De Sarnami Beurs is een Hindustaanse Kunst en Cultuur beurs, waarbij meerdere aspecten van de Hindustaans-Surinaamse cultuur op verschillende manieren tentoongesteld worden, met een zekere mate van interactiviteit.

Na binnenkomst hing er een warme en vriendelijke sfeer in de Grote Kerk. Aan weerszijden stonden er kraampjes waar  muziekinstrumenten, klederdracht en sieraden, lekkernijen, kunst en nog meer werden uitgestald. Het bedrijfsleven was ook vertegenwoordigd. Er was direct live muziek te horen, wat wel prettig was, ook al ben ik zelf niet zo gesteld op baithak gana! (Traditionele Indiase muziekvorm die in Suriname verder is ontwikkeld door immigranten)

In het brede gangpad waren allerlei typisch Hindustaans-Surinaamse levensmiddelen, muziekinstrumenten en klederdrachten neergezet om te bezichtigen.  Zélfs een tawa (ronde ijzeren bakplaat voor roti) met een roti en belna (om de rotideeg plat te rollen).

Op het podium werden verschillende optredens gegeven. Eén daarvan was van dansschool Ghoengroe Ki Pukar.. en dit was niet wat ik gewend ben van hen. Deze dansschool heeft vele spetterende shows neergezet, waaronder de optredens op “Chance 2 Dance ”, waar ik zelf ook bij was.
Deze keer was de choreografie wel oké, maar de uitvoering ervan vond ik erg slordig. Ongelijk, pasjes die men vergat of niet werden voltooid en geen sierlijke houdingen. Kortom; slechte voorbereiding, alhoewel de kleintjes het toch een stuk beter deden.

Hierna kwam een optreden van zanger Berry Damri, begeleid door twee geweldige muziekanten die de sarangi en een spd bespeelden. Samen gaf dit een heerlijk klassiek geluid met moderne, maar toch zachte tinten. Berry Damri is een zanger van niveau en met liedjes als Allah Hoo, Hoton Se Chhoo Lo, Kabhi Kabhi en Suhani Raat heb ik hier immens van genoten.

Tijdens de optredens vonden er vele activiteiten plaats in, naast en tussen de kraampjes. Zo kon men bijvoorbeeld op meerdere plekken Mehndi (henna) op de handen laten aanbrengen, was er de mogelijkheid om op een groot doek een schilderij te maken met een professionele schilder en kon je een foto van jezelf laten maken door een professionele fotograaf.

Op een groot scherm waren er programma’s en reportages te volgen van verschillende bekende Hindustanen. Ik heb hier zelf niets van gevolgd, omdat ik mijn ogen uitkeek op al het moois om mij heen, zoals een prachtig versierde maro (speciaal soort prieel/gazebo waarin huwelijksrituelen plaatsvinden) en genoot van de gezelligheid.

De Sarnami Beurs was misschien niet zo groots als de milans en mela’s die wij kennen, maar had wel meer klasse, een veel aangenamere sfeer en op enkele missertjes na een goed verloop.

Update: Beijk hier de foto's.

Rashna Doerga

---

Commentaar (0)

Naam

Commentaar

Geef commentaar