Angst om te houden van…


Love&SexOoit zal ik je het vertellen. Het warme gevoel dat ik van jou krijg. Ik kan het niet zeggen, nog niet, tegen jou. Het is dat ik bang ben, bang ben voor de gevoelens voor jou. Bang om van je te houden…

Het was een doodgewone ontmoeting. Een ontmoeting op school. Die ontmoeting werd al gauw vriendschap. Die vriendschap bloeide uit tot liefde. Mijn eerste grote liefde. Zij was het eerste meisje van wie ik ooit heb gehouden. Onvoorwaardelijk hield ik van haar. Zij leerde mij liefhebben. Alles leek zo mooi. Alles leek zo perfect. Maar schijn bedriegt. Hoe fel de zon ook schijnt, een donkere wolk is altijd wel in de buurt. Heel erg in de buurt. De warmte van de zon verdween. Het zonlicht verdween. Duisternis nam over. Het werd grauw en kil. Mijn liefde voor haar werd niet geaccepteerd. Haar ouders braken mijn hart. Zij brak mij. De tranen kon ik niet tegenhouden. Ik leerde een heel andere kant van de liefde kennen. Ik wist dat die kant bestond. Ik wist alleen niet dat dat zoveel pijn kon doen. Maar ik overleefde. Ik accepteerde. Ik ging door met mijn leven.

De eerste keer dat mijn vrienden jou zagen, zeiden ze: “Kijk, dat is nou een meisje dat bij jou past.” Ik moest lachen. Ik zei: “Nee, zo zie ik haar niet. Ik zie haar alleen als een vriendin. Niets meer, niets minder.” Ik meende het ook toen ik zei dat ik je alleen maar zag als een vriendin. Waarom begin ik dan bang te worden dat ik je anders begin te zien? Anders dan alleen maar een vriendin?

Ik maakte kennis met haar. Ze was beeldschoon, een fotomodel. We raakten aan de praat. We konden het goed met elkaar vinden. Zij gaf mij haar nummer. Ik belde haar, we leerden elkaar steeds beter kennen. Ik begon wat te voelen voor haar. Na een tijdje zei ze: “Ik wil je wat vertellen. Maar ik kan het niet.” Ik probeerde uit haar te halen wat ze me probeerde te vertellen, maar het lukte me niet. Op een avond zei ze: “Ik hou van je.” Verbaasd dat ik was. Ik vroeg: “Hoe bedoel je dat?” Van iemand houden kun je immers op verschillende manieren. “Je bent meer dan een vriend voor mij,” was haar antwoord. Ik begon mezelf meer open te stellen tegenover haar. Mijn vertrouwen in haar begon meer te worden. Maar schijn bedriegt weer. Duisternis kwam weer langs. Zij bleek al lang een relatie te hebben. Alles wat ze had verteld was een grote leugen. Het deed pijn, maar ik wilde niet op deze weg blijven staan. Ik ging verder.

Ik zie jou staan in de verte. Ik lach naar je en loop naar je toe. Je lacht terug. Die lach van jou doet me goed. Jij doet me goed. Het is zo gek, ik ken je nog niet zo heel lang, maar toch heb jij dat ‘iets’ wat ik zoek bij een vrouw. Nee, ik moet er niet aan denken. Deze gedachte moet ik wissen. Ik mag geen diepe gevoelens krijgen voor jou.

Een ontmoeting met haar was liefde. De tweede vrouw van wie ik ooit heb gehouden. Ze had een moeilijke periode achter de rug. Het deed haar goed dat ze iemand had op wie ze kon rekenen. Ze belde mij elke dag een paar keer op. Op een dag begon het, de duisternis viel. Alles wat ik deed of zei was fout. Mijn vragen bleven onbeantwoord. De onzekerheid, die maakte me kapot. Ik begon mij zelf kapot te maken. Ik begon te drinken, elke dag. Ik begon te roken. Ik kon er niet meer tegen, tot ik besefte dat ik fout bezig was. Dit was niet de oplossing. Ik nam afstand van haar, hetzelfde wat zij deed. Nu ik dit heb gedaan, zoekt zij mij weer op. Ze vraagt zich af waarom ik niks van mij laat horen. Het antwoord heb ik haar niet gegeven. Het antwoord zal zij ook niet krijgen. Zij zoekt die vriendschap weer met mij. Dat is het enige wat ze zal krijgen van mij.

Jij zit hier tegenover mij. Ik ontwijk je ogen telkens als je mij aankijkt. Ik durf je niet aan te kijken. Ik ben bang, bang voor het antwoord. Bang dat ik meer voor je ben gaan voelen. Ik kan je niets vertellen tot ik het zeker weet. Ik hou het voor me. Ik hoop dat dit warme gevoel dat jij mij geeft, maar een bevlieging is. Ik hoop dat ik niet van ga je houden. Ik ben bang. Bang voor de pijn. Ik zou dat niet aankunnen. Ik hoop zo dat dit maar een bevlieging is.

Kumar

Reacties
  1. Reply
    @ Kumar
    september 22, 2008 om 6:42 pm

    Yo ik herken nogal wat van mijn eigen ervaringen in jouw story.. leugens van een meisje die beweert van je te houden.. maybe it’s in the name.

  2. Reply
    Dhara
    december 23, 2008 om 6:25 pm

    Kumar,

    Niet alleen meisjes doen dat heb het ook mee gemaakt. Net als jij ben ik ook twee keer verliefd geraakt op iemand die mij ook in de steek heeft gelaten. Nou ja we maar het leven gaat door alleen is vertrouwen ver weg dat je weer op iemand gaat rekenen.

    Schrijf een reactie


    Let op. Het e-mailadres is niet verplicht maar hou er rekening mee dat deze wel gepubliceerd.

    Register New Account
    Wachtwoord opnieuw instellen