.“The boy is mine.”


Lui zat ik op de bank t.v. te kijken. Vijf vrijgezelle dames streden om de hoofdprijs, een aantrekkelijke bachelor. Deze nieuwe t.v.-formule moest een hit worden. De bachelor mocht met elke dame daten, zodat hij na 10 afleveringen eindelijk zijn keus mocht bekendmaken. Een erg lastige taak dus. En wat zat er voor de dames in? Afwachten, publiciteit en zorgen dat je geen serieuze gevoelens kreeg voor hem. Het was toch immers een spel? Nu was het zo, dat de dames het onderling moeilijk begonnen te krijgen. De bachelor had namelijk op bijna elke date met de dame in kwestie gezoend! Deze arme goedaardige bachelor had zich gewoonweg niet kunnen weren tegen intimiteit met een mooie dame op een prachtige locatie. Dit bleek al 3 van de 5 dames te betreffen. Dit begon te knagen en te vreten, zonder dat de dames dit werkelijk met elkaar deelden. Het toe-eigenen van de prooi was dus vaak in het hoofd al voltooid. En wie zou deze vorm van openlijk vreemdgaan tolereren? “ Nu mag het wel, als hij het maar niet doet, als we getrouwd zijn.” was het antwoord. Zaterdagavond… het was nogal druk en rumoerig. Mijn partner zat braaf naast me, en we keken om ons heen. Het vrouwelijk schoon rondom ons vermeerderde zich met de minuut. Ik keek hem aan, en probeerde zijn ogen te volgen. Keek hij niet op van al die wonderschone vrouwen om hem heen? Opeens tikte een jonge dame hem aan. Hij groette haar, en ze raakten in gesprek. Aangezien ik niet voorgesteld werd, hield ik me afzijdig. Maar mijn blik wendde zich niet af. De muziek werd luider, en ze trok hem mee naar de dansvloer. Vluchtig keek hij me aan, fluisterde “Ik kom zo.” en vertrok. Daar ging mijn vent, ten prooi gevallen aan de verleiding van een ander. Toen ik uit de verte naar ze keek, was het gevoel in mijn buik kriebelig en het brandde.

Was ik nu jaloers of was dit gevoel terecht? Het gevoel dat hij bij mij behoorde, betekende toch ook dat al zijn aandacht van mij was? “Ik wil op de eerste plaats staan, ik wil zijn eerste gedachte zijn als hij wakker wordt.” Dit waren kreten die je hart riepen, elke keer als je hem zag. Maar dit zei je niet hardop als vrouw van deze dagen. Ik wil hem niet benauwen, maar wat als ik een bepaalde bedreiging voel? Moest ik dit aanzien en tolereren? Mijn oerinstincten als vrouw zeiden meedogenloos “nee!.”

Men zegt dat onzekerheid leidt tot bezitterigheid. Ik gaf toe dat ik enige onzekerheid bezat, maar was ik bezitterig? Bezitterigheid was verkeerd. Echter, was het verkeerd dat ik verlangde hem voor mezelf te houden? Natuurlijk wist ik wel te relativeren. Een praatje, een dansje stelde niks voor. Maar van het een kwam vaak het ander, en hier was ik me wel degelijk van bewust. Het woord vertrouwen, wat tegenwoordig vaker geroepen werd dan begrepen, geraakte hier op de achtergrond.

Hij kwam alleen teruglopen en ging naast me zitten. “Een oude schoolvriendin.” zei hij, zonder dat ik erom vroeg. Mijn ogen bleven op hem rusten, maar zijn blik was alweer gericht op de menigte. “Zou hij me begrijpen?.” ging er door me heen. Maar hij was zich van geen kwaad bewust, hij was alweer met een vriend van hem in gesprek. Ik werd stiller en stiller. In de auto op de weg terug vroeg hij me wel tien keer wat er aan de hand was. Mijn antwoord bleef eenduidig: “Niets.” Immers, er was blijkbaar niets.

Ik kon niet tegen het brandende gevoel dat ik toen kreeg. Ik was dit alles niet gewend, mijn gevoelens stroomden tegen elkaar in. Ik voel me schuldig over dit gevoel, omdat het allemaal zo onschuldig was. Ligt dit aan mij, of was het gewoon een bijwerking van het fenomeen ‘liefde’?

Mijn blik was weer gericht op de t.v.: Laat staan als hij iemand anders zou zoenen! Ik zou gek worden, en haar lippen van de zijne afrukken! Ik liep naar de slaapkamer, en deed de deur open. Hij lag vredig te slapen, en leek op dat moment de onschuld zelve. Ik slaakte een zucht en bleef kijken. Wat leidde tot dit branden binnen mij? De schuld in jou, mijn lieverd, of de onschuld in mij? Zachtjes deed ik de deur dicht.

Toen ik terugkwam, was het programma bijna ten einde. De bachelor had een dame eruit gestemd. Het was de dame, die tegen hem had gezegd, dat ze zijn intimiteit met de andere deelneemsters niet op prijs stelde.

Paayal

Reacties
  1. Reply
    Gast
    december 30, 2005 om 9:24 pm

    :zzz

  2. Reply
    Gast
    september 28, 2006 om 4:21 am

    :grin mannen grappig

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen