voor een hoogbegaafde vereist dat hij ervaart voor een intellectuele muur te staan, zoals iedere minder begaafde leerlingen dat meemaakt. Dat kan alleen in een leerplan dat speciaal voor hen is ontworpen, dat zij alleen kunnen begrijpen en tot hun grenzen gaat.
Deze wijsheid vereist ook logisch denken en andere bouwstenen om te analyseren en te redeneren. Hoogbegaafden moeten logische denkfouten leren herkennen en oefenen in het vermijden van argumentatie-fouten. Niet omdat zij die in het dagelijkse leven nodig zullen hebben, maar omdat deze voor nauwkeurige denken op wetenschappelijk niveau onontbeerlijk zijn. In het domein filosofie van DoD komt dit aan de orde.

Hoogbegaafden moeten leren dat je wijsheid niet alleen in het onderwijs vergaart, dat veel slimme mensen wijsheid missen en dat slim en wijs iets anders is.
Wijsheid vereist zeker ook de ontwikkeling van intuïtie en creativiteit, en op welke gebieden je die wel en niet kunt toepassen. Wijsheid en intuïtie gaan over het nemen van goede beslissingen, ook als niet alle gegevens beschikbaar zijn of als onzekerheid en chaos overheersen en toch een beslissing nodig is.

Wijsheid vereist studie van ethiek, om te beginnen met Aristoteles en Confucius. Het is niet genoeg dat hoogbegaafde kinderen leren dat ze aardig, vriendelijk, gehoorzaam en deugdzaam moeten zijn. Zij moeten weten wat het betekent om goed te doen en goed te zijn. Ze moeten leren om te gaan met morele dilemma’s, en daarover na te denken, om de achterliggende waarden in een dilemma helder te krijgen. Ze moeten leren wat het betekent om als enige een andere keuze te maken, en tegen de meerderheid in te gaan.
Wijsheid vereist natuurlijk ook grondige kennis van geschiedenis, de geschiedenis van het denken, van de wetenschap, cultuurgeschiedenis, ontwikkeling van de mensheid, ontstaan van de staten. Ze moeten niet zozeer respect krijgen voor de Griekse en Romeinse traditie zoals gymnasia die bijbrengen, maar leren staan op de schouders van filosofen, geleerden, wijzen en andere (historische) figuren, die ze waar dan ook als voorbeeld kunnen vinden.

Hoogbegaafden moeten leren oordelen en kiezen. Ze moeten leren hoe ze tot nauwkeurige, evenwichtige en beargumenteerde oordelen kunnen komen, en ze moeten die oordelen begrijpelijk onder woorden leren brengen.
Ze moeten leren om naar anderen te luisteren, om verhalen en ervaringen van anderen te begrijpen. Ze moeten leren om anderen te overtuigen, om aan te sluiten bij de taal van de toehoorder, om levendig en boeiend verhalen te vertellen, die een standpunt illustreren om een dialoog te voeren, een stelling te verdedigen, om van standpunt te veranderen, of om de beperkingen van eigen standpunten te herkennen.

Het is alsof deze wensen niet passen bij het denken, dat we vandaag in onze scholen aantreffen. Als dat zo is, moeten we dat buiten het onderwijscurriculum als verrijkingsstof aanbieden, of misschien op een eigen school. (Geïnspireerd door een stuk van Murray)

]]>