|
Preeya Shri ‘The Dancing Queen’ |
Ik ben Preeya Shri. Ik ben net als jullie, iemand met grote dromen. Ik ben net als jullie, iemand met vele uiteenlopende ambities. En ik wil net als jullie Paratma bereiken door goede Karma. Ben je als lezer al geïnteresseerd om nu echt te weten wie ik ben?
Wie is Preeya Shri nu eigenlijk? Wat doet zij allemaal? En waarom zou een lezer haar columns moeten volgen?
Vele vragen, waarop één antwoord het juiste is: Lees deze introductie!
|
|
Read more...
|
|
|
De Taal Der Liefde: Hindoestanen op Azijn |
Hoewel ik er volstrekt geen moeite mee heb dat Hindoestanen in het algemeen in tegenstelling tot andere etnische groepen geen eenheidsworst vormen maar elkaar juist met een allesomvattende blik controleren en elkaars vooruitgang en ondergang secuur in kaart brengen, gaat het mij wel erg ver wanneer leden uit deze etnische groep de zogeheten eigen achterban gebruiken om hogerop te klimmen. Iedere keer als ik een raket de onmetelijke ruimte in zie gaan en die dan een gedeelte van zich afstoot, moet ik in overdrachtelijke zin steeds denken aan een Hindoestaan in vooruitgang. |
|
Read more...
|
|
|
De Taal Der Liefde: Nederland in geestelijk opzicht een ontwikkelingsland? |
Hoe word je in het leven een man/vrouw met een eclatante staat van dienst achter je?
Hoe vaak overkomt het je niet dat een werkende persoon publiekelijk gelauwerd
wordt met douceurtjes en faveurtjes vanwege het feit dat betrokkene een aanzienlijke
carrière achter zich heeft gelaten en die ter zinvolle besteding van zijn vrije tijd een
benoeming krijgt toegeworpen waarmee hij/zij met een riant salaris er helemaal rustig
aan kan doen? Goede voorbeelden van zulk een irrationele maatregel zijn ten faveure
geweest van lui als Pieter van Vollenhoven (hoogleraar ergens in aan de TU Twente), Frits Bolkensteijn (idem TU Delft) en de gewezen premier Ruud Lubbers (idem KU Brabant).
die allen uit hoofde van “aardig-en-ervaren -bevonden-jongens” een leerstoel als hoogleraar
onder hun vermolmde en uitgebluste achterste als dauw kregen. Dat wat zij aan
wetenswaardigheid op de universiteiten uitdragen wordt niet eens gecontroleerd en of getoetst aan de hand van vaststaande richtlijnen.
|
|
Read more...
|
|
|
De Taal Der Liefde: Uit eten gaan in Nederland |
De inmiddels notoire kredietcrisis laat haar impact ook stevig gelden in de kwaliteit van de menu’s in restaurants. Laatst heb ik mij in een Surinaams restaurant aan de Ceintuurbaan te Amsterdam tegoed gedaan aan een lading bruin gekleurde rijstkorrels die voor Surinaamse nassi zou moeten doorgaan. De smaak zou je eerder voeren naar het culinaire recept van een ziekenhuis , afdeling geriatrisch dieet, dan naar de authentieke culinaire recepten van Suriname. Het voordeel ervan was dat de eigen lage dunk ten aanzien van mijn eigen kookkunst (= ei bakken en water koken voor de thee) ten opzichte van deze met werkzame stompjes bereide maaltijd op de koers-indexladder in voornaamheid begon te stijgen. |
|
Read more...
|
|
|
De Taal Der Liefde - Koninginnedag |
Utrecht is als vierde grote stad van Nederland tegelijkertijd het zieligste en erbarmelijkste gehucht in de provincie Utrecht. Het opvallendste van Utrecht is dat hoe verder men van Hoog Catharijne, van de statige kantoorgebouwen afdwaalt des te armzaliger de huizen en mensen eruit beginnen te zien. De riante onderkomens boven de winkelcentra kijken uit op het sociale en commerciële leven van de stad. Vanuit de lucht bezien ziet Utrecht er helemaal uit als een overhoop gegooid varkenskot waar een zeug zelfs d’r biggen niet eens meer zou kunnen vinden. De Oude Gracht alwaar ik tijdens mijn Delftse studenten tijd graag neerstreek herbergt thans qua gastvrijheid alles wat met het werkwoord “opzouten“ te maken heeft.
|
|
Read more...
|
|
|
Column: De Taal Der Liefde |
Bij de bank genomen is de jongerenproblematiek waar op dit moment de
meest verhitte discussies over wordt gevoerd, beslist niet iets uit deze
tijd maar heeft haar wortels ook eerder geschoten. Deze regels zullen een
hele opluchting zijn voor de raddraaiers die in het dagelijkse leven het niet
erg nauw nemen met de orde, fatsoen en gedragsregels.
|
|
Read more...
|
|
|
Rancune, ressentiment en haatdragendheid bij Waterkant.net |
Degene die zich aangetrokken zou kunnen voelen tot het schrijven van een cultuurpsychologische verhandeling over Waterkant.net, zou vooraf zijn/haar inspiratie kunnen opdoen via de geestesgesteldheid van de van een mentale regressie getuigende redactie en directie deze website. Waterkant.net wordt beheerd en bestuurd door lui die denken tot veel in staat te zijn maar die altijd weigerachtig zijn gebleven als het gaat om de volmondige erkenning van hun beroerde mentale vermogens. |
|
Read more...
|
|
|
Nederland bedek je schande |
Nederland is een safari alwaar op wilden gelijkende geciviliseerde mensen, hoewel uitgedost in de meest trendy kledij, aan een ernstig moreel tekort lijden. De uitzonderingen onder hen ritselen ertussen alsof ze liever op de vlucht zouden willen slaan voor de meute die kennelijk over evenveel hoek- en slagtanden beschikt als over het karige aantal actieve hersencellen. Nederland is geestelijk ziek en fysiek welvarend. Deze onevenwichtigheid schijnt zelfs behoorlijk doorgeschoten te zijn. Hiervoor zou de schepper het cijfer zes min voor het vak handvaardigheid moeten krijgen.
|
|
Read more...
|
|
|
Column: Hoe ontdek je Hindoestaans talent ? |
In tegenstelling tot de Hindoestanen uit India die als volk zeer vindingrijk zijn op het gebied van de artistieke prestatie, zijn die afkomstig uit Suriname alles behalve vooruitstrevend, en in het bijzonder getalenteerd. Hooggetalenteerden staan binnen de Hindoestaanse gemeenschap ietwat aan de zijde van de weg die de maatschappij rondom hen volgt. Zij volgen de stroom niet of roeien zelfs tegen de stroom in. Ze dreigen meegesleurd te worden door de grote modderstroom van de middelmatigen, die pretenderen de hoogste waarden, de waardevolste inzichten en de stevigste kennis te vertegenwoordigen. Zij laten zich eerder kennen als epigonen dan als bedenkers en uitvinders. |
|
Read more...
|
|
|
PREM RADHAKISHUN moet komen tot inkeer, bezinning en heroverweging |
Ergens in de jaren tachtig kreeg ik als literair recensent de roman, getiteld; Gevangen in de sluier van de Amerikaanse schrijfster Betty Mahamudi toegestuurd door het opinieblad Elseviers Magazine, waar ik toentertijd voor schreef. Surinaamse broodjes die doorgaans de reputatie hebben met een miraculeuze tempo over de toonbank te vliegen, konden op dat moment gerust jaloers kijken naar de vaart waarmee deze roman over de toonbank vloog. De roman handelde over de bekrompenheid van de Islam, gepaard gaande met het orthodox fundamentalisme. Het moment waarop deze roman in de VS verscheen en simultaan in bijna alle talen werd vertaald liep synchroon met de in gijseling neming van vele Amerikanen door fundamentalistische Iraniers.kortom: het emotionele klimaat voor een dergelijk schrijfsel was er volop en kon het verkoopsucces van het pathetische drama waar de deze roman over handelde , goed gedijen. In Nederland heeft Hirschi Ali flink weten te profiteren van het 11 september drama. Zij wist zich te ontpoppen als het enige echte troetelnegerinnetje binnen de VVD. Lepe figuren als Guus Wilders, Prem Radhakishun en Dewanand die vanwege de gebrekkige passie in hun leven en werk kennelijk onvoldoende soelaas in hun alledaagse functioneren kunnen vinden, begonnen zichtbaar te lonken naar de succesformule van Hirschi Ali. Bij hen begon gelijk het elan op te flakkeren: "waarom en hoe zij wel en wij niet ". Guus Wilders heeft zich letterlijk maar dan op een verwilderde manier gemaoeuvreerd binnen het kielzog van Hirschi Ali terwijl Prem Radhakishoen volgens zichzelf een uniek maar dan authentieker concept heeft bedacht, n.l. de strijd aanbinden tegen de Hindoes' die te pas en onpas steeds buiten schot blijven. Dewanand blijft eenzaam en smakeloos maar dan op een infantiele manier keutelen over Hindoes/Hindoestanen op een eigen website. |
|
Read more...
