BEDRIJVENGIDS   |   BOLLYWOOD   |   DATING   |   FORUM   |   HINDU   |   RINGTONES   |   TV

Indian Feelings

vrijdag 12 mei
2017

Indiase zakenmensen op Curacao

ImageDe eerste mannen uit India zijn op Curcao maar met één ding bezig: een zaak opbouwen, geld verdienen. Want dan kun je wat spaarcenten naar huis sturen. ,,Zij maakten zich niet druk over hun geloof of wat anders dan ook," denkt Boolchand. Maar de meeste Hindoes die nu op Curaà§ao wonen zijn hun religie niet vergeten. Thuis bidden zij, zoals zij dat in India zouden doen. Boolchand: ,,Na jaren is het ons eindelijk gelukt om een Hindoetempel en een crematorium te openen."

India is ver weg, maar de nazaten van de pioniers uit Sind zijn hun herkomst niet vergeten. Zij kijken naar een Indiaas televisiestation, gaan naar een film met sterren uit 'Bollywood' en smullen van Indiase gerechten. De 'business' staat nog altijd voorop. ,,We werken tot zes, zeven uur 's avonds. Dan gaan we naar huis, naar ons gezin. Sommige mensen gaan naar een club of naar de disco, maar alleen in het weekeinde. Daar is door de week geen tijd voor," zegt Boolchand. Hij gaat zelf nog elk jaar voor een paar maanden naar India. Om zijn dochter en zussen op te zoeken. ,,Dat doen de meeste Indiërs. Of zij gaan daar naar toe, of de familieleden komen naar Curaà§ao. Maar ook als er bijvoorbeeld een huwelijk is, ontmoeten we elkaar. Ja, er is veel contact over en weer." Ook al is het de laatste jaren moeilijk zaken doen op Curaà§ao, aan teruggaan naar India denkt bijna niemand. Boolchand: ,,We hebben hier ons tweede thuis. Dat is het mooie. We willen niet terug naar India."

Boolchand's is een familiebedrijf met winkels op verschillende eilanden in het Caribische gebied. Het resultaat van hard werken. Alles draait om de 'business'. ,,Werken en nog eens werken", zegt Doulatram Boolchand, die zijn vader in 1950 opvolgde. ,,We hadden geen achturige werkdag of vakantie. We werkten van 's ochtends tot 's avonds, zonder pauze, of je nou gegeten had of niet. Het draaide allemaal om het werk. Je moest je brood verdienen." Volgens Boolchand werkt ook nu nog 90 procent van de Indiërs in de zakenwereld. In allerlei functies, bijvoorbeeld als eigen baas, als manager of als verkoper. Maar de nieuwe generatie is anders. ,,Wij waren harde werkers. Maar die jongeren willen niet langer werken dan acht uur per dag. Ze willen meer vrijheid en vakantie."

Alleen mannen
Net zoals zijn vader twintig jaar eerder komt Doulatram Boolchand in 1950 alleen naar Curaà§ao. ,,Alleen mannen. In die dagen nam bijna niemand familieleden mee. Die bleven achter in India. Wij mannen kwamen om de drie jaar een half jaar naar India. Maar dan gingen we weer terug naar Curaà§ao. Zonder ons gezin. Het was beter zo in die tijd. Mijn vrouw en kinderen leefden samen met mijn familie. Ik hoefde me geen zorgen te maken over mijn huis en mijn gezin. Mijn vrouw kwam in 1980. Ik wilde dat mijn kinderen in India studeerden, dat ze hun eigen cultuur leerden kennen. Ze zijn allemaal met een diploma naar Curaà§ao gekomen. Als je het oosten kent en het westen, dan kun je overal leven." Pessoomal Boolchand heeft niet veel bij zich als hij op Curaà§ao aan wal stapt. Maar wel oosterse producten en curiosa, zoals borduurwerk, zijde, ivoor en kimono's. Genoeg om de schappen en de etalage van 'Oriental Art Palace' te vullen. Het bedrijft groeit, met ups en downs. Het familieconcern overleeft een economische crisis, een brand en de devaluatie van de Venezolaanse munt waardoor de klanten uit Venezuela wegblijven. Zo zijn er meer. En nog steeds beheersen Indiase winkels het straatbeeld van Punda in Willemstad. Maar de populatie Indiërs op Curaà§ao krijgt pas echt een boost als begin jaren zeventig de Vrije Zone wordt geopend. Boolchand denkt dat de Indiase gemeenschap inmiddels is gegroeid tot een paar duizend mannen, vrouwen en kinderen. Zoals de meeste mannen uit India heeft Pessoomal Boolchand geen Engels geleerd. ,,Ze wisten niet eens hoe ze een handtekening moesten zetten," zegt Doulatram Boolchand. ,,Mijn vader leerde te tekenen met 'B.P' maar meer kon hij niet schrijven." Praten gaat de Indiase zakenlui makkelijker af. Boolchand: ,,Ik kon ook geen Papiaments of Spaans. Maar we pikken de taal op vanachter de toonbank. Binnen een paar maanden. We spreken misschien geen boekentaal maar wel voldoende om iets aan een klant te verkopen. Thuis met mijn kinderen praat ik mijn eigen taal, maar als ik zaken doe altijd Engels."

Derde generatie
Anders dan haar grootouders heeft de derde generatie meestal wel een opleiding. Het merendeel van de kinderen gaat naar de International School. ,,Engels is de internationale taal," zegt Boolchand, ,,Daarmee kun je zonder problemen de hele wereld rondreizen. En wij reizen veel om onze handel in te kopen." Na hun middelbare school gaan veel jongeren naar het buitenland. Meestal komen ze terug om in de zaak van hun ouders te helpen. Boolchand: ,,Mijn kleinzoon bijvoorbeeld, is afgestudeerd in Washington en werkt nu in een van onze winkels. Dat was zo gepland."

+/- Schrijf reactie
Uw contact gegevens:
Reacties:
[b] [i] [u] [s] [url] [quote] [code] [img]   
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s

Meer Indian Feelings

Bollywood

COLUMNS

LIEFDE & RELATIE

LIfestyle

Bollywood

Ayesha

Columns

Columns

Liefde & Relatie

Liefde & Relatie

Lifestyle

Lifestyle

Special

Special
Copyright 2001 Indian Feelings. Alle rechten voorbehouden. All rights reserved.

Inloggen of Registreer

Zit je op Facebook? Wij ook! Vergeet je ons niet te liken op www.facebook.com/IndianFeelings

Maar je hoeft je dan ook niet te registeren, je kunt eenvouding inloggen met je Facebook account.

Inloggen met je FaceBook account.


Inloggen

Registreer

Registratie
or Annuleren