Avishkar met haar magistrale begeleidingskunt op RD Burman Festival


Zondag 25 februari was het geïmproviseerde tuinhuis SUNRISE, ooit vanuit Amsterdam Zuid-Oost verkast naar de Waldorpstraat te Den Haag, stampvol met Hindoestaanse gasten die voor de zoveelste maal getuige wensten te zijn van het inmiddels roemruchte R.D. Burmanfestival. De aanwezigen waren voor hun doen keurig en stijlvol uitgedost in de beste kledingstukken die ze voor die dag tussen hun kledingcollectie vandaan, tevoorschijn konden grissen. Je kon tussen hen ook diegenen eruit halen die voor een mogelijke dating spefktakel er naar toe waren gegaan. De muzikanten van de optredende band Avishkar hadden zich verpakt in rood overhemd met een gilet waardoor ze er helemaal als cruisekelners bij liepen. Opvallend was een gezelschap dat zich gedurende de hele show het dichts bij de bar ophield in plaats van plaats te nemen tussen het muziekminnende publiek. Aan de bar kon men met kennelijk restante overhemdknopen, die men aan een andere uithoek van de bar voor veel geld kon kopen, een drankje bestellen. Voor die avond deden deze knopen dienst als wettig betaalmiddel. Doordat iedere barkeeper bij het serveren van bijvoorbeeld wijn zijn eigen geijkt maatglas hanteerde, stonden wijndrinkers zich daardoor ongeduldig te verdringen in de rij die leidde naar de ober die het royaalst inschonk.

Wijlen, Rahul Dev Burman, waar het festival aan gewijd was, was in leven een musical director van uitzonderlijke kwaliteit. Als Bengaal verhuisde hij naar Calcutta voor studiedoeleinden omdat hij reeds in jonge jaren al blijk van gaf een Paganini te zijn op de mondharmonica. Na een geflopt huwelijk met ene Nita Patel papte hij aan met de inmiddels tot een oldtimer verworden Asha Bhosle, reden ook waarom Burman verantwoordelijk was voor de muzikale omlijsting van de meeste liederen van deze zangeres. In 1974 werd hij uitverkoren tot de beste musical director. Burmans’muziek liet zich kenmerken door onregelmatige ritmiek , gecombineerd met bas, sax en andere instrumenten. De nuancering van de klank-en ritmesterkte in zijn muziek was in zijn tijd een betrekkelijk jonge uitvinding. Het schokkende aanzwellen en zwakker worden van zijn orkest verleende aan de sfeer een zekere perfectionering van de instrumenten. Desalniettemin bediende Burman zich in zeer beperkte mate van symfonien en orkestraal werk. Daardoor werd niet alleen de nuancering van de klanksterkte van zijn muziekinstrumenten formidabel maar werden de grenzen tussen diverse ritmische vormen steeds doorgetrokken. Het geheim van Burmans’dramatische expressie lag in de scherpte van de dynamische differentiering en in de spanwijdte van de tegenstrijdige polen van zijn muziekstukken. Het leek alsof hij van een melancholisch instrument middels overdrijving iets bespottelijks kon maken. Tegelijkertijd had de compositie van Rahul dev Burman één van de meest vrije en stoutmoedigste vormen. Hij liet in zijn composities niet slechts alle technische kunstgrepen meespelen maar heeft hij ook een volheid aan expressie n harmonie bereikt in een onbegrensde verscheidenheid die bijna kosmisch aandoet. In zijn ritmische mimiek werkte hij bijvoorbeeld met een thema, met de omkering ervan en vervolgens weer met het gehele stuk en gelijk met het spiegelbeeld ervan. Burmans’ heeft een aparte muziek kunnen vastleggen en kunnen vervoeren tot een opzienbarend verworven bezit.

De eerste melodie van Burmans’ muziek werd vertolkt door de muziekgroep Avishkar, welke onder leiding staat van Ronny Bikharie. Het intronummer dat gespeeld werd, klonk vanwege het opdringerige saxofoon geluid en andere ritmische invallen nogal bliksemend en orkanend in de oren. De zanger Shekhar Kumar bracht wat sfeer door een lied van Kishor Kumar te zingen met ingetogen passie, verklankt met een uiterst behoedzaam timbre. De muzikale begeleiding klonk hier zeer fijnzinnig afgewerkt en subtiel gebalanceerd. Een aanstormende zangeres, Madhu Lalbahadursingh genaamd, kwam met een nummer in het vizier maar kon met haar stemsouplesse de middelmatigheid amper overstijgen. Pas in een volgend nummer liet zij duidelijk blijken dat men zich in haar inderdaad geen dilettantistische zangeres heeft vergist. Zij verklaarde tegenover ondergetekende dat zij uit een muzikale familie afkomstig zou zijn en o.a. in Mandirs’ had gezongen. Een in Nederland wonende Indiase zanger, toevallig ook een Bengaal, bracht een nummer ten gehore waar vocalistisch bezien niets aan af te dingen viel. Hij gooide het eruit met een enorme zelfverzekerdheid en zelfbeheerstheid. Bij de bank genomen blonken al de deelnemers uit met hun inbreng. De uit Suriname afkomstige zangeres Elshout had waarschijnlijk veel voordeel aan haar niet-hindoestaanse afkomst. Qua stemhoogte, klank, kleur, resonantie etc. schuurde zij met haar song dicht tegen de legendarische Asha Bhosle aan. De muziek van Avishkar was sierlijk en bevallig en tot in de punten goed afgewerkt waardoor de overige zangers zich helemaal omkranst wisten door de magistrale begeleidingskunst van Avishkar.