|
|
|
PREM RADHAKISHUN: PANDIT OF PARIA? |
Rundvlees eten?!? Geweld niet afwijzen?!? Seks, pies, poep?!? Pijpen?!? Fuck?!? Wat bezielt die Prem toch om zich zo ongegeneerd, zo kwetsend en zo laf te laten gaan in een inmiddels beruchte column, die hij in het gratis dagblad De Pers liet plaatsen op 13 december 2007? Ik geef toe … iets dergelijks was ook mijn primaire reactie toen ik via een bekende op de hoogte was gebracht van deze schriftelijke one-man-show van Prem Radhakishun. |
|
Read more...
|
|
|
Na een fiasco een diamanten tip aan Venetiaan |
De Surinaams-internationale schrijver, wijlen Albert Helman
schreef in zijn roemruchte essay De Verovering van Eldorado dat het de
Surinamer aan karaktervastheid en courage zou ontbreken.
De Surinaams-Nederlandse schrijfster Bea Vianen verwoordde dezelfde
kritiek nogal persiflerend op de navolgende wijze in haar roman
Het Paradijs van Oranje: “Surinamers zoeken elkaar alleen op tijdens feestelijke gelegenheden en op bijeenkomsten wanneer ze elkaar de loef moeten afsteken met hun vermeende verworvenheden, geoogst succes, titulatuur etc. terwijl ze normaliter, hele
blokken omlopen om elkaars leegheid en properheid aan elkaars zicht te
ontrekken“. Het verwijt dat onlangs ingevolge de teleurstellende uitspraak van de arbitrage commissie vanuit de diep teleurgestelde Surinaamse gemeenschap gemaakt is aan het adres van de politieke verantwoordelijken (die zich thans kontpulkend uit de voeten maken nu de grond onder hun melaatse voeten heet begint aan te voelen) houdt nauw verband met datgene wat voornoemde auteurs hebben verwoord. |
|
Read more...
|
|
|
Wat verwacht meneer Baldewsingh eingelijk van ons? |
Twee weken geleden ontving ik een e-mail met als subject ‘Marokkanen integreren beter dan de Hindoestanen??’. Eerst in de veronderstelling dat het een flauw doorstuurmop of een pornografisch getint fotootje betrof, besefte ik al lezend dat het om een serieus stuk ging in de vorm van een interview. De geïnterviewde zelf was de heer Rabin Baldewsingh, actief Haags (stadsdeel)wethouder. Zijn bekende stokpaardjes uit een eerder interview waren wederom vertegenwoordigd in dit nieuwe stuk: een toenemend materialisme onder Hindoestanen, passiviteit met betrekking tot het maatschappelijke debat en natuurlijk de beruchte ‘3 D’s’.
|
|
Read more...
|
|
|
Dewanand, een krijsende wereldzuiveraar |
Wie kent hem niet? Mr. Dewanand die via een eigen opgezette website, inhoudende een klip en klare visie over het in zijn ogen de ronduit infernale en inferieure kwaliteit van het Hindoestaanse soort, de wereld probeert te ontbolsteren. Naar verluidt heeft hij wegens aantoonbare terroristische activiteiten, in welk geval het verzenden van poederbrieven aan het adres van Hindu’s en Hindu- instellingen, het op een maniakale wijze lastig vallen van jonge Hindoestaanse vrouwen etc. in verzekerde bewaring gezeten.
