De taal der liefde


Een tijd terug zagen wij het overal langs de straten staan: borden waarop instructie werd gegeven hoe te handelen bij het ontwaren van zinloos geweld op straat. Wie herinnert zich nog de goedkope slogan van de Staat: ” heb het lef, weg met het mes ” welke erop gericht was een integrale ontmessing te doen bewerkstelligen onder al degenen die zich tegen een eventuele rituele onthoofding door een verstandelijk verlamde , wensen te verzetten.

Het is immers nooit bewezen dat uitsluitend agressievelingen en gewelddadigen een mes of ander wapen bij zich dragen. Zelf heb ik, ondanks mijn wereldlijke ingetogenheid maar liefst twee stuurknuppels binnen handbereik onder en naast mijn autostoel voor het geval het een keer hoognodig mocht zijn, op welk moment ik uiteraard niet zit te hopen . Soms durf je gewoon niets anders tengevolge van het toenemende geweld en de provocatie daartoe. Het is een onbepaald moment van gedwongen self-survival waar je je al dan niet bewust voorbereid op hebt ingesteld.

Neem het verkeer bijvoorbeeld dat tegenwoordig verworden is tot het slagveld voor al de " doetjes " die hun woede op hun partners thuis , tegenover wie zij zich misschien uiterst slaafs moeten gedragen, op de medeweggebruikers bekoelen. Op het eerste gezicht zien zij er uit als zeer keurige, brave gentlemen’s in wie alles wat met beschaving te maken heeft, is verenigd. Ook zijn het van die lui die thuis op de handwas de string van hun misschien overspelige vrouw moeten wassen en ophangen en op straat en in het verkeer de stoere bink willen uithangen.

Het determineren van agressievelingen is daarom een vrij relatief begrip. Ethici en moralisten zijn van oordeel dat het dragen van een wapen onverwijld ten nadele komt van enig aanwezige zelfbeheersing en assertieve opstelling in een bedreigende situatie. Dan maar kiezen voor de sneuvelbereidheid !

Wat is hier de oplossing voor: meer blauw op straat zoals dat gemakkelijk uit de volksmond rolt of zou bijvoorbeeld de Ninja -gevechtsport in het ziekenfondspakket moeten worden opgenomen opdat iedere burger als een doe-het-zelver de kop van de gewelddadige op een gezonde manier in het vierde kwadrant kan trappen. Aangezien deze sport vanaf het embryonale stadium beoefend dient te worden, zullen wij onze veiligheid in handen moeten plaatsen van al de helden, die nog geboren moeten worden. Met onze botrot redden wij het niet.

Rabin Gangadin

Reacties
  1. Reply
    Gast
    juli 15, 2005 om 2:30 am

    :zzz

  2. Reply
    Gast
    januari 2, 2006 om 8:38 pm

    goed 😕

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen