Hoera, het is een homo!


Binnen onze samenleving heerst er nog steeds een donkere wolk over het onderwerp ‘Homofilie’. Ook binnen de Hindoestaanse gemeenschap vinden velen het een taboe. Het is volgens hen een ziekelijke neiging of een geboren afwijking. Vaak worden de religies ook nog bij betrokken. Veel ouders willen niet dat hun zoon of dochter met iemand van hetzelfde geslacht thuiskomt. ‘Wat zal de buitenwereld er wel niet van vinden?’ hoor je ze vaak zeggen.

Maar hoe voelt een homo of een lesbienne zich in deze samenleving? Toen ik probeerde een Hindoestaanse homo voor een interview te benaderen, waren velen niet bereidt, omdat ze er niet over wilden praten vanwege eventuele schande. Gelukkig was de 33-jarige Braziliaan Jean wel bereidt zijn ervaringen met ons te delen.

Op zijn achtste kwam Jean erachter dat hij gevoelens had voor zijn beste vriend: ‘Elke keer als ik hem zag dan voelde ik me op mijn gemak. Ik vond hem heel erg aantrekkelijk maar ik wist niet wat ik met deze gevoelens moest doen. Mijn ouders hadden alles al gepland, onze zoon krijgt een goede baan, trouwt met de vrouw van zijn leven, krijgt kinderen etc. etc. Dat beeld had ik ook maar het intieme- en romantische gevoel dat je bij een persoon hebt van wie je houd, dat gevoel had ik bij een jongen. Op een gegeven moment vertelde ik het een vriend van me. Hij had er geen problemen mee en later kregen we zelfs een relatie. Dit duurde tot mijn 21e en mijn ouders en vrienden wisten hier niets van af’.

Naast de homo’s en lesbiennes zijn er ook biseksuelen. ‘Ik heb vroeger wel relaties met vrouwen gehad, omdat mijn ouders toentertijd niet mochten weten dat ik homo ben. De relaties die ik met deze vrouwen had vond ik niet spannend genoeg. Mijn gevoel voor mannen is namelijk intenser.

Totdat ik het op mijn 22ste aan mijn ouders besloot te vertellen. Het was een moeilijke stap die gezet moest worden. Ik wist niet hoe ik het naar voren moest brengen. Mijn gedachtes op dat moment waren dat mijn vader het absoluut niet zou accepteren. Mijn moeder zou het volgens mij in het begin wel moeilijk vinden maar het uiteindelijk toch accepteren. Dit bleek het omgekeerde te zijn. Mijn vader accepteerde het. Hij zei dat hij van mij hield en altijd achter mijn beslissingen zou staan. Mijn moeder leek het in de eerste instantie ook te hebben geaccepteerd. Maar na een tijdje vond ze dat ik naar te kerk moest. Ik zou volgens haar genezen van mijn ‘ziekte’. Dat wilde ik niet en ik moest mijn ouderlijk huis verlaten.’

‘In de Nederlandse samenleving worden homo’s en lesbiennes vaak door verschillende groeperingen gediscrimineerd. Dit komt doordat zij vinden dat de man voor de vrouw is geschapen en visa versa. Alles wat anders is kan niet door de beugel. Ook in verschillende bedrijven, op straat en in discotheken/café worden de homo’s en lesbiennes niet makkelijk geaccepteerd. Het ligt volgens mij aan de cultuur, die er in een bedrijf heerst. Als ik in een bedrijf met een echte mannencultuur bijv. een fabriek zou werken dan zou ik niet open zijn over mijn geaardheid. Ik weet dat ik daar zal worden gediscrimineerd. In het bedrijf waar ik nu werk ben ik wel open over mijn geaardheid, omdat ik me daar op me gemak voel. Ze hebben me ook gewoon geaccepteerd zoals ik ben.’

Image‘Op straat zal ik nooit hand in hand met mijn vriend lopen laat staan met hem zoenen. Ik weet namelijk dat het voor veel gelovigen en niet-gelovigen moeilijk is om dat aan te zien en hoewel ik dat respecteer begrijp ik het niet. Waarom zou je niet blij zijn voor een persoon die zich gelukkig voelt.’

Onlangs zagen Jean en ik toevallig dezelfde documentaire op de televisie. Ze hadden het in deze documentaire over ‘homo’s en HIV’. Sommige homo’s zien HIV als een gift die ze absoluut moeten krijgen en andere homo?s moeten er volgens hen ook mee worden geinfecteerd. Zelf zou Jean dat zijn vriend nooit aandoen. ‘Ik vind hygiëne erg belangrijk daarom vrij ik altijd veilig. Ik denk dat een aantal homo’s elkaar willen infecteren, omdat ze teleurgesteld zijn dat ze zelf niet veilig hadden gevreeën Daarom mogen hun vriendjes de teleurstelling en pijn ook meemaken. Het is erg jammer dat dit gebeurt.’

Omdat Jean voor zijn vrijheid heeft gekozen, moest zijn moeder het wel accepteren. ?Ik heb geen spijt dat ik het aan mijn familie en vrienden heb verteld. Als ik de kans had om alles opnieuw te doen, dan zou ik precies hetzelfde doen. Ik voel me gelukkig en heb op dit moment al 2 jaar een vaste relatie. Veel homo’s en lesbiennes die bang zijn om uit de kast te komen raad ik het volgende aan: Als je echt gelukkig wilt zijn dan moet je voor je geluk en vrijheid kiezen want dat is het allerbelangrijkste in het leven. Heb geen angst voor de rest van de wereld want zij denken zo over homo’s en lesbiennes, omdat ze zelf onzeker zijn? aldus Jean.

Ashna Kheda

Reacties
  1. Reply
    Gast
    januari 11, 2007 om 7:25 am

    :eek interessant stukje.Goed gedaan ga zo door met schrijven 🙂

  2. Reply
    Gast
    januari 11, 2007 om 4:28 pm
    zeer de moeite waard!

    Ik vind Ashna heeft volkomen gelijk. Aan de homo-acceptatie gaat nog een andere stap vooraf: openheid over seks. Die is heel ongelijk verdeeld over de verschillende communities! Keep on going!

  3. Reply
    Gast
    januari 12, 2007 om 8:21 pm
    Sadhana

    Hi ash!
    zeer goede artikel, en superinteressant!
    Goed gedaan, ga zo door. Enne p.s. Die Jean is gorgeousssssssssss!!!
    Gr, Sadhana.

  4. Reply
    Gast
    januari 21, 2007 om 2:09 am
    pech meiske

    “p.s. Die Jean is gorgeousssssssssss!!!”……….
    … de meeste mooie mannen zijn Gay hoor

  5. Reply
    Gast
    januari 24, 2007 om 9:24 am

    :roll Kies voor je vrijheid en je geluk, en niet wat je ouders willen. Het is jou leven, geniet er van. :grin

  6. Reply
    Gast
    februari 4, 2007 om 12:20 pm
    hoi
  7. Reply
    striper sex
    oktober 13, 2009 om 12:18 am

    hoi
    hoi

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen