BEDRIJVENGIDS   |   BOLLYWOOD   |   DATING   |   FORUM   |   HINDU   |   RINGTONES   |   TV

Indian Feelings

dinsdag 10 oktober
2017

Meet mine parents

Meet mine parents

Ze was boos, boos zoals ze zo vaak boos was. Toch voelde het dit keer anders aan. Ik hoorde haar huilen. Ze had nooit gehuild in mijn bijzijn en het deed me pijn.'Saida, sorry zo had ik niet bedoeld.'. Toen ze wegliep, wist dat ik erg iets aan de hand was. Mijn hart bonsde alsof ik net een marathon had gelopen, ik zag hoe ze daar in de verte liep en mensen haar aankeken...;'Ik ben haar kwijt' dacht ik.. Langzaam vlogen al onze momenten in me gedachten voorbij...

Niet wetende wat te doen, ging ik naar huis. Om wat er gebeurd was te verwerken. Was het nu dan echt afgelopen? Zomaar? Opeens? Na een half uur naar haar foto gestaard te hebben stopte de trein eindelijk op het juiste station. Hoewel ik snel thuis wilde zijn, liep ik express niet binnendoor en hoorde het geschreeuw van de kinderen in de verte al. 'Onze kinderen gaan hier later ook spelen' hadden we voor ons zelf besloten. Zoveel kinderen, zoveel vreugde, maar oh zoveel verdriet. Ik miste haar nu al. Thuis aangekomen dee

d ik mijn telefoon uit, want daar had ik nu geen zin in. Saida zou toch niet meer bellen...;. 'Devavratha, waarom gaan we niet trouwen, we zijn beide bijna klaar met onze studie en ik kan lekker koken?' Dat ze lekker kan koken is een feit, dat we bijna klaar zijn is waar, maar trouwen?
'Maar onze ouders dan?' vroeg ik.
'Zie je toekomst in onze relatie?'.
'There it goes again...;.' dacht ik en antwoordde oprecht: 'Natuurlijk, wij zijn voor elkaar geschapen, naast het feit dat ik geen schaap eet en jij wel'.
'Dev. Serieus. Denk je dat het gaat lukken?'.
' Hindoestanen eten geen vlees'.
Ze keek me aan en ik moest wel antwoorden
'Of wat gaat lukken, ik hou van je, jij houdt van mij...;is dat niet genoeg?'

Voor het eerst zag ik onzekerheid in haar ogen. Al die tijd had was ze zo zeker van haar zaak geweest en dat trok me ook zo aan haar aan. Toen we na de zoveelste afspraak afscheid namen wist ik niet of het kon, gelukkig zei ze:

'Je mag me best 3 kusjes geven, hoor!'. ' Eindelijk' dacht ik en sloeg meteen me slag. !

Dat was 7 maanden geleden. Nu keek ze me zo vreemd aan. Was ze bang? Was ze onzeker? Voelde ze zich niet lekker? Het deed me pijn om haar zo te zien. Altijd was ze opgewekt, blij en vol energie. De vrouw die ik voor me zag was niets van dat...;.

Ik pakte haar hand vast en vroeg haar: 'Saida wil je dit? Leven in 2 werelden. Mijn familie is Hindu, jouw familie Moslim. Jij een Marokkaan, ik een Hindu? Hoe gaan we trouwen? Hindustaans of Marokkaans? Hoe gaan we leven, geen rund, geen varken...; vegetarisch? Hoe gaan we onze kids opvoeden Hindustaans of Islamitisch. Misschien zijn we te snel gegaan Saida'. 'Je hoeft geef Moslim te worden, Dev. Als je wilt word ik wel een Hindu, zolang ik maar bij jou ben'. Ze zei het zo zeker en ik wist weer waarom we toen hadden afgesproken. Lachend bracht ik haar naar me toe...;

'Me zus is deze week jarig. Wil je ook komen?'. Ze lachte: 'Ik weet dat ze jarig is, ik heb al een kado voor haar gekocht.'. Ik lachte ook en zei: 'Afgesproken, maar ik moet je zeggen dat me ouders echt streng zijn.' Ze keek me weer zo onzeker aan, maar dit keer schrikte het me niet af en pakte haar vast en begon nog harder te lachen...;.. De weg naar huis vroeg ze me over mijn familie, na al haar vragen beantwoord te hebben was ze banger dan ooit. Voordat we naar het restaurant gaan we eerst wat drinken oke...; Hoewel ze lachte, was ze verre van blij...;

In het restaurant zag ik veel mensen die ik niet kende. Ik schrok me dood toen ik zag dat me ouders er al waren. Liever, had Saida eerst kennis gemaakt met me de rest. Ik pakte haar hand nog steviger vast en sloeg me andere hand nog stever om haar heen. Ze leek niets te merken, door de zenuwen waarschijnlijk, maar diep van binnen wist ik dat dit voor haar nog erger moest zijn.

We liepen verder totdat ik om me schouders werd getikt. We draaide ons om...; en toen ik omkeek schrok ik...;

Devavratha

  • True

    Volgens mij is het meet my parents en niet mine..

  • sheryln coleman  - love

    Hallo, ik ben Sheryln Coleman Ik ben de gelukkigste persoon op het gezicht van de aarde, na 6 maanden van verdriet en verdriet, zonder met degene die ik houd, probeerde ik al mijn mogelijke best om ervoor te zorgen dat ik mijn geliefde blij, maar het lijkt nooit goed uit te werken was het alsof ik alles wat in tevergeefs, maar alle dank gaat uit naar dr Ogundu voor komst aan al mijn zorgen en verdriet te veranderen aan de vreugde. Ik wist dat de grote man als ik lees een aantal prachtige getuigenis Dr Ogundu hoe hij heeft geholpen veel mensen op hun relatie problemen die ik was het lezen van een tijdschrift toen ik zag veel getuigenissen, evenals mijn hachelijke situatie toen besloot ik geen tijd te verliezen, want ik heb miste mijn geliefde zo veel heb ik besloten om contact met hem en met hem delen al mijn probleem dat hij vertelde me geen zorgen te maken dat hij mij verzekerden dat er binnen 48 uur alles zou worden opgelost geloofde ik Dr Ogundu zozeer vanwege de manier waarop hi...

+/- Schrijf reactie
Uw contact gegevens:
Reacties:
[b] [i] [u] [s] [url] [quote] [code] [img]   
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s

Meer Indian Feelings

Bollywood

COLUMNS

LIEFDE & RELATIE

LIfestyle

Bollywood

Ayesha

Columns

Columns

Liefde & Relatie

Liefde & Relatie

Lifestyle

Lifestyle

Special

Special
Copyright 2001 Indian Feelings. Alle rechten voorbehouden. All rights reserved.

Inloggen of Registreer

Zit je op Facebook? Wij ook! Vergeet je ons niet te liken op www.facebook.com/IndianFeelings

Maar je hoeft je dan ook niet te registeren, je kunt eenvouding inloggen met je Facebook account.

Inloggen met je FaceBook account.


Inloggen

Registreer

Registratie
or Annuleren