Shakuntala 2


Na enkele dagen kwamen Shukutala en de monniken aan bij de heilig rivier de Ganga , en ze stelde voor om te gaan baden en tot de Ganga te bidden. Maar onder het baden verloor Shakuntala onbewust haar ring dat ze gekregen had van haar man koning Dusyant, dat was het gene waar hij haar mee zou kunnen herkennen.

Toen ze het paleis bereikte werd Dusyant verteld dat er bezoek is.
En er werd hem door een van de monniken verteld dat de wijze Kanva hem zijn zegen zend en Shakuntala, de vrouw dat in verwachting is van jou.
De Dusyant keek verbaasd, hij kon zich niets meer herinneren vanwege de vloek dat gesproken was op Shakuntala. Toen ze haar ring wilden wijzen aan Dusyant, bleek deze niet meer om haar vinger te zitten. En ze probeerde nog te zoeken, maar helaas. Ze tilde haar sluier omhoog misschien dat ze dan herkend zou worden door hem, maar ook dat werkte niet. Ze begon hem te vertellen wat ze allemaal meegemaakt hadden toen de tijd, maar hij kon zich er maar niets meer van herinneren en werd het een beetje zat en stuurde hen alle weg.

De monniken vonden het heel onbeschoft van koning Dusyant dat hij zijn vrouw niet meer herkende en brachten Shakuntala weer terug naar de Ashram. Maar het hoofd van de monniken zei: “nee, zij zal bij haar man moeten blijven!” De hofpriester stelde voor om voor haar te zorgen tot dat de baby er is. Dusyant zat diep in zicht zelf te denken waar hij haar van moet kennen.

Onderweg naar het huis van de hofpriester verscheen er ineens een helder licht in de hemel waaruit Shakuntala’s moeder tevoorschijn kwam, en nam haar dochter mee in de wolken.
Enkele dagen later werd een visser opgepakt in de bazaar, hij was beschuldigd voor diefstal van koning Dusyant’s ring. De agenten of wel wachters van de koning stelde de visser voor als een dief dat zijn ring wilde verkopen op de markt, de visser smeekte om zijn leven bij de koning om hem niet te doden, hij vertelde dat hij de ring niet gestolen had, maar gevonden had in de buik van een vis.
Toen koning Dusyant de ring in zijn handen had, kwamen zijn herinneringen naar boven over Shakuntala en realiseerde zich dat zij dus echt zijn vrouw is.
Hij beloonde de visser niet me de dood of een ander vorm van straf maar met een zak goud. Alleen was Dusyant verdrietig, om het feit dat hij Shakuntala slecht behandeld had. En hij riep de hofpriester om te vragen waar Shakuntala is, en deze vertelde hem dat ze meegenomen is door een hemels nimf voorgoed.

Koning Dusyant stelde zichzelf diep teleur en om zijn pijn te verzachten schilderde hij een portret van Shakuntala. Na elke jaren treuren kwam er een boodschapper van Indra naar het paleis toe, hij vertelde de koning dat de Deva’s hem om hulp hadden gevaagd om tegen de demonen te strijden. Er onstond een groot strijd tussen hen en de demonen, maar de Deva’s wonnen de strijd.

Dusyant werd door de Deva’s op een vreemde plek afgezet en bedankte hem hartelijk, hij wist niet eens waar hij was, hij was op een totaal onbekend plek.
Totdat hij een kinderstem hoorde en ging op dat stem af, hij zag een klein jongen spelen met een leeuwenwelp. Er kwamen 2 vrouwen te voorschijn dat het jongen waarschuwde en vroegen om dat leeuwenwelp los te laten want ze is gevaarlijk, maar hij wilde niet los laten. Ze wilde hem omkopen door hem andere speelgoed te geven als hij dat leeuwenwelpje los liet, hij zei dat hij eerst dat speelgoed wilt hebben dan zal hij loslaten. Koning Dusyant vond dat heel dapper van hem en liep naar dan jongen toe, en vroeg om dat leeuwenwelp los te laten en dat deed hij toen ook.
Opeens riep een van de vrouwen: “oh, Bharata’s Amulet is gevallen en Dusyant wilde dat pakken, waarop er werd gezegd: “nee niet aanraken”! Maar daar was het al te laat voor, en vroeg waarom mag ik dat dan niet?
Er werd hem uitgelegd dat de Amulet Bharata beschermt en alleen zijn ouders kunnen dat ongedeerd aanraken en als de Amulet door een ander wordt aangeraakt veranderd het in een slang, wat niet gebeurde.

Koning Dusyant begreep toen dat Bharata zijn zoon is, maar Bharata wilde niet dat hij hem als zoon benoemde, want koning Dusyant is zijn vader. En Dusyant vroeg die jongen om hem naar zijn moeder Shakuntala te brengen, toen Shakuntala Dusyant zag was ze al blij en vertelde haar zoon Bharata dat de onbekende man zijn vader koning Dusyant is. Dusyant bood zijn excuses aan bij Shakuntala, en nam beide mee naar het naar het koninkrijk, nadat ze de vader Marichi die door Shakuntala’s moeder Menaka voorgesteld was, als haar vader, gegroet hadden.

Vader Marichi gaf koning Dusyant toestemming om zijn dochter en haar zoon mee te nemen naar het paleis en gaf hun zijn zegen, en vertelde er bij dat zijn zoon bharata de machtige Kuru-dynastie van vrome en dappere vorsten vestingen op de juiste wijze zal beheren. En vertrokken naar het paleis, en waren een gelukkig gezin samen.

Amiet Mahadew

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen