Vakantieliefde 3


Ze lachte en het was even stil. Toen gebeurde er iets wat ik niet zal vergeten….

Ze liep langzaam naar me toe en pakte me hand. Hoewel ze naar beneden keek, zag ik dat ze huilde. Tranen kletterden als regendruppels op de grond. Haar hand trilde, hoe stevig ik deze ook vasthield. Ik draaide haar gezicht naar de mijne en vroeg haar wat er was. Ze bleef stil, misschien was het blijdschap, of had ze me overschat, de rest van de reis was ik in gedachten wat het zou kunnen zijn. Het zou een week duren voordat ze het me zou vertellen.

In het hotel aangekomen, ging ik meteen douchen en omkleden, het pak verhaal was over, ik voelde me weer veilig.. Tot me verbazing had ze me koffer uitgepakt en zat ze op bed t.v te kijken. Ze vroeg of ik wat wilde drinken en liep naar de koelkast, die ze met allemaal etenswaren en drinken had gevuld. Na de instructies (geen kraanwater drinken, Duits spreken enz.) gingen we een hapje eten. Toen ze naar huis waren gegaan, besloten we de stad in te gaan en inkopen (lees drank kopen) te doen.

Op het hotelterras vermaakte we ons prima, totdat een oude vrouw in een pyjama meedeelde dat we te luidruchtig waren ((onze terrasgenoten vertaalde het). Nadat wij een groep Russische toeristen bier hadden leren drinken en zij ons Wodka, gingen we op bed aan. Toen ik me wekker wilde zetten, bleek ik een bericht ontvangen te hebben. “Hi (mijn naam) hope you had a nice evening, see you tomorrow morning, Namaste (had ik der geleerd) Dorina“ Hmm wat bedoelt ze met morning? Tijd om erover na te denken had ik niet, want ik viel meteen in slaap.

De volgende morgen om 9 negen uur werd er op me deur geklopt. In de veronderstelling dat het de schoonmakers waren riep ik: “No No, not today“ Het geklop ging door en ik riep: “Nein Nein, nicht vandaag“ Een bekende stem antwoordde: “Yes Yes“ Ik deed open en rende naar de douche. “Give me minute“ Toen ik uit de douche kwam had ze bed opgemaakt en ze zei: “breakfast is ready“ Deze dame blijft me verbazen, dacht ik.

Toen Daan ook ready was, gingen we naar het strand toe. Er was nog niemand, dus een goed plekje was zo gevonden. Toen het wat drukker werd, nam ze me mee naar een plaats waar we alleen waren. Het was daar dat ik haar echt goed leerde kennen. Toen Daan en Kristina ons rond 5 uur kwamen ophalen, waren we nog niet uitgepraat. Daar kreeg we de andere dagen wel tijd voor. Het klikte, het voelde goed, totdat ze zei: “me ouders hebben je uitgenodigd, om vanavond bij hun te eten”. Moeders mogen me wel, maar vaders….

vakantieDaan was met Kristina de stad in, dus ik stond er alleen voor. Daar aangekomen stond er een één of andere brede Hells Angel voor de deur te praten met iemand, een buurman ofzo. Toen die andere man wegging en Dorina me voorstelde aan haar vader, zakte ik de grond in. Dorina ging zich even omkleden dus ik kon kennismaken met haar ouders. Ik haalde me fles Black Label (als hij dronken is, kan ik nog wegrennen) te voorschijn en gaf haar moeder een doos bonbons. Heel attent haalde hij een sixpack Heineken te voorschijn. ‘Hmm gaat toch nog gezellig worden” dacht ik.

Totdat Dorina terugkwam in een Saree. Hoewel ze mooier dan menig Bollywood actrice was, kon ik er niet echt van genieten. Een half uur heb ik haar vader niet aangekeken. Totdat hij vroeg of ik naar het strand wilde gaan. Daar ging hij echt los. Hij haalde de een na de andere halve liter, uit beleefdheid dronk ik ‘gezellig’ mee. Ik moet haar dronken aangekeken hebben, want ze pakte me beker en nam een slokje (terwijl ze niet drinkt).

Blijkbaar had ik een goede indruk achtergelaten, want haar vader vertelde dat ze naar Duitsland zouden gaan en dat Dorina dan wel naar Amsterdam kon komen, met de trein. Haar moeder vertelde dat ze Indian Marriages echt mooi vond. Ze stelde zelfs voor om ons de volgende dag naar het vliegveld te brengen, onderweg wilde ze ons Trakai (kasteel van een oud vorst) laten zien.

Ze brachten me naar het hotel en omdat het onze laatste avond was mocht ze zowaar bij me overnachten. We namen afscheid en gingen naar boven. Ik wenste Daan welterusten en liep naar me kamer. Daar zag ik haar zitten. Zo mooi; lange zwarte haren, blauwe ogen, blauwe saree, lieve zachte handjes zo sensueel zo teder. Ik ging naast haar zitten, weer stroomde tranen over haar zachte wangen. Ze vertelde dat het gevoel van verliefdheid niet in Amsterdam was gekomen, maar tijdens onze messenger gesprekken. Ze was al van plan om naar London te gaan, maar nu wist ze het zeker. Zo konden we elkaar elk weekend zien.

Ik nam haar in me armen en weer bleven we maar doorpraten, plannen maken, toekomst plannen. Toen het te laat was om te gaan slapen, zijn we me koffer in gaan pakken en klaar maken voor de terugreis. Op het vliegveld aangekomen namen we afscheid van haar ouders. Ze huilde en ik ook (omdat zij ging huilen, niet uit mezelf ofzo). Ze wilde geen afscheid nemen, want we zouden elkaar weer zien….

Devavratha

Lees ook: Vakantieliefde 1

Lees ook: Vakantieliefde 2

Reacties
  1. Reply
    Gast
    april 5, 2006 om 2:56 pm

    Hmmm, how sad…heb je haar nog gezien? Hebben jullie contact…? Is ’t nog wat geworden? Zo te zien,heeft ze echt indruk op je gemaakt en ben je haar niet vergeten..dus wie weet..misschien wordt ’t nog wat! ‘T leven gaat duidelijk door!!!

  2. Reply
    Gast
    april 9, 2006 om 5:09 pm

    hmmm

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen