Divali festival als een fata morgana


De Rotterdamse Hooiberg die binnen deze gemeente meerdere malen verkast is geweest is thans uitgegroeid tot een heuse congrescentrum voor culturele expressies. Op zondag 9 november bracht de stichting Apna Dharma in samenwerking met verschillende meewerkende zusterorganisaties een divali presentatie op de stage, welke in scherp contrast met vergelijkbare optredens en opvoeringen in den lande, van een zeer gedegen organisatie en inzet getuigde. Al eerder werd ik ten aanzien van een dergelijke vorm van experimentele kunstbeoefening verrast door de danseres Asha Ghurahoo, die aan de Hindoestaanse immigratieviering te Capelle aan de Ijssel een ongekende theatrale dimensie wist te geven hetgeen nog geen enkele ostentatieve Hindoestaan gelukt was.

De langwerpige zaalruimte die eindigt bij een afzondering alwaar alle podiumactiviteiten plaats vinden, biedt opvang aan circa 200 personen die de luwe warmte van hun passanten net niet in de nek hoeven te voelen. Bij het betreden van de ruimte werd je al vriendelijk onthaald door een beeldschone dame die in haar lach de wereldlijke vrede en vriendelijkheid uitdrukte hetwelk je voor de rest van de avond zegende met een behaaglijk gevoel. Vooral haar wonderschone expressieve lach hield je gevangen in een soort amoureuze harnas. Na een aankondiging verzamelt een groep vrouwen zich voor enkele op hen gerichte microfoons’ en brengt een aantal religieuze liederen ten gehore. Kwantitatief had het aantal recitals tot een beheersbaar minimum gereduceerd kunnen worden temeer omdat er voor deze categorie van weinig tot geen ontroering en enthousiasme bespeurbaar was bij de menigte.

ImageDe presentaties die hierna volgden, zorgden voor een absolute hoogtepunt . Een groep jeugdigen toonde ten aanschouwen van een groot publiek een van souplesse en elasticiteit getuigend dansoptreden waar men zich waarlijk mee kon amuseren. Er kronkelde een enkeling tussen als een houten Klaas maar diens passiviteit deed niets af aan de aerodynamiek van deze dansende jonge lui. De sarishow die er tussen kwam was qua mode design een toonbeeld van uitnemendheid en zelfs decoratieve innovatie. Een spectaculaire dans van een zich tot vrouw verklede man, die de zogenaamde roemruchte “londwa ka natj “ uitbeeldde, bracht het publiek behoorlijk in beroering. Deze danser kreeg respons doordat diverse , hoewel met een vorstelijke pens behangen mannen van middelbare leeftijd, er actief aan meededen en daardoor wellicht hoopten de show te kunnen stelen door de aandacht van het publiek te laten vestigen op hun geriatrische beweeglijkheid. De londwa ka natj die zich laat karakteriseren door gracieuze en sensuele lichaams- en onderbuikbewegingen wordt merkwaardigerwijs beoefend door mannen die zich speciaal voor zulk soort gelegenheid laten schminken en boetseren.

Het gehele optreden dat ook nog eens geflatteerd werd door een band optreden is een spektakel geweest in de idyllische zin des woords. Het was een fata morgana van wat zich aan het menselijke brein ontspruit om later tot de realiteit te kunnen behoren.

Rabin Gangadin

Reacties

      Schrijf een reactie


      Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

      Register New Account
      Wachtwoord opnieuw instellen