|
|
Read more...
|
|
Als mijn vestiging in Nederland zou moeten afhangen van enige, desnoods
geveinsde koningsgezindheid in mij, zou ik er als eerste voor in aanmerking
komen het land onverwijld te worden uitgezet. Als er iets is waar ik onopgemerkt
aan voorbij sjees is dat wel het ongenaakbare gilde binnen de monarchie. In mijn ogen vertegenwoordigen en belichamen zij de absolute onbevattelijkheid en presteren ze een enkele keer iets omdat ze niet ten onder willen gaan aan de enorme druk van de verveling, macht, geld en adoratie vanuit de goegemeente. Vaak wordt een lid van het koningshuis alom geprezen in een lijmerige omhaal van woorden vanwege diens/dier geleverde prestatie, omdat men te laf is een kritisch en kwalitatief waardeoordeel over hen ten beste te geven.
|
|
Read more...
|
|
|
Surinamers in de Nederlandse politiek |
Onlangs was er op het recentelijk gehouden kwakoefestival te Amsterdam een enorme heisa ontstaan over de kwestie dat Surinaamse politici ten opzichte
van hun Marokkaanse collega's, volstrekt niets zouden doen voor hun achterban.
Ze zouden zich meer bezig houden met het "spele van de goewweldige man "
dan de handen, waar van nature de vertragende RSI zich in vertakt heeft,
uit de mouwen te steken.
|
|
Read more...
|
|
|
Kent Nederland een rassenjustitie? |
In een eerdere column deed ik er kond van dat volgens de Nederlandse onderzoeker dr. B. Rovers de zwarte dief binnen de criminele nijverheid van Nederland een groter risico loopt dan de blanke fraudeur. Rovers schrikt er niet voor terug het
opsporingsonderzoek jegens allochtonen "een laffe vorm van opsporingsonderzoek"
te noemen, "een gescharrel in de marge". Het onderzoeksrapport, getiteld “klassenjustitie in Nederland “ (mei 1999) werd evenals andere (geruchtmakende) publicaties in Nederland keurig ingelijfd bij het gezelschap van: “gebakken-lucht-literatuur“.
|
|
Read more...
|
|
Eindelijk heb ik hem dan! Mijn rijbewijs! Ongelooflijk hoeveel teleurstellingen ik eerst heb moeten doorstaan voor dat roze kaartje. Na drie keer van rijschool te zijn veranderd, is het me dan eindelijk gelukt. |
|
Read more...
|
|
|
Surinamers op Waterkant.NL |
Surinaamse discussianten zijn een raar slag misplaatste minkukels, bij wie de overstelpende domheid voortdurend het nuchtere verstand tart. Met hun nietsbetekenende geraaskal
verkeren ze in de waan de samenleving te herstructureren, zo niet die te herordenen.
Tijdens hun oeverloze koeterwaals zetten ze vraagtekens achter zekerheden en dingen die evident zijn, en onthullen ze fantasieën als zouden die nieuwe, ongekende waarnemingen voorstellen. In de uiting van hun enormiteit zijn ze zeer bedreven bij het zoeken van listen: listen met de taal, met de officiële conventie van de schrijfkunst, met de journalistieke norm, gewoon met alles.
|
|
Read more...
|
|
Heel trendy lijkt het tegenwoordig om te praten over mijn wereld en jouw wereld. Alsof er alleen al in Nederland 16 miljoen werelden bestaan. Allemaal met een eigen heerser. Iedereen is de baas en dan heb je nog de baas boven baas, namelijk degenen waar je niet tegenop kunt. Zo ontstaan er eilanden en muren. Maar wat ik mij afvraag is: Hoe past de Hindoestaanse cultuur daarin? De cultuur uit Centraal-Azië staat bekend om zijn maatschappijgerichtheid met als kenmerk individu-overstijgende waarden en normen. De gedachte is dat ieder een schakel is van eenzelfde ketting, een kraal geeft praal, maar een ketting is een sieraad. Eer, respect, rechtvaardigheid en liefde zijn het hoogst aanbeden goed in de Hindoestaanse cultuur. Zijn wij deze aan het verliezen? |
|
Read more...
|
|