Reacties
  1. Reply
    Inder2060@hotmail.com
    februari 27, 2008 om 8:11 pm

    Beste schrijver: zou u uw volgende passage nogmaals willen formuleren? Zijn er woorden weggelaten of iets dergelijks? Want ik snap het niet helemaal. B.v.d. en vriendelijke groet.

    “Pas in een volgend nummer liet zij duidelijk blijken dat men in haar inderdaad geen dilettantistische zangeres heeft vergist.”

  2. Reply
    Devavratha
    februari 27, 2008 om 9:13 pm

    Beste lezer,

    Als je het hebt over het ontbreken van een wederkerigvoornaamwoord in de geciteerde regel, dan ben je een alerte lezer.
    Aangezien er in de tekst meerdere typografische oneffenheden voorkomen, wordt die opnieuw geplaatst.
    Heb je het over meerdere ontbrekende woorden zoals je schrijft, dan vrees ik dat er sprake is van een
    niet te stuiten schaalvergroting in jouw taalvermogen.

  3. Reply
    Shailesh
    februari 28, 2008 om 4:03 pm
    Verwijderd!

    Noot: Reactie voegt niets toe!

  4. Reply
    Shaileshz
    februari 28, 2008 om 9:52 pm

    HAAL MIJN COMMENTAAR NIET WEG! RABIN HEEFT HET TOCH ALTIJD OVER VRIJHEID VAN MENINGSUITING?

    Ha, die Rabin Gangadin weer!

    Waarom schrijf jij artikelen over shows waarbij jij zelf straalbezopen was? dat beïnvloedt je beoordelingsvermogen is niet zo? Bij jou was dat nogal sterk te zien…

    Zo te lezen wist jij goed wat er aan de bar gebeurde nietwaar? Was je daar soms vaak te vinden?

    Advies: probeer geen artikelen te schrijven met als doelgroep raketgeleerden, het maakt geen indruk. Richt je eens op de massa, dan zullen je artikelen meer aanslaan.

    En nog iets: houd je bezig met je poëzie en dat soort zaken, schrijf geen artikelen over onderwerpen waar jij zelf geen verstand van hebt! Nog iets: doe je research! Wie is Elsthout? Het is WESTHOUT.. tjah drank he..

    “Niets is gemakkelijker dan zo te schrijven dat geen mens het begrijpt;
    niets is moeilijker dan belangrijke gedachten zo uit te drukken dat ieder mens ze begrijpt.”

    Snap je dit?

    Met vriendelijke groet,

    S.

  5. Reply
    Rabin Gangadin
    februari 29, 2008 om 12:26 am

    Mr. Shailesh vertrekt in zijn stukje benedenmaats duidelijk vanuit het standpunt dat iedere formulering waarvoor hij
    zijn hersensteppen moet afgrazen om die te kunnen bevroeden , niet goed óf juist is. Kortom: hij ziet zijn eigen
    belezenheid, ontwikkeling, mentale reikwijdte als het enige criterium waar een serieus geschreven stuk aan gespiegeld zou moeten worden. Wat een stupide infatuatie !!
    Dat wat voor hem moeilijk, ingewikkeld en onbegrijpelijk is getuigt voor hem van dronkenschap.
    Ik vraag mij af of de nuchterheid van deze figuur niet equivalent is aan de straalbezopenheid van de notoire
    bezoeker van een vervallen achterbjuurt café.
    Shailesh is het trieste slachtoffer van de consumptiemaatschappij waardoor hij niet in staat is het consumeerbare
    gescheiden te houden van het cerebrale.

  6. Reply
    RonnyBhulai@gmail.com
    maart 7, 2009 om 1:00 am

    A reminder voor Avishkar, jullie spelen en zingen voornamelijk liederen uit de jaren 60, 70 en 80.
    Het is jammer de muziekinstrumenten niet van die tijd is, ik mis daarom ook de dhol, tabla’s, harmuniam, sitar,dantal etc, zoals je die in de vroegere bandjes had, dat waren echte muzikanten en daar ging je dan ook heen voor de muziek en liedjes,wanneer ik naar jullie luister, klinkt de instrumenten bagger en de liedjes heel mooi. Tegenwoordig is het alleen maar modern en, echt muziek is het niet meer, Jammer !!!

  7. Reply
    tjubbiechecker
    juli 17, 2010 om 9:03 pm

    Zeg Mr Ronny Bhulai ik weet niet van welke planeet jij komt. Maar bij de shows van Avishkar zijn er degelijk wel instrumenten uit die tijd zoals tabla en dhol. Ik geniet altijd van de muziek die zij nog als enige muziekformatie maken. Enneh in welk idiaas liedje is Dantaal gespeeld. Ga eens op muziekles en laat je oren uitspuiten.
    Jij trekt zeker volle zalen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  8. Reply
    Fan
    januari 10, 2011 om 7:49 pm

    Avishkar is gewoon de beste band. oud nieuw alles spelen jullie goed.
    Jullie doen niet onder voor geen enkele Indiase muziekgroep. PROFICIAT !!
    We komen graag naar jullie concerten met de hele familie.

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen