Einde in zicht…?


Weekend na weekend zit je te zwoegen. Alles doe je eraan om je prioriteit nummer 1 te behalen: scriptie afmaken en…afstuderen! Het einde lijkt bijna in zicht en je zet alle leuke dingen opzij om je deadline te halen. Hoe dichterbij je komt, hoe meer hobbels op je pad, lijkt het wel. Maar dan breekt de grote dag aan en het harde zwoegen wordt beloond. Vol trots neem je je diploma in ontvangst. De volgende stap staat voor de deur. En vol enthousiasme gooi je je in de strijd der sollicitaties. Althans…dan nog wel!

Het is inmiddels drie maanden later. En daar zit ik dan met mijn diploma op zak en geen baan! Mijn enthousiasme om die droombaan te vinden is al een stuk minder. Ook mijn eisen naar de perfecte baan zijn al een stuk lager! Genoeg vacatures, maar weinig starterfuncties. Ik heb gegoogled naar diverse sollicitatietips en advies bij mijn zus gevraagd die in de HRM (Human Resource Management) wereld zit. Maar ondanks de vele tips en adviezen is het lastiger dan ik had gedacht.

Bij werkeloosheid komt al gauw verveling de kop opsteken. Ik kan absoluut niet stil zitten! Ik was gewend een druk leven te leiden, waar ik school, werk en een sociaal leven in moest zien te combineren. Nu is alleen het sociale leven over en is Google mijn beste vriend geworden. Na een week relaxen, was ik het thuiszitten al zat.

Dus ben ik begonnen met de dingen die ik nog moest doen of altijd al had willen doen. Ten eerste heb ik besloten om te beginnen met rijlessen. Mijn theorie heb ik al binnen, nu op naar het praktijkexamen! Daarnaast ben ik op zoek naar schilderlessen. Dat heb ik altijd al willen doen. En het liefst à  la Bob Ross. Mijn grote voorbeeld in de wereld van natuurschilderingen. En boeken! Eindelijk heb ik mijn passie weer opgepakt. Sinds mijn studie heb ik al geen boek meer gelezen. Omdat ik verplicht (studie!)boeken moest lezen tijdens mijn studie, had ik er geen interesse meer in om ze ook nog eens in mijn vrije tijd te lezen. Maar nu verslind ik het ene boek na het andere. In ieder geval iets om mijn tijd door te komen…

En dan op een dag…zie ik een starterfunctie waar ik na lange tijd weer wild van enthousiasme van word! Voor die baan wil ik gaan! Het zal nog drie weken duren voor ik bericht krijg. Maar dat kan me niet schelen. Alle hoop op een baan is weer terug! En ik kijk ondertussen weer elke dag uit naar nieuwe uitdagende vacatures! Wie weet is het einde van de zoektocht al bijna in zicht en vind ik mijn droombaan toch nog!

Don’t ever give up!

Andjanie

Reacties
  1. Reply
    Gast
    februari 27, 2007 om 3:07 pm
    creeer je eigen droombaan toch?

    waarom eindeloos wachten op een werk van de racistische blanke die het de allochtoon tegenwoordig nix gunt??

  2. Reply
    Gast
    februari 28, 2007 om 10:11 pm

    Hoe is het uiteindelijk gegaan …? Ben je aangenomen of zit je nog thuis..

  3. Reply
    Gast
    maart 15, 2007 om 2:31 pm
    Wellicht een tip

    Is heel erg goed dat je je bezig houdt met andere zaken.

    Ik zou je adviseren om jezelf verder te ontwikkelen/ontplooien. Ga naar het buitenland, doe daar ervaring op, breid je c.v. uit. Of zoek richting de traineeships. Ik weet niet welke studierichting jij hebt, maar je kunt je ook altijd nog laten detacheren, op die manier leer je bedrijven ook goed kennen.

    Of bekijk jezelf kritisch in de spiegel, en verbeter je op die punten waar jij denkt dat je hoger kunt scoren 😉

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen