Van de duisternis naar het licht


Een lichtflits. Een donderslag. Een einde. Een leegte. Steeds dieper lijk je te vallen (de afgrond in). Steeds verder lijk je weg (van de wereld). Je staat daar in de duister. Geen licht. Geen geluid. Angst voel je. Leegte voel je.

Alleen hier in de kou. Warmte is hetgeen wat je zoekt. Donker en verlaten is de plek. Ben je daar ook echt alleen? Kom je hier ooit weer uit? Waar je bent, weet je niet. Het is er donker en koud. Leeg en stil. Vele vragen reizen in je op. Het voelt eenzaam aan.

Je loopt maar weer verder, veel keus heb je niet. Dieper de afgrond wil je niet in. Van de kou wil je af, opzoek naar de warmte. Je bent opzoek naar iets, maar je weet niet wat. Je moet weg van deze dorre plek. Er moet iets zijn wat je opweg kan helpen, maar wat?

Dan hoor je het. De stilte vervaagt en een geluid dat zacht begint wordt steeds luider. Je nieuwsgierigheid is sterk, het geluid zul je achtervolgen. Je moet weten waar het vandaan komt. Is dit misschien dezelfde weg naar licht en warmte? Je weet het niet. Als je blijft staan, zul je het nooit weten. Verder lopen is de volgende stap.
Denkbeelden. Het duistere, dorre plek lijkt weer vol met licht te schijnen. Het geeft je een goed gevoel. Een gevoel van blijheid. Blijheid, waardoor je je zorgen voor even vergeet.

Je volgt het geluid. Het wordt steeds luider, je lijkt steeds dichterbij te komen. Hoe dichterbij je komt, hoe mooier het geluid klinkt. Het geluid geeft je een warm gevoel. De kou voel je minder. Hoe dichter bij je komt, hoe mooier de klank, hoe warmer het wordt.

Daar in de verte. Daar zie je het. Het licht. Alles lijkt op z’n plaats. Alles lijkt weer goed te komen. De lach, die er niet meer was, lijkt ook weer te verschijnen. Je loopt verder naar het licht. De warmte is er. Het geluid dat steeds mooier klinkt. Het voelt zo heerlijk aan. Zo onnatuurlijk. Is alles wel waar?

Vol moed zet je er alle vaart in om ook het licht te bereiken. Weg te komen uit deze duistere, dorre plek.
Niks lijkt meer in je weg te komen.
Dan gebeurt het. Een lichtflits. Een donderslag. Je verschuilt je. Je beseft weer dat niet alles makkelijk te bereiken is. Opstakkels die altijd weer op je pad terecht komen.

Je komt uit je schuilplaatst. Daar sta je dan. Een groot zwart gat op de weg, veroorzaakt door de donderslag. Iets wat je over het oog zag.
Je kijkt naar de overkant. De kant van het licht. De kant waar het licht feller werd, vervaagt in duister. Het geluid verdwijnt. Warmte voel je niet, maar kou. Daar sta je dan, lijkt het, dezelfde plek als in het begin.

Shrawan Fakiera

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen